کتاب بچه‌های کارون

کلاهم را که قاضی کردم، دیدم توی بهشت، با این یارو اصلاً خوش نمی‌گذرد. فکرش را بکنید، طرف با آن دَک و پوز، دم به ساعت بیاید دنبالت، بروی توی جوی عسل شنا کنی یا زیرِ درخت، دراز بکشی و چرت بزنی. آن هم بدونِ هیچ هیجانی. برای همین، شب سوم، وسط سخنرانی پا شدم و رفتم دنبالِ غلام و رسول. وقتی همه توی مجلسِ تشریحِ بهشت و جهنم بودند، دو تایی یک سری زده بودند به انبارِ تدارکات و آن بیرون، توی تاریکی، چنان بساطی برپا کرده بودند که مطمئنم توی بهشت این یارو، خیلی باید بگردی تا بتوانی نظیرش را پیدا کنی.