کتاب تاریخ پرستاری

کتاب تاریخ پرستاری نوشتهٔ لیزابت کریگ است که با ترجمهٔ فاطمه شاداب در گروه انتشاراتی ققنوس منتشر شده است.

درباره کتاب تاریخ پرستاری

تغییر و تحول نظام مراقبت‌های بهداشتی از آیین‌های دینی به روش‌های منطقی از یونان باستان شروع شد. توضیحات علمی، مبتنی بر مشاهده، فلسفی و طبیعی جایگزین تعابیر فراطبیعی گردیدند. بقراط، پزشک و فیلسوف یونانی، یکی از اندیشمندان تأثیرگذار تاریخ باستان بود که پدر علم طب خوانده می‌شود.

واژه nurse (پرستار) از واژه لاتین nutrire به معنای تغذیه کردن و nutrix به معنای «مادر شیرده» یا «کسی که به نوزاد شیر می‌دهد» مشتق شده است. این واژه اولین بار در قرن سیزدهم در زبان انگلیسی استفاده شد و به زنانی اطلاق می‌شد که به بچهٔ دیگران شیر می‌دادند (دایه). بعد از آن این واژه به کسی (معمولا خانمی) گفته می‌شد که از کودکان مراقبت می‌کرد و بعدها به کسانی اطلاق شد که از بیماران مراقبت می‌کردند.

تاریخچه پرستاری داستانی طولانی، رنگارنگ و سرشار از احساسات مهیج است. پرستاری به شکلی که ما امروزه آن را می‌شناسیم ــ حرفه‌ای برای افراد آموزش‌دیده و مستقل از پزشکان ــ در قرن نوزدهم میلادی شکل رسمی به خود گرفت و سرانجام با تلاش‌های مستمر خانم نایتینگل این حرفه رسمیت یافت. اما نقش مراقبت از بیماران، افراد زخمی، فقرا و بینوایان همواره بخشی از زندگی انسانی از زمان پیدایش جوامع انسانی اولیه بوده است. کتاب تاریخ پرستاری به تاریخچه پرستاری و اهمیت آن در دوره‌های مختلف تاریخی می‌پردازد. 

خواندن کتاب تاریخ پرستاری را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به شناخت تاریخ جهان پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب تاریخ پرستاری

«زنان به واسطه برخورداری از غریزه مادری، پرستارهایی غریزی هستند. وجود پرستار همیشه لازم بوده است. هرچند در سطح اجتماع چنین حرفه‌ای وجود نداشت. در دوران‌های ابتدایی، برده‌ها پرستار می‌شدند و در دوره‌های شهرنشینی، مستخدمه‌ها این نقش را بر عهده داشتند. قانونگذاران پرستاری را نادیده می‌گرفتند و در برنامه‌های آموزشی هم از پرستاری حمایتی نمی‌شد و آموزشی برای آنان در نظر گرفته نمی‌شد... پرستاران که از سپاه بی‌شمار و بی‌نام ونشان فقر بیرون می‌آمدند، مثل خدمتکاران مطیع بودند. شأن و مقام چنین حرفه‌ای نادیده گرفته می‌شد و برای آن هیچ اخلاق حرفه‌ای در نظر گرفته نمی‌شد و پرستاران نمی‌توانستند از مرتبه اجتماعی‌شان فراتر بروند. هیچ‌گاه به نظر فیلسوفان قدیمی نرسیده بود که برای رفاه عمومی آموزش پرستاران از آموزش وکلا واجب‌تر است. تاریخ پرستاری بدون آموزش به اندازه عمر نسل انسان طولانی است، اما پرستاری آموزش‌دیده پدیده‌ای نو است. تفاوت این حرفه در این دو دوره یکی از زننده‌ترین تعبیرهایی است که جهل و پیش‌داورهای انسانی باعث آن شده‌اند. (۲)

طی قرن‌ها و در سراسر جهان، دانش، مهارت و خرد پرستاران از هر نوعی رشد و پیشرفت کرده و طی گذر از نسل‌ها همواره توسعه یافته است.

نقش پرستار در دوره معاصر همچنان رو به گسترش است و صدها عملکرد از جمله در آموزش بهداشت، ترویج بهداشت و سلامت و پژوهش‌های پیشگام را به عهده دارد و به‌علاوه نقش سنتی خود را همچون مراقبت از افراد بیمار، مجروح و در حال مرگ نیز ادامه می‌دهد. در قرن بیست ویکم و با پیشرفت جوامع انسانی، نقش پرستاران مؤثرتر و مستقل‌تر و ارزشمندتر از پیش شده است. هر کجا از انسان نشانی باشد، پرستار هم حضور دارد. از زاغه‌های هندوستان و برزیل گرفته تا سالن‌های عظیم دانشگاه‌های اروپایی و آمریکایی، از بیابان‌های آفریقای شمالی تا جنگل‌های انبوه آمریکای جنوبی، در خانه، در بیمارستان، در آزمایشگاه، مدرسه، جامعه و میدان‌های جنگ.»