کتاب دفتر خاطرات بچه لاغرمردنی (جلد اول)

کتاب دفتر خاطرات بچه لاغرمردنی (جلد اول) نوشتهٔ جف کینی و ترجمهٔ نسرین مهاجرانی است و نشر پیدایش آن را منتشر کرده است. مجموعهٔ دفتر خاطرات بچه لاغرمردنی ۱۲ جلد دارد و کتاب حاضر جلد نخست آن است. بعدها ۳ جلد دیگر نیز به آن اضافه شد.

درباره مجموعه دفتر خاطرات بچه لاغرمردنی

دفتر خاطرات بچه لاغر مردنی مجموعه‌ای از داستان‌های تخیلی است که از زبان شخصیت اصلی، گرگ هفلی به صورت دفترچه خاطرات نوشته شده است. این مجموعه اولین بار در سال ۲۰۰۷ با عنوان Diary of a wimpy kid منتشر شده است.

درباره کتاب دفتر خاطرات بچه لاغرمردنی (جلد اول)

کتاب دفتر خاطرات بچه لاغرمردنی درواقع دفتر وقایع‌نگاری است، نه دفتر خاطرات! آن هم وقایع‌نگاری‌های بامزه گِرگ هفلی.

دفتر خاطرات بچه لاغرمردنی نخستین جلد از مجموعه دفتر خاطرات بچه لاغرمردنی نوشتهٔ جف کینی است. 

آغاز یک سال تحصیلی جدید است و گرگ هفلی به خودش می‌آید و می‌بیند وارد راهنمایی شده است، جایی که بدبخت‌بیچاره‌های کوچولوی رشد نکرده تو همان راهروهایی راه می‌روند که بچه‌های قد بلندی که از همین الان ریش‌هایشان را می‌زنند! مشکلات و سختی‌های بزرگ‌شدن در دفترچه‌ خاطرات گرگ توسط خودش به صورت خاطرات روزانه‌اش برای آیندگان به ثبت رسیده!

خواندن کتاب دفتر خاطرات بچه لاغرمردنی (جلد اول) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به گروه سنی نوجوان ۱۲+ سال پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب دفتر خاطرات بچه لاغرمردنی (جلد اول)

«بالاخره اکتبر از راه رسید و فقط ۱۳ روز تا هالووین باقی مانده است. هالووین تعطیلی مورد علاقهٔ من است. البته مامان می‌گوید که من دیگر بچه نیستم که دیگران را بترسانم.

هالووین جشن مورد علاقهٔ بابا هم هست ولی به دلیلی متفاوت. در شب هالووین، در حالی که پدر و مادرها آب‌نبات و شکلات می‌دهند بابای من با یک سطل بزرگ پر از آب، پشت درخت‌ها قایم می‌شود و اگر بچه‌ای، کسی از آن‌طرف رد بشود بابا او را خیس می‌کند.

مطمئن نیستم که مفهوم هالووین را واقعاً فهمیده باشد؛ ولی نمی‌خواهم خوشی‌اش را خراب کنم!

امشب، شب افتتاح خانهٔ وحشت دبیرستان کراسلَند بود. به مامان گفتم من و رولی را ببرد آنجا.

رولی با لباس هالووین پارسالش به خانهٔ ما آمد. گفته بودم که یک لباس معمولی بپوشد، البته که گوش نکرده بود. سعی کردم نگذارم لباسش زیاد ناراحتم کند.

از آنجا که هرگز قبل از این اجازه نداشتم به خانهٔ وحشت کراسلند بروم، نمی‌گذارم رولی این شب را خراب کند. رودریک خیلی از آنجا تعریف کرده بود و من حدود سه سال منتظر چنین شبی بودم.»