نظرات کاربران درباره کتاب تلخون

با احترام از نظر من این داستان در سبک خودش عالی بود یعنی نویسنده هرچیزی که در تخیلاتش بود رو به صورت زیبایی روی کاغذ آورده.البته این نظر شخصی منه و به نظرات بقیه احترام میزارم😊😊🤗🤗🤗🤗

این کتاب در زمان خودش یک کتاب بسیار محبوب بود . زنده یاد صمد بهرنگی در این کتاب به جمع آوری داستان های فورکولیک منطقه آذربایجان پرداخته است. همان قصه های شبانه مادربزرگ های دوست داشتنی... از این رو این کتاب ارزش فرهنگی بالای دارد. روحش شاد.

کتاب تلخون بازگویی چند افسانه از زبان نویسنده ی توانا اقای بهرنگی هست و به نظر من ایشون با بیان فصیح و در عین حال عامیانه داستان رو به زیبایی پیش می برند. من از خوندن داستانهای ایشون بسیار لذت می برم. برای چندمین بار این کتاب رو خوندم و با این که داستان رو تا حدودی از برم, بازهم خوندنش خالی از لطف نبود. بار اولی که این کتاب رو خوندم حدودا ۱۱ ساله بودم و الان تقریبا ۳۰ سال از اون زمان میگذره و احساس من نسبت به این کتاب تغییری نکرده.

میشه این نوع نوشته‌ها رو تو دسته‌ی هنرهای مفهومی طبقه‌بندی کرد، محتوا و اصل مطلب بسیار مهمتر از نگارش و جمله بندیه! اگه بتونین استعاره‌‌هارو خوب درک کنین، کتاب جالب و جذابیه.

خیلی فوق العاده بود مخصوصا تلخون مثل قصه هایی که مادربزرگم شب ها برایمان میگفت واقعا لذت بردم

من این کتاب را در دوران راهنمایی توی زیر زمین خونه پدرم از توی کارتن کتاب های قدیمی اش پیدا کردم و مخفیانه خوندمش لذتی داشت در زیر زمین و مخفیانه اون هم داستان تلخون و آه👻

خواندن این افسانه‌‌ها برای بچه‌ها و نوجوانها، برای چند ساعتی هم که شده آنها از دنیای سطحی و بی مایه بازیهای کامپیوتری دور می‌کند و قدرت تخیل آنها را تقویت می‌کند.

جالب بود

شاید صمد بهرنگی به عنوان نویسنده کودک شناخته شده باشد اما این داستان او برای کودک درون یک بزرگسال است .بسیار لذت بخش .حتما بخوانید

نظرات رو میخونم واقعا خنده م میگیره صمد بهرنگ سبک خاصی تو داستان نویسی داره اینکه خیلیا نمیتونن از مفاهیم داستان ها برداشت عمیقی کنند طبیعی هست حتی این افراد اگه کتاب ماهی سیاه رو هم بخونن چنین نظرات بدون مطالعه رو باز بیان میکنند بدون اینکه متوجه شند اون کتاب یک بیانیه هست به هر حال اگر همه اهل مطالعه بودند که وضع ما این نبود چند تا داستان اخر تو کتاب افسانه های اذربایجان هم بود👌

داستان تخیلی بود وقتی میخوندمش یاد قصه های مادربزرگم میفتم که وقتی بچه بودم برام میخوند...در کل کتاب بدی نبود

داستان قشنگیه پیشنهاد میکنم بخونینش. مرسی از طاقچه🐥🌺😘

خوب نبود 😕🤦‍♀️

چقدر دردناکه خواندن بعضی نظرات بسیارسطحی و بدون شناخت ازادبیات فولکلور و شخص صمدبهرنگی .. . البته اسم این پینوشتها نظر است و بیان نظر آزاد ،ولی خوب بود قبل از نوشتن کلمات بشدت انتقادی کمی به شرایط زمانی و مکانی اثر و نویسنده آن توجه میکردیم ،باری این همان صمد بهرنگی است که با ماهی سیاه کوچولو همه مارا مجذوب خود کرده.

زیاد جذاب نبود😕

من تازه یک داستانشو خوندم؛داستان"تلخون"قشنگ بودش😍😍😍😍

جذاب. جادویی و سحرانگیز!

منو یاد کتاب افسانه های کهن از فضل الله مهتدی صبحی انداخت که بچه بودم می خوندم تجدید خاطره شد 😍😢

خیلی عالیییییییه من که خیلی خوشم اومد

چرا رو نکته های بد کلید کرده بود ....داستان اصلا خوب نیست ...وذهنیت ..بد به خواننده نوجوان منتقل میکنه ...... چرا .....؟ ..انتشارات این کتاب رو چه حسابی همچین داستانهای رو منتشر میکنه ......

خیلی دلچسب بود 😌 منو یاد داستانهایی که کودکی واسمون تعریف میکردن انداخت

اخه اینم شد داستان. فقط مخصوص بچه های زیر 6 سال هس ک خوابشون ببره . بنظر من اینو بذارت قسمت کودک و نوجوان

کتاب قشنگی بود داستانهای کوچیک و قصه های قبل خواب دوسش داشتم

اصلا خوب نبود کتاب های رایگان بیشتری بذارید

وااای این کتاب منو برد به دوران بچگییییم😭😭😭خاطراتم زنده شد😫

قصه تلخون، قصه ی آه (نسخه کار نشده تلخون)، بی نام قصه هایی در سبک افسانه های فولکلور آذربایجان است. قصه عادت و پوست نارنج قصه های واقع گرایانه ای از سرگذشت یک معلم است. قصه به دنبال فلک حکایت پندآموزی است که شاید بارها آنرا شنیده باشید. و سه قصه پایانی کتاب، قصه هایی برای کودکان است. در کل به جز قصه به دنبال فلک، باقی داستانها خالی از مفهوم قابل لمس و زیبایی تخیل است، و خواننده عامی مانند من، بهتر است وقت خود را صرف خواندن آنها نکند.

وای من خیلی دوست داستم منو یاد بچه گیامو داستانای مامانم که شبا واسم میگفت انداخت .نوستالژی و عالی و البته خاص که با هر ثلیقه ای سازگار نیست فقط کسی که کودک درونشون زنده و سرحاله از این جور داستانا خوشش میاد نثل من😍

عالیه...حتما بخونید...با دید عمیق بهش نگاه کنید.

این مجموعه داستان‌های جناب بهرنگی منو به دوران کودکی برد اواسط دهه هفتاد وقتی بعد از فارغ شدن از دبستان به دبیرستان و کتابخانه می‌رفتم و کنار مادرم کتاب‌هایی از این دست می‌خواندم، بسیار لذت بخش بود.

داستان های جذاب و تخیلی خیلی باحالی داشت . مخصوصا داستان اول . پیشنهاد میکنم بخونین .

همیشه نیاز به داستان هایی برگرفته از افسانه های قدیمی احساس میشه ، داستان پردازی عالی و کتاب رو توصیه میکنم

عجب کتابی😞😞😞😩😮😮😕😕😯

خیلی زیبا بود درباره ی زندگی می گفت درباره ی سختی ها می گفت و به من گفت زندگی چقدر اهمیت دارد بسیار بسیار دوست دارم

قلم ساده و در عین حال شیوا و قوی، باعث شده داستان‌های ایشون چه واقعی و چه غیر واقعی دلنشین باشه برای اکثر سنین. عالی بود.

یکی از بهترین کتاب های قدیمی که خوندم این کتاب بود,کتاب ماهی سیاه کوچولو رو هم پدربزرگم داشته و من خواندم, خیلی کتاب فوق العاده ای است.واقعا ذهن خلاقی داره نویسنده ی این کتاب...

قبلا چندتا از داستان هارو بصورت صوتی گوش داده بودم، خوب بود.

فقط به دلیل اینکه صمد بهرنگی این کتاب رو نوشته،باید خوندش.

خیلی تخیلیه ولی خیلیم قشنگه

فقط تلخون قشنگ بود داستانای دیگش خیلی بد بود مخصوصا دومیش.

بسیار هم عالی و جذاب برای افراد خیال پرداز

من فقط داستان تلخون رو خوندم و لذت بردم داستان افسانه ای و تخیلی بیش نبود

خیلی ضعیف بود، فقط دو تا از داستاناش تکراری بود ، بقیشم نخوندم دیگه...

این دومین کتابی بود که از صمد بهرنگی خوندم افسانه ای مینویسه هر کی یه سلیقه ای داره من خوشم نیومد.....

سلام به نظرمن این داستانها جالب بودند البته بعضیهاشون جالبتر بودند ودر عین حال اموزندگی هم داشتند. ممنون از نویسنده خوب کتاب.

خیلی از داستان هاش رده ی سنی کودکان رو فکر کنم مخاطب قرار داده بود...زیاد مورد پسند نبود...شاید اگه در یک رده بودن کل داستان ها بهتر بود...🌼

قصه ی بز ریش سفیدو خیلی دوست داشتم خیلی باحال بود😂 ولی بخش ادی و بودی هم باحاله ولی نفهمیدوم چرا به درویش همه چیزو میگفتن و بعدش میگفتن کاری نکن،قصه ی تلخونو اه هم که یکیه ،به دنبال فلک هم دوست داشتم،بی نامم که خیلی بیچاره و بدبخت

لطفا توضیح کامل درمورد ادبیات فولکلور و شخصیت نویسنده و فلسفه داستان آه و تلخون و بی نام بنویسید.لطف بزرگی به من میکنید.

دوس داشتم منو یاد قصه های طولانی ک مادر بزرگم برام تعریف میکرد انداخت لذت بردم مخصوصا از تلخون

من موقعی که سنم نسبتا کم بود این داستانو خوندم و خیلی قشنگ بود. حالا شاید یه چیز میزای بدی( به قول یه عده) داشته باشه. ولی این جور چیزا کم تو رمانای معروف پیدا نمی شه مثل صد سال تنهایی که البته اون بیشتر بود و یه عده ای سر همین چیزا از یه سری رمان ها خوششون نمی یاد. خلاصه صمد بهرنگی اون طور که باید شناخته بشه نشده متاسفانه و به قول معروف اندرریته.

سلام عالی بود من خیلی خوشم اومد