کتاب عکاس باشی

کتاب عکاس باشی نوشته افشین علاف صالحی است. این کتاب آموزش گام به گام عکاسی دیجیتال است. می‌توانید با این کتاب عکاسی را به راحتی یاد بگیرید. این کتاب تاریخچه‌ای از عکاسی را هم برای علاقه مندان مرور کرده است.

درباره کتاب عکاس باشی

عکاسی با وجودی که در فرانسه اختراع شده ‌است امّا توسط یک فرد کشف و تکمیل نشده ‌است، بلکه نتیجه تلاش بسیاری از افراد در زمینه ‌های مختلف و اکتشافات و نوآوری ‌های آنان در طول تاریخ است. سال‌ها قبل از اختراع عکاسی، اساس کار دوربین عکاسی وجود داشته ‌است؛ موزی فیلسوف چینی، ارسطو و اقلیدس ریاضی ‌دانان یونانی در سده ۵ و ۴ پیش از میلاد نحوه کارکرد دوربین سوراخ سوزنی را شرح داده‌بودند. در یونان باستان عقیده بر این بود که نور از چشم به سمت اشیا می‌تابد و بازتاب آن باعث دیدن می‌شود. ارسطو و اقلیدس با استفاده از تئوری سوراخ ‌سوزنی تلاش کردند خلاف آن نظریه را ثابت کنند؛ آن ‌ها در پشت دوربین‌های سوراخ سوزنی صفحه‌‌ای نیمه ‌مات قرار می‌دادند تا تصویر بازتاب ‌شده روی آن با چشم دیده شود. در قرن ششم میلادی، آنتمیوس ریاضی‌ دان بیزانسی در آزمایش‌‌های خود از دوربین تاریک خانه‌‌ای استفاده کرد.

رابطه عکاسی و هنر از آغاز با دشواری ‌هایی در آمیخته بوده ‌است. نقاشان همواره عکس را چیزی در حد یک پیش طرح مقدماتی، منبع پیش پا افتاده اندیشه ‌ها یا ثبت مضامینی دانسته‌اند که تدریجاً تکمیل شود و به صورت یک اثر کامل در می‌‌آید.

با این کتاب می‌توانید این هنر را بهتر بشناسید و قدم به قدم عکاسی دیجیتال را یاد بگیرید. 

خواندن کتاب عکاس باشی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به عکاسی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب عکاس باشی

در سال ۱۷۵۷ یکی از مهم ‌ترین عوامل قطعی برای پیشرفت در عکاسی فراهم شد و آن این بود که بکاری تأثیر نور را روی یک طبقه نقره کلرید کشف نمود و سپس در سال ۱۸۰۲ شوسیه تأثیر هیپوسولفیت دوسود را روی املاح نقره کشف کرد. بعدها در سال ۱۸۲۲ مخترعی فرانسوی به نام ژوزف نیسفور نیپس (۱۷۶۵-۱۸۳۳) در ۵۷ سالگی توانست نخستین تصویر تثبیت شده دائمی را تولید کند. نخستین کار بر جای مانده از او به ۴ سال بعد از این تاریخ مربوط می ‌شود. نیپس بعدها با یک عکاس جوان‌ تر به نام لوئی ژاک ماندداگر (۱۷۸۹-۱۸۵۱) که طراح دوربین عکاسی پیشرفته تری بود به همکاری پرداخت.

پس از ۱۰ سال دیگر که صرف تحقیقات شیمیایی و مکانیکی شد دستگاه داگرئوتیپ ساخته شد. این دستگاه که تصویر مثبت تولید می ‌کرد در سال ۱۸۳۹ به نمایش گذاشته شد و بدین ترتیب عصر عکاسی آغاز گردید. اعلام این خبر نیز ویلیام فاکس تالبوت (۱۸۰۰-۱۸۷۷) انگلیسی را ترغیب کرد تا روش عکاسی خود را تکمیل نماید. در روش او نیز از یک نگاتیو کاغذی استفاده می ‌شد که امکان تهیه تصویر مثبت از آن وجود داشت و مراحل تکمیل آن از سال ۱۸۳۳ مستقلاً توسط تالبت آغاز گردیده بود. اگر پرسیده شود عکاسان اولیه با چه انگیزه ‌ای فعالیت می‌ کردند می‌ توان در پاسخ به این سؤال چنین گفت که آنان در جستجوی یک محمل هنری بودند نه در اندیشه دست یافتن به ابزار یا دستگاهی مفید. با آن که نیپس بیشتر یک شیمیدان تجربی بود تا یک نقاش دستاوردش قدمی فراتر از تلاش ‌های او در جهت اصلاح روش لیتوگرافی به‌شمار می ‌رفت.

داگر خود نقاشی ماهر بود که احتمالاً برای عمیق ‌تر کردن پرسپکتیو دیوراماهای نقاشی شده عظیم خویش که در دهه‌ های سوم و چهارم قرن ۱۹ در پاریس رواج داشت به دوربین عکاسی روی آورد. فاکس تالبت پس از آنکه در جریان تعطیلاتش از یک اتاق تاریک عکاسی به عنوان ابزاری برای ثبت مناظر استفاده کرد. عکاسی را جانشین طراحی و وسیله ‌ای برای تکثیر تصاویر پنداشت. علاقه همه بنیان ‌گذاران عکاسی به قدرت هنری محمل یا بازاری که کشف کرده بودند در عکس هایشان بازتاب یافته ‌است. نخستین عکس داگر تقلیدی است از طبیعت بی‌جان که شاردن مبتکر آن بود. قایق بادبانی اثر فاکس تالبت به نقاشی‌ های دریایی نقاشان انگلیسی همان دوره شباهت دارد.