کتاب دعا و اسرار اجابت

حبیب الله فرحزاد( -۱۳۴۱)، پژوهشگر دینی است. در بخشی از کتاب به نام «دعا از روی محبت» می‌خوانیم: «دعا به عنوان یک عبادت، بلکه افضل عبادت است. و از این زیباتر، تعبیر امیرالمؤمنین است که فرمودند: محبوب‌ترین عملی که درِ خانۀ خدا ارائه می‌دهیم، دعاست. خدا دعا را بسیار دوست دارد. باید به دعاها و نیایش‌ها به عنوان یک وظیفه نگاه کنیم. فقط مسألۀ حاجت نباشد. بیشتر اوقات به افراد، فامیل، آشنایان، دوستان، همکلاسی‌ها و همسایه‌ها که زنگ می‌زنیم، به خاطر آن است که با آن‌ها کار داریم. چه خوب بود گاهی هم بدون حاجت زنگ بزنیم، یا به دیدن آن‌ها برویم. تصوّر بدی که در ذهن انسان ایجاد می‌شود این است که این آقا من را نمی‌خواهد، در واقع دنبال منافع خودش هست. یا امضای من را می‌خواهد، یا جیب من را می‌خواهد، یا می‌خواهد ضمانت او را بکنم. همین که در زبان مردم جاری است که «سلام لُر بی طمع نیست!» سعی کنیم با خدا و با بندگان خدا این‌گونه نباشیم. این واقعاً خوب نیست. معلوم می‌شود بین ما محبّت ایجاد نشده است. پیوند ما به خاطر محبّت نیست، برای کار است. در واقع من دور خود و خواسته‌های خود می‌گردم. بعضی افراد وقتی حاجت بگیرند، دیگر نه دعا می‌کنند، نه با خدا کار دارند. اما ارتباط یک مادر مهربان با فرزندانش، ارتباط دو دوست صمیمی، بر اساس عشق و محبّت است. بر محور نیاز نیست. این‌طور نیست که وقتی کار ندارد طرف را رها کند. تلفن نزند یا به سراغ او نرود. باید سعی کنیم در عین این‌که حاجت هم می‌خواهیم، خود دعا در ما ایجاد انگیزه کند و بر اساس انس و محبّت با خدا نجوا و گفت‌وگو کنیم. و آن را به عنوان یک وظیفه بدانیم. یعنی اگر حاجتی هم نداشته باشیم، باز بگوییم خدا! و با او گپ بزنیم و انس بگیریم.»