بریده‌هایی از کتاب ماه عسل آفتابی: مجموعه داستان

«تولّد، رنج است. پیروزی رنج است. مرگ، رنج است.» «آنچه ما داریم و نمی‌خواهیم، رنج است. اما آنچه می‌خواهیم و نداریم نیز، رنج است.» و علت رنج درخواست‌های نفس آدمی است.

گاهی مردم را می‌کشید و وانمود می‌کنید که این کشتار به صلاحشان است. راست است که از زخمشان خون نمی‌آید و ظاهرا در عین عافیت هستند. اما با این‌حال شما با پنبه سرشان را بریده‌اید. مشکل بتوان گفت کدام یک از ما گناهکارتریم. (خنده‌ای تمسخرآمیز)

عمر آدمی هم چون ژاله صبحگاهی یا بسان جهش برق درگذر است.

«تاکی باید گریست و تو صدای گریه‌را نشنوی؟ آیاراهی برای پایان دادن به این درد و رنج نیست؟»

شجاع‌ترین زن‌ها هم بدون سلاح بی‌دفاع است

و دانشمندانی بودند که در تاریکی گام می‌زدند و در جستجوی روشنایی بودند

بورژوازی ایتالیا گردوی سختی است که باید شکسته شود. اما ما آن را خرد خواهیم کرد.

«تولّد، رنج است. پیروزی رنج است. مرگ، رنج است.»

«آنچه ما داریم و نمی‌خواهیم، رنج است. اما آنچه می‌خواهیم و نداریم نیز، رنج است.»

آهنی نمی‌تواند دل آدمی را بشکافد، آن‌چنان که نیروی یک نقطه که درست در جای خودش قرار گرفته است می‌تواند.

«آنچه را که بزرگان می‌گویند کورکورانه نپذیرید. آنچه را که به صورت سنن تغییرناپذیر درآمده است قبول نکنید. آنچه را که در کتب نوشته شده به صورت کتابت باور ندارید و آنچه را که از معلمان خویش می‌شنوید، چون استادان شما هستند، به یقین نپذیرید. همه امور را به محک عقل سلیم خویش بسنجید و با تجربه خود بیازمایید. بودا راهی به شما نشان نمی‌دهد، خودتان راه خویش را بجویید».

پس رستگاری آدمی دردست خود اوست

حقا که عمر آدمی هم چون ژاله صبحگاهی یا بسان جهش برق درگذر است.