کتاب ماکس شلر و پدیدارشناسی

کتاب الکترونیکی «ماکس شلر و پدیدارشناسی» اثری از مانفرد فرینگز است که با ترجمهٔ علی قیصری در انتشارات خوارزمی چاپ شده است.  شلر از فیلسوف‌های مهمی بود که برای اولین بار به طور جامع مفاهیم پایه‌ای پدیدارشناسی را با بینش‌های نوین در زمینه‌هایی نظیر انسان‌شناسی فلسفی و متافیزیک ترکیب می‌کرد. 

درباره کتاب ماکس شلر و پدیدارشناسی

کتاب ماکس شلر و پدیدارشناسی شامل مجموعه مقالاتی در باب آرای ماکس شلر است که توسط مانفرد فرینگز ویرایش و آمادهٔ چاپ شده‌اند. این مجموعه مقالات علاوه‌بر اینکه به ما اجازه می‌دهند تا با اندیشه‌های شلر به صورت مستقیم آشنا شویم، بلکه فرصتی برای درک چگونگی تأثیرگذاری این اندیشه‌ها بر نسل‌های بعدی از فیلسوفان و نظریه‌پردازان را نیز فراهم می‌کند. تمرکز اصلی شلر در زمینهٔ فلسفه بر پدیدارشناسی، اخلاق و انسان‌شناسی است. شلر به دلیل نگاه عمیق و منحصربه‌فرد خود به ارتباط بین احساسات و اخلاقیات و تأثیر آن‌ها بر فهم ما از دنیای اطرافمان، شناخته شده است. او در نوشته‌هایش به بررسی نقش عاطفه و ارزش‌ها در تعیین ساختار اساسی تجربه‌های انسانی می‌پردازد و با این کار، پایه‌هایی برای بحث‌های بعدی در فلسفهٔ اخلاق و پدیدارشناسی فراهم آورد.

کتاب ماکس شلر و پدیدارشناسی برای کسانی که مایل‌اند درباره مفاهیم پدیدارشناسی و نقش آن در تحلیل وجود انسانی بیشتر مطالعه کنند، مناسب است. آثار منتشر‌شده در این مجموعه شامل بخش‌هایی درباره اخلاق و شناخت‌شناسی، متافیزیک، انسان‌شناسی و فلسفه و تاریخ است و تصویری جامع از فکر و فلسفهٔ شلر ارائه می‌دهند و به بینش‌هایی در خصوص نحوه تعامل انسان با جهان پیرامون خود و ارزش‌هایی که در این تعاملات شکل می‌گیرند، می‌پردازند.

کتاب ماکس شلر و پدیدارشناسی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

پژوهشگران و دانشجویانی که در زمینه‌هایی نظیر پدیدارشناسی، اخلاق، متافیزیک و تاریخ فلسفه تحصیل یا تحقیق می‌کنند، می‌توانند از این کتاب بهره ببرند. 

بخشی از کتاب ماکس شلر و پدیدارشناسی

«هر چند نظر هوسرل شاید بعضی را قانع نسازد، اما باید تصدیق کرد که توضیح پدیدارشناسی استعلایی دربارهٔ بین‌الاذهان بیانگر این نکته یا امر واقع است که افراد بشر در زمینه‌هایی مثل ریاضیات و منطق دارای تجربیات مشابهی هستند. بنا بر این از نظر بین‌الاذهانی دستاوردهای بشر درست و معتبر است، یعنی اینکه [مثلاً] نمی‌توان تباین یا اختلافی در مبانی ریاضیات محض یا منطق [در میان افراد×» د ۱ د پیدا نمود. متأسفانه هوسرل موضوع تشابه استعلایی من و من - دیگر [یا خویشتنِ دیگر] را چندان نپرداخت. شاید تا حدی به‌این دلیل که هدفش عبارت بود از قوام یا تشکیل غیر در [پرتو] ناهمانندی‌اش از من. اما در بطن تجزیه و تحلیل هوسرل تمایزی ضمنی وجود دارد بین تشکیل من در مقام من و تشکیل غیر در مقام غیرِ به‌ادراک درآمده. و تنها در این معنی اخیرالذکر است که حیطهٔ ادراک و جسم - آگاهی به‌میدان می‌آید. زیرا غیر در مقام غیر، فقط از راه «طبیعت» ازلی، که جسم خود من الزاماً متعلق به‌آن است، می‌تواند حالت واسطه و میانجی داشته‌باشد و باز در ارتباط با همین نکته [یعنی تشکیل غیر در مقام غیرِ به‌ادراک درآمده] است که هوسرل موضوع «انتقال ادراک نفسانی از جسم اندام‌وار و جاندار من» و «ادراک سادهٔ مبتنی بر مماثله و قیاس تشبیهی» را در ارتباط با جوانب متعدد التفاتهای قابل ادراکِ [برآمده از همین تشکیل یا تقوم غیر] مطرح می‌سازد. هوسرل این ادراک سادهٔ مبتنی بر مماثله و قیاس تشبیهی را تحت عنوان «ادراک یگانه‌ساز» مشخص می‌کند، و نظر به‌اینکه هر ادراکی مربوط است به‌یک تأسیس متأصل [یا بنیاد نخستین]، که در اینجا عبارت باشد از بدن یا جسم خود ما، پس اینک [می‌توان گفت که براستی] این همان جسم یا بدن زنده است که از راه آن غیر به‌عنوان غیر در التفاتهای همدلانه [یا از روی هم‌فکری و توأم با حسن نیت]حضور پیدا می‌کند.»