کتاب تضاد قدرت، حق اعتصاب و اتحادیه های صنعتی

کتاب تضاد قدرت، حق اعتصاب و اتحادیه های صنعتی نوشتهٔ هربرت بلومر و استنفورد م. لیمن و آرتور ویدیچ و ترجمهٔ ح. ا. تنهایی و بیتا مدنی است. انتشارات اندیشه احسان این کتاب را روانهٔ بازار کرده است.

درباره کتاب تضاد قدرت، حق اعتصاب و اتحادیه های صنعتی

کتاب تضاد قدرت، حق اعتصاب و اتحادیه های صنعتی حاوی تحلیلی انتقادی بر نظریه‌های جامعه‌شناسی صنعتی است. این کتاب که بازنمایه‌ای از کوشش‌های نظری هربرت بلوم است، شش فصل دارد. عنوان این فصل‌ها عبارت است از «نظریهٔ جامعه‌شناختی در روابط صنعتی»، «منطق روابط کارکن-کارفرما: طببیعت و کارکرد اعتصاب کارگری»، «صنعتی‌شدن و مسئله بی‌نظمی اجتماعی»، «نقد ارزیابی صنعتی‌شدن به‌مثابهٔ سرچشمهٔ بی‌نظمی اجتماعی»، «تنش گروهی و سازمان‌های ذینفع» و «ساخت اجتماعی و تضاد قدرت». متن‌هایی که در این مجموعهٔ کوتاه گردآوری شده، از کتاب «نظم اجتماعی و فلسفهٔ عامه: تحلیل و تفسیری از آثار هربرت بلومر» گرفته شده است. این کتاب مجموعهٔ چند سخنرانی و مقالهٔ علمی از هربرت بلومر است که صورت نخست آن در سال ۱۳۹۶ منتشر شد.

خواندن کتاب تضاد قدرت، حق اعتصاب و اتحادیه های صنعتی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران حوزهٔ جامعه‌شناسی صنعتی پیشنهاد می‌کنیم.

درباره حسین ابوالحسن تنهایی

ح. ا. تنهایی با نام کامل حسین ابوالحسن تنهایی در سال ۱۳۳۰ در اصفهان به دنیا آمد. او دارای کارشناسی روان‌شناسی و فلسفه از دانشگاه اصفهان در سال ۱۳۵۳ شمسی، کارشناسی‌ارشد جامعه‌شناسی و انسان‌شناسی در سال ۱۹۷۸ از دانشگاه بین‌المللی ایالات متحده (دانشگاه سان دیگو)، دکترای تخصصی جامعه‌شناسی و انسان‌شناسی در سال ۱۹۸۱ از دانشگاه بین‌المللی ایالات متحده (دانشگاه سان دیگو) است. او عضو هیئت‌علمی دانشگاه آزاد (واحد تهران - مرکز) بوده است. «دستگاه نظری تفسیرگرایی پرگمتیستی» یکی از آثار مکتوب او است.

بخشی از کتاب تضاد قدرت، حق اعتصاب و اتحادیه های صنعتی

«کنش‌های قدرت در جامعهٔ ما بومی و محدود شده‌اند. بخش عمدهٔ این کنش‌ها به‌ندرت بر رفاه زندگی اجتماعی که در آن رخ می‌دهند اثر می‌گذارند. روابط قدرت به‌نسبت اندازه و گستردگی تأثیری که بر انشعابات گروه‌های قدرت دارد، مورد توجه قرار می‌گیرند. به‌این‌ترتیب آنچه امروز زنگ هشدار را به صدا در می‌آورد، «قدرت بزرگ» است، همان قدرتی که امروزه هشدار می‌آفریند و توجه و منافع دانشجویان را برمی‌انگیزاند، نیز مانند زمانی که روابط قدرت در مبارزات ملت‌های گوناگون در عرصهٔ بین‌المللی و یا در مبارزه با گروه‌های ذینفع در میدان داخلی ظهور می‌کند.

روابط قدرت در «قدرت بزرگ» گرچه با الگوی عام پیش‌گفته تطابق دارد، اما ویژگی‌های معیّن و خاص خود را نیز داراست که در اینجا به‌آن‌ها می‌پردازم. کنش قدرت در گروه‌های دارای قدرت بزرگ بیش‌تر به‌معنای استراتژی پایداری و ماندگاری است و به‌نظر می‌رسد بیش‌تر به‌دنبال فنون پیچیدهٔ مهارت و کنترل است. گروه قدرت بزرگ طوری سازمان‌یافته و تجهیز می‌شود که بتواند در بازی پیوسته قدرت دوام آورد، چرا که دائماً در گسترش زمانیِ طولانی در معرض تخالف و بطلان منافع و اهدافش است. مجموعه‌ای اجرایی از افرادی تمام وقت گروه قدرت بزرگ را هدایت می‌کنند که مورد وثوق بوده و نیاز به درک دنیای رو به‌توسعه‌ای که گروه شان در آن عمل می‌کند را می‌فهمند، می‌دانند که چگونه با وضعیتی فوری و آنی سازگاری کنند، می‌دانند که چگونه برای آینده برنامه بریزند، چگونه خط مشی تعیین کنند، و چگونه از نظر راهبردی و تاکتیکی برای عملی کردن آن خط مشی‌ها چاره بیاندیشند. به‌این ترتیب، کنش قدرت، نیازمند مطالعات استراتژی گروهی است. ممکن است کسی بگوید در این صورت خط مشی یا استراتژی قدرت و کنش قدرت در دستان متخصصین تخصصی می‌شود. باید خردمندانه، و به‌دیگر سخن، با نگاهی همه جانبه و پیوسته، پیشرفت‌ها و پشتیبانی از قدرت و منافع گروه قدرت را محاسبه و مطالعه کرد. این احتمال وجود دارد که کاربرد مؤثر امکانات قدرت در موقعیتِ کمتر محدود شده و آزادتر بیش‌تر بتواند از چنین امکاناتی استفاده کند. دست آخر آن که به‌سبب اندازه و پیچیدگی سازمانی، مدیریت گروه قدرت بزرگ می‌تواند با مشارکت اعضا یا انبوه پیروان گروه قدرت از میان برود. همهٔ آنچه‌گفتم بدین معنا است که، کنش قدرت در «ناب ترین شکل» خود، در گروه‌های قدرت بزرگ نمود می‌یابد.»