کتاب صوتی چه قدر خوبیم ما

کتاب صوتی چه قدر خوبیم ما نوشته علی میرمیرانی است که با نام ابراهیم رها شناخته می‌شود. این کتاب با صدای میلاد تمدن منتشر شده است و به رفتارها و عادت‌های مردم ایران می‌پردازد و با زبانی طنز از مردم انتقاد می‌کند.

درباره کتاب چه قدر خوبیم ما

کتاب چه قدر خوبیم ما از جمله‌ عادل فردوسی‌پور در گزارش بازی ایران و آرژانتین در سال ۲۰۱۴ گرفته شده است. این کتاب شبیه به اثر بی‌شعوری است و با زبانی طنز و روایتی جذاب عادت‌های مردم ایران را زیر سوال می‌برد و سعی دارد نشان دهد آن‌چیزی که سال‌ها جلوی رشد مردم را گرفته است عادت‌ها و رفتار اشتباه خودشان است. نویسنده درباره کتاب می‌گوید:

کتاب چقدر خوبیم ما کتابی در حوزه طنز است. هست و نیست! یعنی زبانش طنز است، لحن طنز است، نگاه طنز است، اما سعی کرده ام شوخی شوخی حرف‌های جدی بزنم. اینها به گمانم جدی‌ترین حرف‌هایی است که طی تمام این سال‌ها که دستی به قلم دارم و چندین جلد کتاب از من چاپ شده و در چندین و چند نشریه قلم زده‌ام، روی کاغذ آورده‌‌ام.

اگر همواره فکر می‌کنید چیزی در رفتار اطرافیانتان شما را آزار می‌دهد این کتاب را از دست ندهید. ابراهیم رها با زبانی طنز و تلخ اخلاق بد مردم ایران را زیر سوال می‌برد، زمانی که این کتاب را می‌خوانید می‌خندید اما بعد خجالت زده می‌شوید و با خودتان فکر می‌کنید خودتان هم همچین عادت‌هایی دارید.

شنیدن کتاب چه قدر خوبیم ما را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به روایت‌های طنز اجتماعی پیشنهاد می‌کنیم.

درباره ابراهیم رها

علی میر میرانی متولد ۲۰ آبان ۱۳۵۰ است. او با پنج اسم مستعار مختلف تا به‌حال اثر نوشته است، با سه اسم جایزه برده و با دو اسم کتاب می‌نویسد. هر کدام از این اسامی سبک متفاوت و دیدگاه و روشی مجزا دارند. مشهورترین نام مستعار او «ابراهیم رها» است که پس از سالها به دلیل فضای مجازی مجبور شد آن را رونمایی کند.

علی میرمیرانی در حوزه‌های داستان‌نویسی، طنزنویسی، فیلمنامه‌نویسی، مطبوعات، کارگردانی، گفت و گو و برنامه‌سازی تلویزیونی سابقه فعالیت طولانی و موفق دارد.

با نام علی میرمیرانی سه اثر صوتی نیز منتشر شده‌است؛ «به لهجه‌ی سپیدار» که نوشتهٔ خود او است و «داش آکل» از آثار صادق هدایت و کتاب صوتی «سال هزار و سیصد و خستگی».

بخشی از کتاب چه قدر خوبیم ما

ماها اغلب در برابر پدیدۀ پول رفتاری کاملاً متضاد و متناقض داریم. یعنی گمان نمی‌کنم هیچ جماعتی در هیچ جای جهان تا بدین پایه شیفتۀ پولدار شدن باشند و تا بدین حد از پولدارها بدشان بیاید! یک رفتار متناقض تمام عیار.

یکی دیگر از خصایص فراگیر و جمعی ما این است که اساساً و اصولاً پدیده‌ای در جهان نیست که یا اصل آن را و یا ریشۀ آن را ما کشف و اختراع نکرده باشیم. همه چیز و تاکید می کنم از نظر ما همه چیز مطلقاً ریشۀ ایرانی دارد.

ما گند همه چیز را در می‌آوریم. در بهترین حالت شور همه چیز را در می آوریم از جمله میزان و شکل حضور در فضای مجازی را. به عبارتی ما با فضای سایبری همان کردیم که اسکندر با تخت جمشید کرد.