کتاب آتلانتیس نو و معمای سال دو هزار و دوازده (ویراست دوم)

کتاب آتلانتیس نو و معمای سال دو هزار و دوازده نوشته مهرشاد دهقان است. این کتاب داستانی علی تخیلی است که داستانی جذاب را در فضایی فانتزی روایت می‌‌کند.

درباره کتاب آتلانتیس نو و معمای سال دو هزار و دوازده

همه چسز از روزی شروع می‌شود که برسا پسر نوجوان خانواده اوستا متوجه جسم دیگری در آسمان می‌شود، هلالی سبز رنگ که در آسمان است و شب و روز می‌تواند آن را ببیند. برسا وقتی از حیاط به داخل خانه می‌آید متوجه می‌شود تعداد زیادی مورچه بالدار درو لامپ می‌چرخند، مورچه‌ها روی زمین می‌آیند و جمله‌ای عجیب می‌نویسند، آنها با حرکتشان روی زمین می‌نویسند «شما آتلانتیس نو را دیده‌اید»

برسا سعی می‌کند از دیگران هم بپرسد آیا آن جرم آسمانی سبز را می‌بینند یا نه اما هیچکس آن را نمی‌بیند. تااینکه ناگهان مردی را در خیابان می‌بیند که مستقیم به او نگاه می‌کند و می‌گوید او هم آن جرم آسمانی را می‌بیند. او به برسا می‌گوید آن آتلانتیس نو قمر دوم زمین است. برسا باور نمی‌کند اما مرد برای قانع کردنش راهی دارد...

خواندن کتاب آتلانتیس نو و معمای سال دو هزار و دوازده را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به داستان‌های علمی تخیلی پیشنهاد می‌کنیم. 

بخشی از کتاب آتلانتیس نو و معمای سال دو هزار و دوازده

من زمین‌دار هستم. اولین دانشمندی که راز سفر به آینده را کشف کرد و تنها کسی که آینده را تعریف خواهد کرد. هویتم را فاش نمی‌کنم چراکه آن‌ها دنبالم هستند. کسانی که قصد جانم را کرده‌اند. آن‌هایی با کار من ضربهٔ سختی خورده‌اند. ولی فقط بدانید در سیارهٔ خودمان آتلانتیس نو زندگی می‌کنم. اکنون‌که این کتاب را می‌نویسم هیچ هراسی از آن‌ها ندارم، چراکه خالق گذشته، حال و آینده پشتیبان من است.

سال‌ها پیش وقتی ایدهٔ سفر در زمان را مطرح کردم، مرا تمسخر کردند، غیر از عده‌ای و از آن عدهٔ کم فقط چند نفر با من همراهی کردند. ما گروهمان را مدتی پس از شروع سال دو هزار و دوازده میلادی تشکیل دادیم و من شخصاً هدایت گروه را به عهده گرفتم. ما تحقیقاتمان را از سر گرفتیم و بی‌وقفه راه‌های گوناگون را امتحان می‌کردیم. شب و روزمان را یکی کردیم و طبق نظریه‌های مختلف کار کردیم. تا اینکه پس از چندین سال تلاش و خون دل خوردن، خداوند دریچه‌ای از آینده را برای ما گشود.

من به‌عنوان سرگروه و کسی که نتیجهٔ نهایی را آزمایش می‌کند، داوطلب سفر به آینده شدم. آزمایش نهایی ما یک شب زمان گرفت ولی من سال‌های زیادی از آینده را دیدم. من یک آگاهی بودم که به آینده رفته بود. میان مردم راه می‌رفتم و آن‌ها را تماشا می‌کردم، ولی آن‌ها مرا نمی‌دیدند چراکه پشت کلماتم پنهان بودم. من چیزهایی دیدم که دشمنانمان دوست ندارند شما بدانید. اکنون‌که به زمان خودمان بازگشته‌ام باید شما را آگاه کنم. چه انسان‌هایی که از زمین آمده‌اند و چه کسانی که اهل سیاره خودمان هستند.

اما به خاطر داشته باشید! کسی که آینده را دیده است رازدار است. این یکی از اصول سفر در زمان است. نباید آنچه را که دیده است فاش کند، مگر در لباسی که آن را می‌پوشاند.

و اما من به شما می‌گویم، چیزی که گمان کردید زادهٔ ذهنم هستند. به ما گفتید مٌهمَل هستند، داستان هستند؛ اما نه به‌هیچ‌وجه چنین نیست.

ما امیدی هستیم که دل‌ها را روشن می‌کند و روشنی دل‌ها ضربهٔ سختی است بر خطرناک‌ترین دشمنمان، آهِرمان. 

ای مردم! اگر از شما در مورد این کتاب سؤال کردند، بگویید این داستان نیست، واقعیت است.

تو را! بزرگ پروردگارا! از تو می‌خوانم کتابی را که اخبار آینده دارد و به تو هدیه می‌دهم کلماتی را که معنای راستین دارند. باشد که مردمان زمانم آگاه شوند.

امضا- زمین‌دار