نظرات کاربران درباره کتاب آشفته حالان بیدار بخت

دست مریزاد به این نویسنده.حیف که دیگه در میان مانیستند و خیلی هم زود ایشونو از دست دادیم.حتما جاشون توی بهشته❤❤❤❤ کتاب رو خیلی دوست داشتم.حتما توصیه میکنم بخونید.

داستان ها بیشتر نمودار فضای سیاسی ایست که نویسنده در اون زندگی می کرده. از ویژگی های قشنگش توجه به حالات و وسواس های فکریه شخصیت های داستانه. بدون شک ارزش خوندن داره. مخصوصا آخرین داستانش!!!

انگار داشتم کافکا میخوندم..😌 اسم مجموعه رو میشد گذاشت "تمیزکردن"، خیلی کلمه ی کلیدی و مهمی توی این کتابه که هی هم تکرار میشه، همه ی داستانها رو هم میشه یه جوری به این عبارت ربط داد. چندتا داستان آخر رئالیستی تر بودند ، چند تای اولی هم تمثیلی اند.

من سه تا داستانش رو دوست داشتم خیلی زیبا بود. بقیشم دوست داشتم ولی سه تاش خیلی خیلی خوب بودن. کلا غلامحسین ساعدی قلم زیبا و قوی ای داره. ی‌کی از مفاخر نویسندگی ما هستن نمیشه دوسش نداشت.

کتاب عالیه، فقط غلط های املائی زیادی داره ، عالی

سلام.😊 ببخشید فاطمه جان مضمونش چیه؟ممنون میشم بگید

یه اسم جذاب! میخواستم یه کتاب متفاوت از چیزایی که این ایام خوندم انتخاب کنم، همینطور که میگشتم، گفتم از غلامحسین ساعدی انتخاب کنم، چون عزادارن بیل رو ازش خونده بودم و دوست داشتم. بین آثارش می‌چرخیدم و وقتی چشمم به این کتاب افتاد، اسمش خیلی به دلم نشست، خیلی اسم قشنگیه. ولی اون داستانی که این عنوانو داشت، هیچ جالب نبود. کتاب شامل ۱۰ تا داستانه که رگه‌هایی از صادق هدایت توش دیده میشه و یکم ناامیدانه و سیاهه، ولی خب واقع‌بینانه‌تر از آثار صادق هدایته و اتفاقای تلخی رو روایت میکنه که یا برای خودمون افتاده یا دیدیم چنین چیزایی رو و توقعش رو داریم و باعث ابراز تاسفمون میشه. بعضی داستانا درون‌مایه سیاسی و اعتراضی دارن و بعضیاش پوچی عشقو نشون میدن. بعضیاشم یکم از نظر من بی‌سر و ته میومد، نمیدونم من متوجه مقصود نویسنده نشدم یا اساساً مقصود سطحی‌ای پشتش بوده. نه توصیه می‌کنم نه نهی از خوندنش، تصمیم با خودتون باشه.

مجموعه داستانی از غلامحسین ساعدی. داستان‌ها مستقل از هم هستند و هرکدوم روایتی جدا رو بیان میکنه. از خوندنش لذت بردم.

تا اینجای کار که خوندم (هنوز تمومش نکردم) داستان «ای وای، تو هم» رو بیشتر همه دوست داشتم. داستان‌های «اسکندر و سمندر» و «بازی تمام شد» هم خیلی خوب بودن.

در داستان‌های این کتاب همچنان شاهد قلم خاص و مختص به خود جناب ساعدی هستیم. داستان‌ها سبک رئال و سورئال دارند و هر کدام از داستان‌ها دنیای خاص خود را دارند؛ اما به نظر من مضامین و مفاهیمی مشترک و مهم بین داستان‌ها دیده می‌شود که در عین جدا بودن داستان‌ها، با این درون‌مایه‌ها ارتباطی بین آن‌ها شکل گرفته است و حس می‌شود. در داستان ها اشاره به مسائل اجتماعی و سیاسی دهه‌های ۴۰ و ۵۰ دیده می‌شود. داستان‌ها جالب و قابل تامل هستند. سه داستان «بازی تمام شد»، «میهمانی»و «ای وای، تو هم!» برای من جالب‌تر بود... امیدوارم که از خواندن این کتاب لذت برده و بیاموزید.

عالی