کتاب آلودگی رادیواکتیو

کتاب الکترونیکی «آلودگی رادیواکتیو»نوشتهٔ عظیم اکبرزاده خیاوی و میلاد حسین پور و هومن بهمن پور و مهدی ارجمند در انتشارات فرنام چاپ شده است.

درباره کتاب آلودگی رادیواکتیو

بحران هسته‌ای ۲۰ اسفند ۱۳۸۹ در ژاپن نشان داد كه دانشمندان اتمي جهان هيچ توجهی به مهار تشعشعات مراكز انرژی اتمی پس از تخريب شدن نيروگاه‌ها به هر نحو ممكن، نكرده‌اند. چرا كشور ژاپن در طول ۳۵ سال كه از بحران فاجعهٔ نیروگاه اتمی چرنوبیل می‌گذرد عبرت نگرفته و به اين روز افتاده بود؟ جهانيان ديدند كه بشريت هيچ‌گونه امكانی برای مهار تشعشات انفجـارات اتمی ندارد. اما متاسفانه انبار ظالمان دنيا پر از اورانيوم ضعيف شده است. تكليف تمام دانشمندان ايران ابداعاتی است كه هيچ وقت اجازه ندهد نيروگاه‌های اتمی‌مان به بحران هسته برسد و در صورت ساطع‌شدن تشعشعات، آن را در اولين لحظات خنثی كند.

کتاب آلودگی رادیواکتیو را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به علاقه‌مندان به مباحث فیزیک هسته‌ای پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب آلودگی رادیواکتیو

«خواص اشعه گاما

جنس اشعه گاما از جنس امواج الکترومغناطیسی می‌باشد، یعنی از جنس نور است. ولی با طول موج بسیار کوتاه که طول موج آن از ۱ تا ۰٫۰۱ آنگستروم تغییر می‌کند. جرم آن در مقیاس اتمی صفر ، سرعت آن برابر سرعت نور ، بار الکتریکی آن صفر و علامت اختصاری آن حرف گاما می‌باشد. انرژی اشعه گاما از ۱۰ کیلو الکترون ولت تا ۱۰ مگا الکترون ولت تغییر می‌کند. برد آنها بسیار زیاد است. مثلاْ در هوا چندین متر است. خاصیت ایجاد یونیزاسیون و برانگیختگی در اشعه گاما نیز وجود دارد. ولی به مراتب کمتر از ذرات آلفا و بتا است. مثلاْ اگر قدرت یونیزاسیون متوسط اشعه گاما را یک فرض کنیم، قدرت یونیزاسیون متوسط ذره بتا ۱۰۰ و ذره آلفا ۱۰۴ خواهد بود. قدرت نفوذ این اشعه به مراتب بیشتر از ذرات بتا و آلفا است. طیف انرژی اشعه گاما، همانند ذرات آلفا تک انرژی است. یعنی تمام فوتونهای گامای حاصل از یک عنصر رادیواکتیو دارای انرژی یکسانی هستند.

رادیواکتیویته اولین بار در سال ۱۸۹۶ توسط دانشمند فرانسوی، هنری بکرل در زمانی که بر روی مواد فسفرسنت ( فسفرسنت چیزی است شبیه فلوئورسنت) تحقیق می‌کرد، کشف شد. اگر این مواد در معرض نور قرار بگیرند، در تاریکی تابش می‌کنند. بکرل گمان می‌کرد که تابش اشعه X تولید شده در لوله‌های کاغذ به نحوی به فسفرسنت ارتباط دارد. برای یافتن این ارتباط او آزمایشی ترتیب داد.

صفحه‎ی عکاسی را در کاغذ سیاه گذاشت و کنار مواد فسفرسنت مختلف قرار دارد. همه جواب‎ها منفی بود. هیچ یک از مواد مورد آزمایش اثری بر صفحه عکاسی نگذاشتند، این بار بکرل نمک‌های اورانیوم را آزمایش کرد. نتایج نشان می‌داد که این ترکیبات اثر شدیدی روی صفحه‎ی عکاسی می‌گذارند. 

در هر صورت به زودی مشخص شد که سیاه شدن صفحه‎ی عکاسی، هیچ ارتباطی با مواد فسفرسنت ندارد، چون این مواد، در تاریکی صفحه عکاسی را تیره کرده بودند. علاوه بر آن نمک‌های غیر فسفرسنت اورانیوم و حتی اورانیوم فلزی نیز صفحه‎ عکاسی را تیره کرده بود. مشخص است که نوع جدیدی از تابش که قابلیت عبور از کاغذ سیاه را هم دارد، باعث تیره شدن صفحه عکاسی شده بود. البته بسیاری بر این عقیده‌اند که هانری بکرل به طور کاملاً تصادفی موفق به کشف رادیواکتیو شده است.

در ابتدا تصور می‌شد که این تابش جدید نیز مشابه پرتو x است. اما تحقیقات بیش‎تر توسط پیشگامان علوم هسته ای یعنی بکرل، پیرکوری و ماری کوری ، ارنست رادرفورد نشان داد که رادیواکتیویته بسیار پیچیده‌تر از چیزی است که تصور می‌شد. پس از آن با ادامه‎ تحقیقات دانشمندان در سال ۱۹۱۱ رادفورد وجود هسته را در اتم‌ها اعلام کرد.»