بریده‌هایی از کتاب کمدی الهی (دوزخ)

در نظر آرید مقصود چیست از هستی‌تان:: ۱۱۸ آفریده نشده‌اید برای زندگی چون جانوران، بلکه برای کسب فضیلت و دانایی

زر و سیم را پرستیدی چون ایزدان؛ پس فرق: ۱۱۲ میان تو و آن بت‌پرست چیست، جز اینکه او سجده می‌کند یکی را و تو صد را؟

ای کسانی که داخل می‌شوید، امید را رها کنید. دیدم این الفاظ را نبشته شده به رنگ تیره،: ۱۰ بر بالای دروازه‌ای، و گفتم: "استاد، دشوار است درکشان برایم

به عقیدهٔ ارسطو و متأخرین او، انسان هنگام حرکت ابتدا پای راست را پیش می‌گذارد و بر پای چپ تکیه می‌کند که در نتیجه پایین‌تر می‌ماند. از نظر نمادین، پای راست نماد عقل است و پای چپ، که در سمت قلب است، نماد میل و هوس

چهارمین گودالِ دایرهٔ هشتم محل مجازات پیشگویان است که چون سرک می‌کشیدند تا از آنچه پیش روست باخبر شوند، اکنون محکوم‌اند که مدام نظر به پشت سر داشته باشند.

چشم دُرافشانم آنسان شد پُرستاره که راهنمایم گفت: "آیا هنوز از ابلهانی؟

خوراکش نه از زمین است نه از زر و سیم،: ۱۰۳ بلکه از خرد و محبت و تقواست،

و مانند کسی که دیگر نمی‌خواهد آنچه را می‌خواست: ۳۷ و عزمی تازه می‌کند برخلاف عزم پیشین، و ناگاه دست می‌کشد از آنچه آغاز کرده بود

نو به نو، آن همه عذاب و عقوبت را که دیدم؟ و چرا خطای خودمان نابودمان می‌کند چنین؟

اسطوره‌شناسی یونانی، قنطورس (یا انسان‌ـ ستور) موجودی است افسانه‌ای که بالاتنه‌ای انسانی دارد و پایین‌تنهٔ اسب.

به حکم شقاوت و شرارتِ طبیعتش،: ۹۷ و ولع سیری‌ناپذیرش، هرچه بیشتر می‌بلعد، حریص‌تر می‌شود به دریدن.

پیش از من هیچ مخلوقی موجود نبود: ۷ جز آنان که ابدی‌اند؛ و من باقی‌ام تا ابد ای کسانی که داخل می‌شوید، امید را رها کنید

و، همچون غریقی بریده‌نفس که،: ۲۲ رَسته از خیزاب‌ها و قدم نهاده بر خاک، سر می‌چرخانَد سوی آبِ خطرخیز و چشم می‌دوزد: روان من نیز، همچنان پریشان،: ۲۵ روی برگرداند تا خیره شود بر گُداری که هرگز کسی از آن زنده نگذشته بود.

به عقیدهٔ ارسطو و متأخرین او، انسان هنگام حرکت ابتدا پای راست را پیش می‌گذارد و بر پای چپ تکیه می‌کند که در نتیجه پایین‌تر می‌ماند. از نظر نمادین، پای راست نماد عقل است و پای چپ، که در سمت قلب است، نماد میل و هوس.

ـ پای استوار: به عقیدهٔ ارسطو و متأخرین او، انسان هنگام حرکت ابتدا پای راست را پیش می‌گذارد و بر پای چپ تکیه می‌کند که در نتیجه پایین‌تر می‌ماند. از نظر نمادین، پای راست نماد عقل است و پای چپ، که در سمت قلب است، نماد میل و هوس.

‫و آن پیرِ فرزانه، که بر همه چیز بود دانا، ‫مرا قوت قلب بخشید: "دل قوی دار؛ زیرا: ۴ ‫هر چقدر هم قَدَرقدرت باشد، باز نمی‌تواند ‫مانع شود که فرود آیی از این صخره."

او مرا گفت: "خیال خام می‌پرورانی:: ۵۲ ‫زندگانی ناشایستی که به بیراهه کشاندشان ‫کدر کرده هر نشان آشنا را در سیمایشان.

محنتی گران‌تر نیست: ۱۲۱ از یادآوری شادکامی به وقت تیره‌روزی؛

هنوز چندان دور نشده بودیم از جایی که: ۶۷ خواب مرا در ربوده بود، که ناگه دیدم آتشی غلبه کرد بر قلمروِ دلگیر سایه‌ها. فاصله‌ام با آن ناچیز نبود، اما این مسافت: ۷۰ مانع نمی‌شد از آنکه، کم و بیش، تشخیص دهم که بزرگانی منزلت بخشیده‌اند آن مکان را. "ای که فخر و شرفِ دانش و هنری، مرا بگو: ۷۳ که هستند این اشخاص که عظمت کردارشان متمایز جلوه‌شان می‌دهد از سایرین؟" و او پاسخم داد: "آوازهٔ نیکشان،: ۷۶

فقط از چیزهایی باید ترسید که: ۸۸ قادرند آسیب برسانند به شخص؛ مابقی ترسناک نیستند.

جانت گرفتار و زخم‌خوردهٔ بیم و بزدلی شده، که اغلب ارادهٔ مردمان را سست می‌کند

فقط از چیزهایی باید ترسید که: ۸۸ قادرند آسیب برسانند به شخص؛ مابقی ترسناک نیستند.

اما آن روان‌های بی‌رمقِ برهنه: ۱۰۰ رنگ به رنگ شدند و دندان به هم ساییدند چون شنیدند تندزبانی‌هایش. نفرین کردند آسمان، والدینشان، نوع بشر،: ۱۰۳ مکان و زمانی را که زاده شدند، و بذری را که از آن هستی یافتند. (۱۵) آنگاه جملگی با هم شیون‌کنان،: ۱۰۶ رهسپار ساحل مهیب شدند که مقصد محتوم است تمامی خدانترسان را.