کتاب صوتی زمزمه‌های چرنوبیل

کتاب صوتی زمزمه‌های چرنوبیل، روایتی از تاریخ شفاهی مردمی است که در سال ۱۹۸۶ به دلیل عدم کنترل رآکتورهای هسته‌ای و انفجار و نابودی آن، از آسیب‌ها در امان نماندند. بسیاری کشته شدند و بسیاری  از روستاها برای همیشه از روی خاک کره‌ی زمین محو شدند. ابتلا به سرطان در ابعاد وسیع و با شمار بالا یکی دیگر از نتایج آن بود. سوتلانا آلکسیویچ برای نوشتن کتاب زمزمه‌های چرنوبیل، جایزه نوبل ادبی سال ۲۰۱۵ را از آن خود کرد. این کتاب را شهرام همت‌زاده از زبان روسی به فارسی برگردانده و انتشارات نیستان نسخه صوتی آن را با صدای راضیه رحماندوست در اختیار شنوندگان قرار داده است.

درباره‌ی کتاب صوتی زمزمه‌های چرنوبیل

 کتاب صوتی زمزمه‌های چرنوبیل، به فاجعه‌ی هسته‌ای چرنوبیل در سال  ۱۹۸۶  اشاره می‌کند. وقتی که رآکتورها دچار آتش‌سوزی شدند و مواد رادیواکتیو آلاینده در هوا پخش شدند، بسیاری از آتش‌نشان‌ها و کارمندان دچار مسمومیت پرتوی شدند و در طی ماه‌های بعد فوت کردند. آمار رشد بالای سرطان پس از فاجعه نیز نشان‌دهنده‌ی عمق و میزان حساسیت ماجرا بود که انتشار خبر آن البته از طرف دولت رسمی شوروی، ممنوع اعلام شد.

سوتلانا آلکسیویچ در طی ده سال با شمار زیادی از افرادی که به هر دلیلی تحت تاثیر این فاجعه قرار گرفته بودند مصاحبه کرد و کتاب زمزمه‌های چرنوبیل را منتشر کرد. کتابی که به خاطر آثار چندصدایی و خاطرات رنج و شجاعت زمان ما جایزه نوبل را دریافت کرد.

کتاب صوتی زمزمه‌های چرنوبیل را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

اگر دوست دارید روایتی دقیق و درست از حادثه‌ی چرنوبیل و بخوانید و تاثیرات آن را مرور کنید، کتاب زمزمه‌های چرنوبیل را انتخاب کنید.

درباره‌ی سوتلانا آلکسیویچ

سوتلانا الکساندریونا الکسیِویچ در ۳۱ مه ۱۹۴۸ در شهر ایوانو-فرانکیفسک به دنیا آمد. مادرش اوکراینی و پدرش اهل بلاروس بود. پس از پایان مدرسه، به‌عنوان خبرنگار مشغول به کار شد. آثار او انعکاسی از روحیه و زندگی شهرونان روسی بعد از فورپاشی اتحاد جماهیر شوروی است. کتاب شناخته شده‌ی دیگر او جنگ چهره‌ی زنانه ندارد است که نشر چشمه آن را منتشر کرده است. سوتلانا آلکسیویچ علاوه بر نوبل موفق به دریافت جوایز دیگری مانند جایزه صلح کتاب‌فروشان آلمان و جایزه مدیسی شده‌است. 

جملاتی از کتاب صوتی زمزمه‌های چرنوبیل

ما برای مردم دنیا سرزمینی ناشناخته‌ایم. ترجمه‌ی نام کشور ما روسیه‌ی سفید است. همه مطالبی درباره‌ی چرنوبیل می‌دانند. اما فقط اوکراین و روسیه را برای آن‌ها تداعی می‌کند. ما باید درباره‌ی خودمان صحبت کنیم. ساعت یک و بیست و سه دقیقه و پنجاه و هشت ثانیه‌ی بامداد ۲۶ آوریل ۱۹۸۶ رآکتور و ساختمان شماره‌ی چهار نیروگاه هسته‌ای چرنوبیل که در نزدیکی مرز بلاروس قرار داشت بر اثر انفجار تخریب و فاجعه‌ی چرنوبیل، بزرگترین حادثه‌ی صنعتی قرن بیستم شکل گرفت...