کتاب می توانی زندانبان نباشی

کتاب می توانی زندانبان نباشی نوشتهٔ جلال هاشمی تنگستانی و حاصل کوشش مجید هاشمی تنگستانی است. انتشارات آوند اندیشه این مجموعه شعر و داستان معاصر را روانهٔ بازار کرده است.

درباره کتاب می توانی زندانبان نباشی

کتاب می توانی زندانبان نباشی یک مجموعه شعر و داستان معاصر، به قلم جلال هاشمی تنگستانی را در بر گرفته است. گفته شده است که قصه‌های این نویسنده، پیش از این در سال‌های ۱۳۵۶ و ۱۳۵۸ در قالب ۲ کتاب «زیر آفتاب داغ بندر» و «می‌توانی زندانبان نباشی» توسط مؤسسه‌های انتشاراتی احیا و شمس تبریز منتشر شده بودند. اکنون مجموعهٔ قصه‌ها و بخشی از شعرهای او در یک جلد چاپ شده و پیش روی شما است. تجربیات تلخ و حساسیت‌های عاطفی هاشمی تنگستانی نسبت به سختی‌های زندگی اقتصادی و اجتماعی مردم جنوب ایران و نقش فزایندهٔ گرما و هوای شرجی این دیار، بر این شرایط طاقت‌فرسا در دهه‌های ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰ خورشیدی، جان‌مایهٔ اصلی قصه‌هایی است که به‌طور عمده بازتاب‌دهندهٔ زندگی اقشار زحمت‌کش و پایین‌دست جامعهٔ آن روز بوشهر بوده‌اند.

می‌دانیم که داستان کوتاه به داستان‌هایی گفته می‌شود که کوتاه‌تر از داستان‌های بلند باشند. داستان کوتاه دریچه‌ای است که به روی زندگی شخصیت یا شخصیت‌هایی و برای مدت کوتاهی باز می‌شود و به خواننده امکان می‌دهد که از این دریچه‌ها به اتفاقاتی که در حال وقوع هستند، نگاه کند. شخصیت در داستان کوتاه فقط خود را نشان می‌دهد و کمتر گسترش و تحول می‌یابد. گفته می‌شود که داستان کوتاه باید کوتاه باشد، اما این کوتاهی حد مشخص ندارد. نخستین داستان‌های کوتاه اوایل قرن نوزدهم میلادی خلق شدند، اما پیش از آن نیز ردّپایی از این گونهٔ داستانی در برخی نوشته‌ها وجود داشته است. در اوایل قرن نوزدهم «ادگار آلن پو» در آمریکا و «نیکلای گوگول» در روسیه گونه‌ای از روایت و داستان را بنیاد نهادند که اکنون داستان کوتاه نامیده می‌شود. از عناصر داستان کوتاه می‌توان به موضوع، درون‌مایه، زمینه، طرح، شخصیت، زمان، مکان و زاویه‌دید اشاره کرد. تعدادی از بزرگان داستان کوتاه در جهان «آنتوان چخوف»، «نیکلای گوگول»، «ارنست همینگوی»، «خورخه لوئیس بورخس» و «جروم دیوید سالینجر» و تعدادی از بزرگان داستان کوتاه در ایران نیز «غلامحسین ساعدی»، «هوشنگ گلشیری»، «صادق چوبک»، «بهرام صادقی»، «صادق هدایت» و «سیمین دانشور» هستند.

و می‌دانیم که شعر فارسی عرصه‌های گوناگونی را درنوردیده است. در طول قرن‌ها هر کسی از ظن خود یار شعر شده است و بر گمان خود تعریفی از شعر به‌دست داده است. حضور شعر در همهٔ عرصه‌ها از رزم و بزم گرفته تا مدرسه و مسجد و خانقاه و دیر و مجلس وعظ، همه و همه گویای این مطلب است که شعر، بی‌محابا، زمان، مکان و جغرافیا را درنوردیده و در هفت‌اقلیم جان و جهان به دلبری پرداخته است. آمیختگی شعر با فرهنگ مردم و اندیشه‌های اجتماعی، این هنر را زبان گویای جوامع بشری ساخته است؛ بدان‌گونه که هیچ جامعه‌ای از این زبان بارز، برای انتقال اندیشه‌هایش بی‌نیاز نبوده است. گاهی شعری انقلابی به پا کرده است و گاه انقلابی، شعری پویا را سامان داده است.

خواندن کتاب می توانی زندانبان نباشی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران شعر معاصر ایران و علاقه‌مندان به ادبیات داستانی معاصر ایران و قالب داستان کوتاه پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب می توانی زندانبان نباشی

«زارعبدالله با آستین چرکین و خیس پیراهن پاره پوره‌اش عرق صورتش را گرفت و در حالی که به گوشه‌ی حصیر زل زده بود آهی کشید و گفت: هیچیم نیس زن. فقط برو برام قلیون بیار. قلیون بیار تا دود دمل بدم. شاید قلیون بتونه دردمو سبک کنه.»