کتاب صوتی همه آنان از خدایان بودند ۲؛ ددسگال ۳

کتاب همه آنان از خدایان بودند ۲؛ ددسگال ۳ نوشته امین فرد، ادامه‌ای از یک جهان پررمزوراز و تیره است که در آن خاطره، مرگ و هویت به‌هم گره می‌خورند. این کتاب صوتی را نشر فرهنگی فرد منتشر کرده است و با گویندگی بهرام عباسی فرد، حسین گودرزوند چگینی، فاطمه حاجیوند، حمیدرضا سیبدری، میلاد جمشیدی، افسانه علیرضایی، طاهره زوار، امیر بواشه، یاور قوام فر و گروه گویندگان شنیده می‌شود. در این بخش، شخصیتی بی‌چهره و بی‌سایه از خواب یا مرگی نامعلوم برمی‌خیزد و همین آغاز، فضای اثر را به‌سوی پرسش‌هایی عمیق درباره‌ی بودن و ناپدیدشدن می‌برد. نسخه‌ی صوتی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب همه آنان از خدایان بودند ۲؛ ددسگال ۳

کتاب همه آنان از خدایان بودند ۲؛ ددسگال ۳ نوشته امین فرد، شنونده را وارد جهانی می‌کند که در آن مرز میان زندگی و مرگ، گذشته و اکنون، و جسم و خاطره مدام جابه‌جا می‌شود. فضای اثر از همان فصل‌های آغازین بر پایه‌ی ابهام، ویرانی و کشف بنا شده است؛ کلبه‌های متروک، پرستشگاه‌های خاموش، شهرهای مدفون و دشت‌های برفی فقط پس‌زمینه نیستند، بلکه بخشی از معنای روایت را می‌سازند. شخصیت‌ها در این جهان فقط با خطرهای بیرونی دست‌وپنجه نرم نمی‌کنند، بلکه با خاطراتی روبه‌رو می‌شوند که گاهی از خودشان هم واقعی‌تر به نظر می‌رسند. همین ویژگی باعث شده است که مسیر داستان فقط یک سفر بیرونی نباشد و به جست‌وجویی برای فهم هویت، گذشته و جایگاه انسان در جهانی بی‌رحم تبدیل شود.
این کتاب در کنار ماجراهایش، بر چند محور مهم حرکت می‌کند: ترس از فراموشی، سنگینی خاطره، ناپایداری زندگی و میل به یافتن معنا در دل ویرانی. در بخش‌های مختلف، دگار، سرندا، آگیرا، اَوِر، راهو و آرسر هرکدام از زاویه‌ای متفاوت با این جهان روبه‌رو می‌شوند و همین تنوع، بافت اثر را گسترده‌تر می‌کند. گاهی روایت حال‌وهوایی حماسی دارد و گاهی ناگهان به لحظه‌ای بسیار شخصی و شکننده می‌رسد؛ مثل جایی که گفت‌وگوهای دو نفره، ترس و دلبستگی را کنار هم می‌نشاند. اثر از تصویرهای پرجزئیات، حس مداوم خطر و پرسش‌های پی‌درپی درباره‌ی مرگ و بازگشت نیرو می‌گیرد. برای شنونده، تجربه‌ی این کتاب صوتی فقط دنبال‌کردن رخدادها نیست؛ بلکه ورود به جهانی است که هر کشف تازه در آن، لایه‌ای دیگر از تاریکی و شگفتی را کنار می‌زند.

خلاصه داستان همه آنان از خدایان بودند ۲؛ ددسگال ۳

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
کتاب همه آنان از خدایان بودند ۲؛ ددسگال ۳ با بیدارشدن موجودی آغاز می‌شود که نه تصویر دارد، نه سایه و نه حتی شناختی روشن از خودش. هم‌زمان، دگار و همراهانش در دل پرستشگاهی کهن با خاطرات شهری نابودشده و نشانه‌هایی از مرگی گسترده روبه‌رو می‌شوند. مسیر آن‌ها از دل برف، استخوان، پیشگویی و ویرانه می‌گذرد و هر قدم، پرسش تازه‌ای درباره‌ی گذشته و نیروهای پنهان این جهان پیش می‌کشد. در بخش دیگری از روایت، راهو و آرسر در حال فرار از سلطه‌ای هولناک دیده می‌شوند و رابطه‌ی میان آن‌ها، لایه‌ای عاطفی و تلخ به داستان می‌دهد. روایت به‌تدریج نشان می‌دهد که گذشته فقط چیزی برای به‌یادآوردن نیست، بلکه نیرویی زنده است که اکنون را شکل می‌دهد.

چرا باید کتاب همه آنان از خدایان بودند ۲؛ ددسگال ۳ را بشنویم؟

دلایل شنیدن کتاب صوتی همه آنان از خدایان بودند ۲؛ ددسگال ۳ را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب صوتی جهانی گسترده و رازآلود می‌سازد که در آن مکان‌ها، خاطرات و شخصیت‌ها به‌هم وابسته‌اند.
• شنونده با اثری روبه‌رو می‌شود که فقط بر رخداد تکیه ندارد و پرسش‌هایی درباره‌ی هویت، مرگ و ماندگاری پیش می‌کشد.
• روایت چند شخصیت، امکان دیدن یک جهان واحد از زاویه‌های متفاوت را فراهم می‌کند.
• فضاسازی پرجزئیات اثر، از کلبه‌ی متروک تا پرستشگاه و دشت برفی، تجربه‌ی شنیداری آن را پرکشش می‌کند.
• گفت‌وگوهای میان شخصیت‌ها فقط پیش‌برنده‌ی داستان نیستند و لایه‌های درونی آن‌ها را هم آشکار می‌کنند.
• حضور چند گوینده به تفکیک صداها و جان‌گرفتن موقعیت‌های پرتنش و احساسی کمک کرده است.

شنیدن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

شنیدن کتاب صوتی همه آنان از خدایان بودند ۲؛ ددسگال ۳ به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به فانتزی تیره که از جهان‌های کهن، پرستشگاه‌ها و رازهای مدفون لذت می‌برند.
• مخاطبانی که به داستان‌های پرتعلیق با محور خاطره، هویت و مرز زندگی و مرگ علاقه دارند.
• کسانی که روایت‌های شخصیت‌محور را می‌پسندند و دوست دارند تغییرات درونی آدم‌ها را دنبال کنند.
• شنوندگانی که از فضاهای سرد، وهم‌آلود و پرخطر در داستان‌ها استقبال می‌کنند.
• علاقه‌مندان به کتاب‌های صوتی چندصدایی که تنوع گویندگان برایشان مهم است.

بخشی از کتاب همه آنان از خدایان بودند ۲؛ ددسگال ۳

«آب رود نظرم را جلب می‌کند. همان‌طور که بر علف‌های بلند پا می‌گذارم و لباس‌هایم با اندک فشاری پاره می‌شوند و به روی زمین می‌افتند، به سمت جوی می‌روم. بوی علف‌های له شده درون بینی‌ام می‌پیچد و فکرم درون حفره تاریکی گیر کرده است. پریشان حال خمی بر قامتم می‌آورم و بر لب جوی زانو می‌زنم. شاید تصویرم بتواند نوری در تاریکی باشد. همان‌طور که طراوت آب بر صورتم می‌نوازد، سرم را جلو می‌برم، برای لحظه‌ای هیچ چیز برایم قابل درک نیست. موج‌های ریز آب با ریتم یک‌نواخت تکرار می‌شوند و ساقه علفی در جریان آن خمیده شده است. روبرویم هیچ تصویری از من روی آب وجود ندارد. تنها تصویر تکه لباس‌های مندرس را می‌بینم که در هوا معلق هستند و شکل پوشش انسانی را دارند ولی هیچ بدنی را نمی‌بینم.
گیجی و گم‌راهی‌ام لحظه به لحظه افزوده می‌شود. انگشتان درماندهٔ دستم به سوی آب روان می‌شود. سردی آب دور انگشتانم حلقه می‌زند و ملتمسانه جای تصویر خالی‌ام را در آب لمس می‌کنم. آب بر هم می‌خورد و دوباره آرام می‌گیرد ولی باز هیچ بدنی در آب نمی‌بینم. درمانده به عقب می‌روم و روی زمین می‌نشینم. نشستنم بیشتر شبیه به افتادن است. نگاهی به اطراف می‌اندازم. علف‌ها کلبه کوچک را در میان خود گرفته‌اند و اثری از هیچ راه خاکی در روبروی کلبه به چشم نمی‌خورد. کنار کلبه الوارهایی روی هم افتاده اند که نیمی از آن‌ها پودر شده‌اند. کنار در ورودی، بیلی قرار دارد که دیگر اثری از دسته‌اش نیست.
چه بر سر من آمده است؟»