کتاب بیوانفورماتیک به‌ زبان ساده

کتاب الکترونیکی «بیوانفورماتیک به‌ زبان ساده» نوشتهٔ جین‌میشل کلاوری و سدریک نوتردام با ترجمه عبدالله قاسمیان و زهرا مرادپور در انتشارات خانه زیست‌شناسی به چاپ رسیده است. 

خانه زیست‌شناسی فعالیت انتشاراتی خود را با چاپ کتاب موفق زیست‌شناسی سلولی آغاز کرد و اکنون نزدیک به دو دهه است که در زمینه انتشار کتاب‌های مهم زیست‌شناسی فعالیت می‌کند. امروز جایگاه خانه زیست‌‌شناسی در میان دانشجویان، اساتید، دبیران و دانش‌آموزان کشور، به عنوان مرکزی تخصصی پیشرو و تأثیرگذار کاملاً تثبیت شده است.

درباره کتاب بیوانفورماتیک به‌ زبان ساده

بیوانفورماتیک دانشی نوین و تلفیقی از علوم زیست شناسی و کامپیوتر است. جین - میشل کلاوری استاد بیوانفورماتیک پزشکی در دانشکده پزشکی دانشگاه مدیترانه (Université de la Mediterranee) و مشاور در زمینه ژنومیکس و بیوانفورماتیک است. او بنیانگذار و رئیس آزمایشگاه اطلاعات ساختاری و ژنومی در شهر مارسی (Marseilles)، یک شهر آفتابی در ساحل مدیترانه ای فرانسه است.

کتاب بیوانفورماتیک به‌ زبان ساده را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

کتاب حاضر برای کسانی است که می خواهند با بیوانفورماتیک آشنا شده و خودشان به سادگی از مزایا، امکانات و ابزارهای رایگان شبکه‌ای فراوان موجود در این زمینه بهره گیرند. با توجه به مطالب ارائه شده در کتاب، همه دانش‌آموزان، آموزگاران، دانشجویان و دانش‌پژوهانی که در زمینه‌های زیست‌شناسی، ژنتیک، بیوتکنولوژی، پزشکی، داروسازی، بیوشیمی و ... به تحقیق و مطالعه مشغولند می‌توانند با خواندن آن از مزایای بیوانفورماتیک استفاده نمایند.

بخشی از کتاب بیوانفورماتیک به‌ زبان ساده

در خلال دهه ۱۹۵۰ در حالی که دانشمندانی مانند کندرو و پروتز هنوز مشغول تعیین اولین ساختارهای سه بعدی پروتئینها بودند، سایر زیست شناسان از طریق تجربیات هوشمندانه ژنتیکی) شواهد غير مستقیمی بدست آورده بودند که دئوکسی ریبونوکلئیک اسید (DNA) که ژنها را می سازد، نیز یک ماکرومولکول بزرگ است. DNA یک مولکول زنجیره ای بلند است که به صورت یک مارپیچ دوتایی پیچ خورده می باشد و این زنجیره با جفت شدن دو جزء از چهار جزء سازنده به نام نوکلئوتید به هم متصل هستند (یک نوکلئوتید از یک گروه فسفات متصل به قند پنتوز تشکیل شده است که خودش به یکی از چهار نوع باز آلی نیتروژندار متصل می شود. چهار باز آلی با حروف G ،C ،A و T مشخص میشوند). به هر حال زیست شناسان مولکولی بایستی تا دهه ۱۹۷۰ صبر می کردند تا بتوانند توالی مولکول های DNA را تعیین کنند و به طور مستقیم به توالی نوکلئوتیدهای ژنی دست یابند. این یک انقلاب بود (سانگر دومین جایزه نوبل را گرفت!)، زیرا الفبای کوچک توالی DNA (۴ نوکلئوتید در مقایسه با ۲۰ آمینواسید) امکان خواندن راحتتر، سریعتر و خودکارسازی (automation) کامل را فراهم می کند. هم اکنون نرخ جهانی تعیین توالیهای DNA با مقیاس بسیار بالایی) سریعتر از نرخ تعیین توالی پروتئینها است.