کتاب سرو ایستاده

کتاب سرو ایستاده نوشتهٔ محمد جگروند است. این کتاب را انتشارات نظری منتشر کرده است.

درباره کتاب سرو ایستاده

شعر یکی از راه‌های انتقال احساسات است. شاعر برای بیان حقیقت احساسات و عواطفش به زبانی نیاز دارد که او را از سردی مکالمه روزمره دور کند و بتواند با آن خیالش را معنا کند و شعر همین زبان است. با شعر از زندگی ماشینی و شلوغ روزمره فاصله می‌گیرید و گمشده وجودتان را پیدا می‌کنید. این احساس گمشده عشق، دلتنگی، دوری و تنهایی و چیزهای دیگری است که قرن‌ها شاعران در شعرشان بازگو کرده‌اند. شعرهای این کتاب بیشتر جنبه مذهبی دارد و روایت عشق شاعر به امام حسین (ع) است.

خواندن کتاب سرو ایستاده را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به شعر معاصر پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب سرو ایستاده

«عشق نگاه مادر است

دیوار و مسماد در است

عشق پرواز سر است

از کربلا تا شهر شام رد نگاه دلبر است

عشق معجزه دست خدا در خیبر است

ابتر شدند جهل زمین شیر خدا دیدند و گفتند کافر است

عشق خونین جامه‎ی خشم خداست

چاه آه کوفه و مهر سکوت حیدر است

عشق شیر است به قاتل جامُ دست

غرقه خون فرق سرُ عدل علی با کافر است

عشق رمزِ یارب و اشک شب است

با تن غرقه به خون رفتن به نزد یا رب است

عشق خار مقیلان استُ راوی دشت بلاست

زینب است و زینب است و زینب است

عشق زهراست جام و آل نبی و کوثر است

ناله عرش خدا و زهرا و دست بستة سیلی قوم کافر است

عشق در کلام معنی کِی در زمان بگُنجد تاریخ زنده جان است

می وجود علی و هر قطره یا حسین است

عشق شبنم چشم است به مستی

رعد زمان حسین و باران جان حسین است

سالار جان حسین و نقش وجود هستی پرگار آن حسین است

عشق رهیل آدم ختم رسول به کعبه مقصودشان حسین است

هر قطره خون به شمشیر فتح وجود عشق است

سلطان آن حسین است

عشق در صراط هستی در گوش جان شنیدست

عیسی کلیم و آدم گل باغ جان حسین است هم باغبان حسین است

عشق گل لاله یک روزۀ روی زمین است

عطر آن از کربلا تا کربلای جبهه‎ها تا محشر است

عشق یعنی یاس شو عطرش به تن احساست

معرفت گوی سر است پرواز به پای دلبر است

عشق شهد جان نوشیدن زهر است

خندة قرآنی اهل ادب بَر بن مایگان خود پَر است

عشق گلخانة عدل علی است

باغبانش کوثر است و پرپر جنت به قوم کافر است

عشق آب است و مثل رفع اَتَش پا به دریاست

مُشت آب ریختن و مَشکِ آب شرمِ نگاه دلبر است

عشق رقص تن و شمشیر بیداد زمان است

با لب خشکیده و پرواز نوش عشق از ساقی کوثر است»