نظرات کاربران درباره کتاب نامه به پدر

با احترام به نشر خوارزمی،من این کتاب رو از یه نشر دیگه خوندم و چون اون نسخه تو طاقچه موجود نبود مجبورم اینجا بنویسم. حقیقتا این کتاب(نامه) منو خیلی متاثر کرد و فرانتس کافکا تو این نامه به خوبی تونست تنها بخشی از احساساتش رو نشون بده:)❤️‍🩹 این اولین اثری بود که از کافکا خوندم و بخاطر قلم فوق محشرش قطعا آخری نخواهد بود. پ.ن:چقدر غم انگیزه که حرف دل انسان رو میلیون‌ها نفر بخونن و شاید درکش کنن به جز اونی که واقعا باید به دستش میرسید و درک میکرد:))) (احتمالا بدونید که این نامه هیچوقت به دست پدرِ فرانتس کافکا نرسید...)

تا به حال انقدر احساس نزدیکی دوستی و صداقت با هیچ نویسنده ای نکرده بودم . اگر براتون سواله والدین خشمگین که نه لزوما صداشون رو بچه خودشون بلکه حتی روی دیگران خیلی بلند می کنن . راحت فحاشی می کنن انتظارات زیادی از فرزندشون دارن . علاقه زیادی به کنترل بچه هاشون دارن . مدام امر و نهی نصحیت می کنن . توانایی همدلی ندارن و در هر شرایطی فقط گذشته خودشون رو مثال میزنن و مشکلات بقیه رو خفیف جلوه میدن . چه طور فرزندانی به بار میارن دقیقا داستانش در این کتاب هست سه فرزند سه واکنش متفاوت... کافکا اوتلا و الی ؛ دفعه بعد اگر یک نفر به فرد دیگه ای گفت کودکی بد تنها ناشی از سو استفاده جسمی هست . حتما ترغیبش کنید که این کتاب رو بخونه . بعد ها رفتم داستان اوتلا ، خواهر دوست داشتنی و مبارز کافکا رو خوندم و وقتی فهمیدم که در اتاق گاز در هلوکاست کشته شد . خون در رگ هام منجمد شد و برای اولین بار خوشحال شدم که کافکا در سن جوانی از دنیا رفت ...

تقریبا با همه صفحاتش گریه کردم،دوبار خواندم مدلیه که برای چیزهایی که خودت تجربه کردی،یک نفر اسم می‌ذاره و توصیفشون میکنه،و تو روی مبل مقابلش نشستی و هی گریه می‌کنی.اگه مودتون پایینه سراغش نرید.

حقیقتا خیلی قشنگ بود و غمگین البته به‌خصوص آخرش. کوتاهه و یک‌روزه تمومش میکنید. کافکا به نوعی رابطه‌اش با پدرش رو روانکاوی و تحلیل میکنه و عمق احساسات جریحه‌دار شده‌اش رو موشکافانه توصیف میکنه، نکته‌ی غم‌انگیزتر داستان اینکه این نامه گرچه باید به میانجیگری مادر کافکا به دست پدرش می‌رسید و خونده میشد بلکه رابطه‌ی این پدر و پسر بهبود پیدا کنه اما هیچوقت این اتفاق نیفتاد. درمورد فایل کتاب هم باید بگم یه نکته‌ی منفی‌ای که داشت این بود که یه تعدادی هرچند کم غلط املایی داشت، و از نکات مثبتش هم میشه به ترجمه‌ی خوب و روونش اشاره کرد، پی‌نوشت‌ها هم خیلی مفید و به‌جا بودن. در کل پیشنهاد میشه حتما بخونید👌🏻

کتاب خوبیه مخصوصا برای کسایی که با پدرشون رابطه ی خوبی ندارن، یا نداشتن. مشکل اصلی کتاب اینه که از نظر نگارشی خیلی مشکل داره. کلمه ها اشتباه تایپ شدن و حروف جا انداخته شده. بجز این مشکل، کتاب خوبیه.

کافکارو قبل از این که کتاباشو بخونم، علاقه‌مند شدم.با خوندن مسخ و محاکمه که عاشقش شدم.وقتی این کتاب رو شروع کردم خط به خطش دلم می‌خواست کافکارو بغل می‌کردم بهش می‌گفتم تو اسیر یه پدر نارسیست بودی و بارها براش تکرار می‌کردم تو تقصیری نداری...

اینکه این نامه هیچ وقت به دست پدرش نرسید واقعا غم انگیزه.. میدونید یک پدر فقط با کتک زدن و خشونت فیزیکی تبدیل به پدر بدی نمیشه، خیلی چیزهای دیگه این وسط نقش دارن که با خوندن این کتاب متوجه شون میشید و مادرهایی که توی همچین خانواده هایی، نه آزادن که طرف فرزندشون باشن و نه می تونن با وجدانشون مبارزه کنن و طرف پدر باشن..

از نظر محتوایی کتاب خوبه. کافکا احساسات فروخورده اش رو در مورد رفتارهایی که پدرش در کودکی باهاش داشته بیان کرده و انگار نوشتن راهی برای بروز اون احساسات بوده. ولی ترجمه خوب نیست. روان نیست و بعضی جملات خیلی گنگ و مبهم هستن و من چندبار میخوندمشون تا متوجه منظور نویسنده بشم

خوندن کتاب رو به کسایی که فکر می‌کنن می‌تونن بهتر از والدینشون بشن توصیه می‌کنم، چون بعد از مطالعه میشه فهمید که یکسری آسیب‌هایی که ما به دیگران وارد می‌کنیم حقیقتا از منظر خودمون آسیب نبوده و از روی دلسوزی بوده... ممکنه کتاب در نگاه اول خیلی مأیوس و تاریک به نظر بیاد، اما حتی مابین مصیبتی که شرح میده، میشه بارقه‌هایی از امید رو در اون پیدا کرد... این که کافکا با وجود این همه آسیب و ضربه‌ای که دید، همچنان پدر رو با احترام خطاب می‌کنه، همچنان با دقت حواسش هست تا پدر رو مقصر اصلی جلوه نده تا پدر دلگیر نشه، همچنان با بی‌رحمی از خودش ایراد میگیره و خودش رو بیشتر از هر کسی نقد می‌کنه، تمام این‌ها نشون دهنده عشق بین پسر و پدری بوده که هیچ کدوم راه ابراز درستش رو نفهمیدن... در نهایت شرح آسیب‌های وارده به فرزند به شدت تحسین برانگیز هست، اشاره به این که آسیب‌های روانی و عدم تطابق رفتار توصیه‌گر (پدر) با توصیه‌هایش گاه اونقدر زخم های عمیقی وارد می‌کنه که حتی از برخوردهای فیزیکی هم دردناک‌تر هستن...

مطمئن نیستم این کتاب مورد پسند شما هم قرار گیرد! آخر چنین کتاب های نیاز به همزاد پنداری دارند. اگر تجربیات نویسنده را نداشته باشید، یا حداقل برخی از این تجربیات را، شاید کتاب برایتان خسته کننده باشد. اما اگر زیستتان شبیه و نزدیک به آنچه نویسنده می گوید بوده باشد، آنگاه این کتاب همان تأییدی خواهد بود که سال ها به دنبال آن بودید. تأییدی بر احساسات و عواطف فروخوردیتان که مانند بغضی گلوگیر که سال ها در گلویتان مانده بود و شما را آزار می داد.

هنوز اوایل کتاب هستم. تا حد زیادی از تشابه افکارم با کافکا، و تشابه نقش پدرم در زندگی‌ام با نقش پدر کافکا در زندگی‌اش شگفت‌زده‌ام. شاید به‌راستی تمام پدران جهان چنین‌اند. :) خوندن این کتاب رو به‌راستی توصیه می‌کنم. اما نه با این نشر. سرشار از غلط‌های تایپی و غلط‌های ویراستاری و فاصله‌ها و نیم‌فاصله‌های کم و زیاد؛ به‌حدی که گاهی حتی مانع درک راحت متن می‌شوند. امیدوارم تدابیری اندیشیده شود که کتب با چنین کیفیت پایینی برای فروش در طاقچه قرار نگیرند.

عالی بود عالی از اون نوشته هایی هست که مطمینم و بخودم قول دادم که چند سال دیگه. باز هم دوباره بخونمش و لذت ببرم .

کتاب خیلی قشنگی بود ولی می توانست بهتر ترجمه شور

بدترین ترجمه ای که وجود داره

این نامه توسط کافکا برای پدرش نوشته شده و منحصرا تمام فکر و ذکرش تبیین رابطه شکست خورده اش با پدرش برای پدر بوده و به هیچ عنوان برای عام و چاپ و ارتزاق نوشته نشده کمااینکه توی مقدمه نوشته که به ملینا این نامه رو فرستاده و گفته کسی نخونتش (برای درک ملینا از گذشته کافکا)!! همین به نظرم این کتاب رو ارزشمند میکنه چون کاملا صادقانه نوشته شده (صادقانه به این معنا که چیزهایی که فکر میکرده حقیقته رو ابراز کرده) و نخواسته برای اینکه مخاطب عام پیدا کنه زیباترش کنه.. این دست از روابط بین خیلی از فرزندان و پدران میتونه وجود داشته باشه که پدری به ظاهر توانمند اما از درون شکست خورده باعث احساس ضعف و بی اعتماد به نفسی در فرزندش بشه. پدری که خشم نسبت به همه کس داره و هیچ کس رو لایق نمیدونه و از اون طرف از اینکه فرزندانش ازش دور میشن و اجتناب میکنن تعجب میکنه. جالبه و به نظرم کافکا برای نوشتن این نامه که از ناخودآگاهش نشئت میگیره رنج روانی خاصی متحمل شده چون دستیابی به این بخش از کودکی و غم ناشی از اون داستانی پر اشک و آهه هرچند که ما به عنوان خواننده شاید اونقدر اون غم برامون بزرگ نباشه.

خوب بود.

شاهکار دیگر از کافکای عزیزم؛ این کتاب حس همدردی را در شما زنده می‌کند ،در کنار اون زندگی می‌کنید و گاهی هم در خود غرق میشوید. ممکن است در هنگام مطالعه هجوم بی امان خاطرات به ذهن شما،باعث شود مدتی دست نگه دارید تا "فکر کنید". شما در این کتاب با شخصیت کافکای عزیز، بیشتر آشنا میشوید،این کتاب به زیبایی تاثیر ارتباط والدین با کودکان خود را نشان می‌دهد.

آه کافکا ؛ احساس عجیب و رنج آوری که در تمام نوشته هایش احساس میشود آن را دوست دارم . نوشته هایش را بی نهایت دوست دارم آن ها زیباهستند.

واقعا کتاب خوبه ارزش خوندن داره

ارزش مطالعه‌دارد

جالب نبود