کتاب جمهوری کلمبیا

کتاب جمهوری کلمبیا نوشته احمد علامه فلسفی است. این کتاب را انتشارات فراروان‌شناسی برای علاقه‌مندان به کشورشناسی منتشر کرده است.

درباره کتاب جمهوری کلمبیا

جمهوری کلمبیا با ۵۰ میلیون نفر جمعیت در شمال‌غربی‌ترین کشور آمریکای جنوبی است. کلمبیا در جنوب با ونزوئلا، برزیل، اکوادور و پرو، در شمال از طریق دریای کارائیب با اقیانوس اطلس و از غرب با پاناما و اقیانوس آرام هم‌مرز است. کلمبیا چهارمین کشور بزرگ آمریکای جنوبی (بعد از برزیل و آرژانتین و پرو)، با مساحت ۱ میلیون و ۱۴۱ هزار کیلومتر مربع است. خاک سرزمین کلمبیا دارای شرایط فیزیکی متنوعی است و از قله‌های بلند و برفی آند تا دشت‌های گرم و مرطوب حوزه رود آمازون را شامل می‌شود. این کشور بعد از برزیل دارای بیشترین جمعیت در بین کشورهای آمریکای جنوبی است. پراکندگی جمعیتی کلمبیا یکسان نیست. اغلب مردم این کشور در یک سوم کوهستانی کشور یعنی جایی که بوگوتا پایتخت کلمبیا و سایر شهرهای بزرگ آن قرار دارند زندگی می‌کنند. از آنجا که این ناحیه غربی کشور دارای آب و هوای مناسب و خاک غنی است، فعالیت‌های کشاورزی نیز اغلب در این ناحیه‌است. 

این کتاب اطلاعات جذابی درباره این کشور در اختیار علاقه‌مندان به شناخت جهان قرار می‌دهد.

خواندن کتاب جمهوری کلمبیا را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به ادبیات داستانی پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب جمهوری کلمبیا

سرزمین کلمبیا در حدود ۱۰،۰۰۰ سال قبل از میلاد، جوامع شکارچی در بوگوتای امروزی با یکدیگر تجارت کرده و همچنین روابطی با فرهنگ‌های موجود در دره رودخانه مگدالنا داشتند.

کاشفان و جستجوگران اسپانیایی در ۱۵۰۰ اولین جستجوها را در ناحیه ساحلی کارائیب توسط «ردریگو د باستیداس» انجام دادند. کریستف کلمب در سال ۱۵۰۲ به سفر در حوالی کارائیب پرداخت. در ۱۵۰۸ واسکو نونز دی بلبوآ به فتح این منطقه از ناحیه اورابا اقدام کرد .

عمده جمعیت این سرزمین کلمبیا، از صدها قبیله از چیبچان و «کاریب» بودند که امروزه به نام مردم کارائیبی شناخته می‌شوند که این افراد در واقع مورد حمله اسپانیایی‌ها قرار گرفتند و در نتیجه بیماری، استثمار و جنگ از لحاظ جمعیت‌شناسی کاهش شدیدی در جمعیت بومی منطقه ایجاد شد. در قرن ۱۶ اروپایی‌ها شروع به آوردن برده از آفریقا کردند.

از زمان آغاز دوره استثمار، قیام هایی بسیاری ضد اسپانیایی‌ها شکل گرفت که عمدتاً شکست خورده و توان تغییر اوضاع را نداشت. آخرین این قیامها که خواستار استقلال کامل از اسپانیایی‌ها بود، بعد از استقلال سنت دومینگو در سال ۱۸۰۴ (که امروزه به هائیتی شناخته می‌شود) که باعث پشتیبانی از رهبران انقلابی می‌شد در سال ۱۸۱۰ به وقوع پیوست. این جنبش انقلابی توسط سیمون بولیوار و فرانسیسکو دی سانتاندر با موفقیت انجام شد. سیمون بولیوار اولین رئیس جمهور کلمبیا و فرانسیسکو دی سانتاندر معاون رئیس‌جمهور شد.