بریده‌هایی از کتاب وکیل مدافع

من عالی‌ترین چیزی را که به خاطرم رسید، برایت آرزو کردم و تازه معلوم نیست که بهترین آن‌ها را انتخاب کرده باشم. آره، گیرم که همهٔ مردم تو را دوست بدارند، تازه کدامشان قادر خواهند بود به‌اندازهٔ مادرت تو را دوست داشته باشند

تا زمانی که از بالا رفتن بازنایستاده‌ای،‌ پله‌ها هم پایان نمی‌گیرند. زیر پاهای صعودکننده‌ات، پله‌ها هم به سمت بالا زیاد می‌شوند.

اعتراف به این که وقت را هدر داده و بی‌راهه رفته‌ام،‌ برایم تحمل‌ناپذیر است. چی؟‌ در این زندگی کوتاه و شتاب‌زده و دربرگیرندهٔ ناله‌ای بی‌شکیب از پله‌ها پایین بروم؟ این کار غیرممکن است. مدت زمانی که فرصت داری، آن‌چنان کوتاه است که اگر ثانیه‌ای از آن را از دست بدهی، سراسر زندگی‌ات را باخته‌ای، زیرا طول زندگی تو به‌اندازهٔ همان اندک زمانی است که از دست می‌دهی. بنابراین چون راهی را شروع کردی، آن را به پایان برسان. مطمئن باش که برد با تو بوده است. خطری تو را تهدید نمی‌کند.