نظرات کاربران درباره کتاب مرگی بسیار آرام

بسیارعالی ولی؛ تلخ وغم انگیز، ایام احتضارومرگ مادرنویسنده، مقوله ای تلخ که درنهایت همه باآن روبرو میشوند.

به عنوان اولین تجربه از دوبووار خوانی به شدت عالی و جذاب بود توصیفات درجه یک و ملموس باتوجه به حجم کم کتاب میشه گفت که واقعاً در حد یک کتاب قطور یا یه فیلم طولانی حرف داشت

کتاب روایت واقعی از دو ماه بیماری و منتهی به مرگ مادر نویسنده است، اما در روند داستان بخش‌های کوتاهی از زندگی مادر نویسنده و به خصوص شرایطی که به این زن پس از ازدواج و مرگ همسرش تحمیل شد و بر روابطش با دخترانش سایه انداخت هم می‌پردازه. در جریان کتاب به وضوح میشه رد تفکرات دوبووار در مورد جنسیت و زن رو دید. همچنین در بخش‌هایی از کتاب دوبووار در مورد سوگ، درد، پیری و مرگ هم فلسفه‌ورزی می‌کنه. متن روانه و توصیفات زیبا و دقیقی داره که شاید لحظات خواننده رو تلخ هم بکنه با این حال باید پذیرفت که مرگ برای هر انسان به تنهایی رخ میده و برای هر کس حادثه‌ایه و خوندن در موردش هر چند غم‌انگیزه اما میتونه بینشی به ما بده. البته باید گفت که ترجمه بسیار مناسبه و بر جذابیت کتاب اضافه کرده. پ.ن: شاید برای افرادی که ناراحتی روحی دارن یا روحیه پایینی دارن مناسب نباشه.

مواجهه با فروپاشی تن مادر. نقاهت و احتضار او که بر رابطه مادر و دختری سایه می اندازد.

بسیار کتاب خوش نوشتی هست. من بعد از تموم کردنش دوباره از اول شروعش کردم. قلم نویسنده بسیار جذابه و در درک آثار و طرز فکر دوبووار بسیار موثره.

این کتاب رو من طی یک روز بی وقفه خوندمش ولی خب باید بگم که بعد خوندش حال خوبی نداشتم جزئیات بیماری ها و غمی که میشه حس کرد خیلی ناراحت کننده بود برام و چون خودم ادم وابسته ای به خانوادم هستم هر سطر این کتاب برام ازاردهنده بود به خاطر غمی که داشت که به نظرم نقطه قوتشه که انقدر تاثیرگذاره. در کل داستان غمگینیه اگه روحیه بهتری دارید بخونید.

خیلی زیبا بود. مواجه‌‌ی یک آدم معروف با مرگ مادرش و احساساتی که به جسم مادرش داشت من رو خیلی به تامل واداشت. این که مادرش در بستر مرگ براش تداعی کننده‌ی صرفا یک جسم بود نه اون مادری که سال ها میشناخت بسیار عمیق بود برای من. باعث شد بخوام بقیه‌ی کتاب های خانم دوبووار رو هم بخونم.

نحوه‌ی روایت به‌گونه‌ای بود که راحت و عمیق، همراهش می‌شدم و یادم نمیاد در حین خوندن، احساس خستگی و بی‌حوصلگی کنم. در کل جالب بود چون تلاشِ نویسنده برای صادقانه دیدنِ تجربیاتش‌رو حس می‌کردم.

همونطور که از اسمش پیداست راوی داستان ماجرای مرگ مادرشو توضیح میده ویژگی های رفتاری مادرشو تحلیل میکنه در کل قلم بسیار زیبایی داره من واقعا از خوندنش لذت بردم. در جایی از کتاب می خوانیم: هر اتفاق پیش بینی نشده ای وحشت زده اش میکرد، چون به او یاد داده بودند خارج از چارچوب های از پیش تعیین نشده ، نه دست به کاری بزند و نه چیزی احساس کند .

این امتیاز رو به کل کتاب با ترجمه مجید امین موید دادم .