بریده‌هایی از کتاب جین ایر

حوادث آن شب از ذهنم پاک نمی‌شد، به خصوص چهره‌ی آقای راچستر وقتی دستم را گرفته بود. برای مدتی طولانی به آقای راچستر فکر کردم تا عاقبت به خواب رفتم.

باید آقای راچستر را از ذهنم بیرون می‌کردم.

«روزی می‌رسد که همه‌شان از من متنفر شوند.»

زیر لب ناله کردم: «دیگر نمی‌توانم. کاش همین‌جا بمیرم.»