آی. جی. پارکر

«آی. جی. پارکر» زنی که از قلب اروپا راهی دنیای خیال و تاریخ شد، در نخستین روز سال ۱۹۳۶ در آلمان چشم به جهان گشود و همان‌جا دوران کودکی و نوجوانی‌اش را گذراند. سال‌ها بعد، مسیر زندگی او را به آمریکا کشاند و سرانجام به جایگاه دانشیاری زبان انگلیسی و زبان‌های خارجی در دانشگاه ایالتی «نورفولک» ویرجینیا رسید.

علاقهٔ «پارکر» به ادبیات، او را به دنیای کهن ژاپن برد؛ سفری ذهنی و پژوهشی به قرن یازدهم و عصر «هِی‌آن». ابتدا این جست‌وجو صرفاً برای پژوهش‌های دانشگاهی بود، اما به‌تدریج جرقهٔ داستان‌سرایی در ذهنش روشن شد. او شخصیت «ساگاوارا آکیتادا» را آفرید؛ کارآگاهی فرهیخته و زیرک که در کوچه‌پس‌کوچه‌های «کیوتو»ی باستان، رازها و معماهای پیچیده را می‌گشود.

«پارکر» الهام خود را نه‌تنها از ادبیات ژاپن، بلکه از آثار «رابرت ون گولیک»، دیپلمات و خاورشناس هلندی و خالق مجموعهٔ معروف «قاضی دی»، نیز گرفت. نتیجهٔ این ترکیب داستان‌هایی شد که مرز بین تاریخ و معما را محو می‌کنند و خواننده را به جهانی دور و پررمزوراز می‌برند.

در کنار مجموعهٔ مشهور «ساگاوارا آکیتادا»، «پارکر» کتاب‌هایی مستقل نیز نوشته است، از جمله «نی‌نیِ توخالی» (جلد اول، «رؤیای شبی بهاری» (۲۰۱۲) و جلد دوم، «گرد و غبار پیش از باد» (۲۰۱۲))، «استاد شمشیر» (۲۰۱۳) و «خدای چپ‌دست» (۲۰۱۳).

امروز هرچند «پارکر» بازنشسته شده، آثارش همچنان خوانندگان را به ژاپنی می‌برد که بوی چای تازه، صدای شرشر جویبار و زمزمهٔ معماهای حل‌نشده در هوایش پیچیده است.

«پارکر» در سال ۲۰۰۰ جایزهٔ Shamus Award را که جایزه‌ای معتبر از انجمن نویسندگان آثار کارآگاهی خصوصی است، دریافت کرده است.