کتاب دنیای شیرین ناتمام

کتاب دنیای شیرین ناتمام نوشتهٔ دیدیه کالوت و ترجمهٔ مریم تیموری و ویراستهٔ محمد کاظمی و گردآوری‌شده توسط مرکز احیای اندیشه و سیرهٔ علوی است و نشر مهرستان آن را منتشر کرده است. این کتاب دربارهٔ مهارت‌های ارتباط با کودکان زیر هفت سال است.

درباره کتاب دنیای شیرین ناتمام

همۀ ما به این حقیقت باور داریم که تربیت کودکان، پایه و اساس رستگاری فرد و اجتماع است؛ اما در مقام عمل چه اتفاقی می‌افتد که در تربیت فرزندمان کمتر موفق هستیم. شاید یکی از دلایل آن آشنانبودن پدران و مادران با مهارت‌های تربیت فرزند باشد.

از جمله افرادی که فعالیت‌های شایانی در خصوص تربیت کودک انجام داده است، آقای دیدیه کالوت، نویسنده و پژوهشگر کانادایی و متخصص ناتوانایی‌های روانی‌حرکتی کودکان است که نه‌تنها به بخش نظری تربیت کودکان توجه کرده است، بلکه به جنبه‌های عملی و مهارتی تربیت نیز اهتمام ویژه‌ای داشته است.

او دوره‌های آموزشی متعددی را برای والدین در کشور خود برگزار کرده و حاصل تحقیقات و تجربیات خود را در قالب کتاب منتشر کرده است.

کتاب دنیای شیرین ناتمام در ۳ فصل تنظیم شده است.

در فصل اول با نام «اصول مهارت‌های ارتباط با کودکان» مهم‌ترین اصولی بیان شده که پدران و مادران و مربیان باید برای تعامل با کودکان یک‌و‌نیم تا ۴ سال به آن‌ها توجه کنند.

در فصل دوم با عنوان «ارتباط با کودکان از طریق بازی» به نقش والدین در برقراری ارتباط با کودکان از طریق بازی و نقش بازی در برقراری رابطه با کودکان پرداخته و در آن بحثی نیز دربارۀ وسایل بازی کودکان ارائه شده است.

فصل سوم و پایانی کتاب با عنوان «ارتباط با کودکان در محیط‌های مختلف اجتماعی» نیز به موضوع نحوۀ ارتباط با کودکان در محیط‌های مختلف مانند خانه، مهمانی، گردش، مسافرت و... پرداخته و مهارت‌های مناسبی را در این خصوص به پدران و مادران و مربیان آموزش داده است.

خواندن کتاب دنیای شیرین ناتمام را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب برای همهٔ پدران و مادران و مربیان کودک مناسب است.

بخشی از کتاب دنیای شیرین ناتمام

«کودکان دوست دارند والدین ابتدا مهارت‌های قبلی‌شان را با آنان مرور کنند و سپس، مهارت جدیدی از آنان بخواهند؛ مثلاً والدین به خاطرش بیاورند که دیروز توانسته است از پلۀ اول بپرد و امروز نیز می‌تواند با تلاش بیشتر خود و به کمک والدین از پلۀ دوم نیز بپرد. بنابراین، جالب‌ترین کارها برای کودکان کارهایی هستند که توان انجام آنها را دارند و آرزو می‌کنند با کمک یا بدون کمک دیگران در انجام فعالیت‌ها پیشرفت کنند. میزان انگیزۀ کودکان برای رسیدن به این آرزو به امکاناتی بستگی دارد که والدین با کمکِ فکری و یا استدلالی خود برای آنان فراهم می‌کنند.

ِ جدول رشد کودکان تا حدودی اطلاعات لازم دربارۀ توانایی‌های کودکان را در اختیار والدین قرار می‌دهد؛ اما خطر استفاده از چنین جدول‌هایی این است که والدین را به دنیای نگران‌کنندۀ برچسب زدن به کودکان و مقایسه‌کردن آنان با یکدیگر می‌کشانند و والدین دربارۀ توانایی‌های کودکان مختلف و عادی یا غیرعادی‌بودن آنها اظهارنظر خواهند کرد؛ غافل از آنکه برای کودکان همۀ فعالیت‌ها، اعم از سرگرم‌شدن با اسباب‌بازی، نقاشی‌کشیدن، لباس‌پوشیدن، دستشویی‌رفتن، خوردن و حتی حرف‌زدن، جنبۀ بازی دارند. همین بازی‌هاست که به آنان مجال خودسازی و پیشرفت می‌دهند؛ بنابراین والدین می‌توانند قوانین این بازی‌ها را مطابق میل و خواستۀ کودکان تغییر دهند تا کنجکاوی و حس اکتشاف را در آنان تحریک کرده و موجب نشاط و شادی آنان شوند.»