کتاب هفتان بهشت پنهان

کتاب هفتان بهشت پنهان نوشتهٔ محمد فراهانی است. نشر گنجور این کتاب را روانهٔ بازار کرده است.

درباره کتاب هفتان بهشت پنهان

دکتر محمد فراهانی در نگارش کتاب هفتان بهشت پنهان کوشیده است تا اطلاعاتی جامع و مفید درمورد ویژگی‌های طبیعی، اقلیم، تاریخچه و فرهنگ روستای هفتان ارائه کند. باتوجه‌به اینکه منبع و مرجع مکتوب و موثقی درمورد این روستا وجود ندارد، نگارش این کتاب بر اساس تاریخ شفاهی و به نقل از اهالی روستا و تحقیقات میدانی صورت گرفته است. این کتاب در ۵ فصل ما را با «محدوده، اقلیم و ویژگی‌های طبیعی روستای هفتان»، « تاریخچه و ویژگی‌های تاریخی»، «ویژگی‌های انسانی - اجتماعی»، «امامزاده و مراسم آیینی هفتان علیا» و «شهدای روستای هفتان علیا» آشنا می‌کند.

خواندن کتاب هفتان بهشت پنهان را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران آشنایی با روستاهای ایران پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب هفتان بهشت پنهان

«سابقهٔ سکونت در شهرهای استان مرکزی به چندین هزار سال می‌رسد. زیستن بر خاکی که اجداد ما در طول سده‌ها و هزاره‌ها، هزاران هزار یادگار در آن به‌جای گذاشته‌اند، افتخاری است که ما هنوز از لحاظ فرهنگی به ژرفای آن پی نبرده‌ایم.

برای شناخت تاریخ یک منطقه عمدتاً دو راه کلی موجود است: نخست تحقیقات کتابخانه‌ای که همان رجوع به اسناد و روایات تاریخی است. در این روش تنها منابع ما متون کهن، سفرنامه‌ها و کتب تاریخی است که کم و بیش نگاشته شده‌اند. دوم تحقیقات میدانی است که عمده‌ترین آنها تحقیقات و کاوش‌های باستان‌شناختی در حوزهٔ تحت بررسی می‌باشد که به نوعی می‌توان از آن به‌عنوان بیرون کشیدن تاریخ از دل خاک تعبیر نمود. طبیعتاً هرگاه نتایج کاوش‌های باستان‌شناسی و یافته‌های اسناد و مدارک با یکدیگر منطبق و یکسان باشند، آنگاه می‌توان کامل‌ترین مستندات تاریخی را استخراج نمود.

بررسی تاریخ‌شناختی شهرستان‌های استان مرکزی را شاید بتوان یکی از مشکل‌ترین تحقیقات تاریخی نسبت به سایر شهرهای ایران دانست. زیرا از طرفی مناطق فراهان، تفرش، دلیجان، ساوه، زرندیه، خنداب اگرچه در طول تاریخ همواره دارای یکپارچگی فرهنگی خاص خود بوده‌اند، اما در دوران مختلف تاریخی، یک واحد منطقه‌ای نبودند؛ خصوصاً در برهه‌هایی از تاریخ، این مناطق فاقد یک مرکز سیاسی و یا تجاری قدرتمند بودند. چنان‌که می‌بینیم در یک دورهٔ خاص، شهرهای مذکور به سه منطقهٔ مجزا تعلق داشته‌اند؛ منطقهٔ فراهان و شراء به همدان، دلیجان به اصفهان و مناطق تفرش و ساوه به قم.

از سوی دیگر همنامی منطقهٔ مذکور با محدوده‌ای که امروز شامل کشور عراق می‌باشد را شاید بتوان یکی دیگر از اشکالات در بررسی تاریخ‌شناختی این منطقه به‌حساب آورد. نمونهٔ بارز این موضوع را می‌توان در کتاب اخبارالطوال نوشتهٔ احمد بن محمود دینوری مشاهده نمود. به‌صورتی که در بسیاری از موارد، خواننده قادر به تمایز این دو منطقه از یکدیگر نیست.

در بررسی موردی تاریخ منطقهٔ اراک همچنین آنچه به‌عنوان کمبود احساس می‌شود، همانا عدم انجام کاوش‌های باستان‌شناسانه در این حوزه می‌باشد. زیرا به‌جز کاوش‌هایی که گهگاه توسط حفاران غیرمجاز صورت گرفته است، تاکنون کمتر شاهد انجام کاوش‌های علمی در حوزهٔ مذکور بوده‌ایم. لذا تنها راه شناخت و بررسی تاریخ منطقهٔ اراک در شرایط فعلی، تتبع و تفحص در منابع مکتوب و متون تاریخی می‌باشد.»