کتاب برنامه ریزی شهری برای مقابله با فقر

کتاب برنامه ریزی شهری برای مقابله با فقر نوشتهٔ ژان کلود بولای و ترجمهٔ حسین حاتمی‌نژاد، سیدحسن رسولی و مریم کیایی است. انتشارات ویان این کتاب را روانهٔ بازار کرده است. این کتاب دربارهٔ چگونگی اندیشیدن و شهرسازی شهرهای دنیای جنوب است.

درباره کتاب برنامه ریزی شهری برای مقابله با فقر

کتاب برنامه ریزی شهری برای مقابله با فقر ۷ فصل است. ژان کلود در این کتاب، مناطق مختلف جهان، مبانی نظری برنامه‌ریزی شهری و کاربرد این مفاهیم و روش‌ها را در بافت کشورهای جنوبی بازبینی می‌کند. یکی از این موارد، شهر «کودوگو»، شهری متوسط ​​در یکی از فقیرترین کشورهای جهان یعنی «بورکینافاسو»، با جمعیت ۱۱۵۰۰۰ نفر است. این بررسی به ما امکان می‌دهد تا به‌طور ملموس بفهمیم که این کمبودها چگونه در بافت شهری آفریقا معنا شده‌اند. تفاوت‌ها و شباهت‌های بین موارد این‌چنینی، پیش‌بینیِ مدل‌های جایگزین برنامه‌ریزی شهری را ممکن می‌کند. این کار برای مقابله با فقر و یافتن راه‌های کارآمد در رابطه با شهرهای فراگیرتر در کشورهای در حال توسعه و نوظهور یاری‌گر است.

خواندن کتاب برنامه ریزی شهری برای مقابله با فقر را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران علم جامعه‌شناسی و اقتصاد پیشنهاد می‌کنیم.

بخش‌هایی از کتاب برنامه ریزی شهری برای مقابله با فقر

«برنامه‌ريزی شهری در اروپا و آمريکای شمالی در طول قرن نوزدهم با هدف نظم و انسجام بخشیدن به شهرهايی که در حال تجربه يک انقالب کامل شامل موارد ذيل می‌باشد: صنايع جديد، رشد پراکنده شهری، جريان مهاجرت از مناطق روستايی به مناطق مسکونی شهری. بدون وارد شدن به جزيیات بیش‌ازحد، مهم است تأکید کنیم که برنامه‌ريزی شهری اساساً به‌عنوان يک ابزار فنی و به‌عنوان يک روش فضايی برای سازماندهی فضا، بدون توجه زياد به مشکلات اجتماعی درک شده است. اين رويکرد و تخصص همراه قابلیت‌ها در طول قرن بیستم به کشورهای در حال توسعه و در حال ظهور منتقل شد و مشکلات نوع ديگر و بزرگ ديگری که شهرها در جنوب با آن مواجه بودند را ناديده گرفت. بر اساس اين پیشفرض‌ها، اين کتاب قصد دارد برنامه‌ريزی شهری را همانطور که امروز در کشورهای جنوبی انجام می‌شود، از يک چشم‌انداز دوگانه بررسی کند: (۱) چگونه موارد مفهومی و روش‌شناختی را می‌توان در هنگام اعمال به بافت‌های مختلف اجتماعی نسبت به آنهايی که در اصل برای آنها در نظر گرفته‌شده بود، مورد پرسش قرار داد، (۲) چگونه برنامه‌ريزی شهری را از نو ابداع کرد به‌طوری که اين ابزار واقعاً برای شهرهای جنوب در مبارزه با فقر و تبعیض و درعین‌حال يک توسعه شهری پايدارتر و فراگیرتر مفید باشد. اين انعکاس در هر زمینه شهری بسیار مهم است، اما به‌ويژه ضروری است که در شهرهای کوچک و متوسط که فاقد منابع انسانی و مالی برای مقابله با اين مسائل هستند، موردتوجه قرار گیرد.»