کتاب تغییر در راه خدا

کتاب تغییر در راه خدا سلسله سخنرانی‌های شیخ زهیر عاشور در محرم‌الحرام ۱۴۳۶ هـ. ق. در زندان مرکزی جو/ بحرین است که با ترجمه اسما خواجه‌زاده منتشر شده است. 

درباره کتاب تغییر در راه خدا

مجاهد صبور و مقاوم، علامه شیخ زهیر عاشور تلاش کرد روند تغییر را ـ که خدا به آن فرمان داده و نخستین طلایه‌داران آن پیامبران و در رأس آنان رهبر بزرگ تغییر در تاریخ، حضرت محمد و سپس اهل بیت او مخصوصاً سید الشهدا (صلوات الله علیهم اجمعین) هستند ـ تئوریزه کند، و در تفسیر عملی تغییر الهی بسیار موفق عمل کرده است، زیرا سردمداران طاغوت به منظور اینکه مفاهیم مکتب تغییر را جزء تغییرات سطحی بی‌اصلو اساس قرار دهند عامدانه درباره آنها شبهه‌افکنی کردند، اما ایشان این شبهات را افشا کرد، و نشان داد تغییری که از سوی انبیاء و رهبران الهی مطرح شده تغییر ریشه‌ای و همه‌جانبه است. هم‌چنین پافشاری مود که تغییر باید هدفمند باشد و هدف آن هم رضایت خدا و تحقق عدالت باشد نه اهداف دنیوی از قبیل ریاست باطل و یا انواع متاع نابودشدنی آن؛ چرا که انبیا و مخصوصاً اشرف و سید آنان حضرت محمد (ص) برای همین به رسالت مبعوث شدند. این کتاب سخنرانی‌های این عالم بزرگ است.

خواندن کتاب تغییر در راه خدا به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به علوم دینی و طلاب پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب  تغییر در راه خدا

امام حسین (ع) می‌فرماید: «ای عبدالله! مگر نمی‌دانی که از پستی‌های دنیا بر خدا آن است که سر یحیای پیامبر (ص) را برای یکی از تجاوزکاران بنی اسرائیل هدیه بردند. آیا نمی‌دانی که بنی‌اسرائیل بین سپیده صبح تا طلوع آفتاب، هفتاد پیامبر خدا را کشتند و سپس آن روز در حجره‌های خود در بازار شهر نشستند و به خرید و فروش ادامه دادند، گویا عمل زشتی انجام نداده‌اند. خدا هم در عذاب آنان شتاب نکرد و مثل حاکمی قدرتمند پس از مهلت دادن آنها را سخت در عذاب خود گرفتار کرد. از خدا بترس ای ابوعبدالرحمن و دست از یاری من برمدار.»۹

مقدمه

انسان متأمل در مقابل فضای اجتماعی و سیاسی مسلمانان پنجاه سال پس از رحلت پیامبر (ص) متحیر می‌شود. پنجاه سال بعد از اینکه رسول اعظم، جانشین خدا و امام او در میان امت، مردم را به مسیر رشد و هدایت برد، و آنان با رهنمودهای اسلام جوان به سر می‌بردند و با احکام نورانی آن نفس می‌کشیدند و بر اساس روش معقول آن حرکت می‌کردند؛ یزید بن معاویه خلیفه مسلمانان می‌شود. یزید مست، یزید فاسق، فرزند دشمنان اسلام و کسانی که با آن جنگیدند و اسلام نیاورند، بلکه تسلیم شدند، فرزند کسانی که اسلام و مسلمانان را فریفتند... 

بله؛ فرزند آن درختی که قرآن آن را شجره معلونه می‌خواند، پیش چشم همه مسلمانان بر منبر رسول خدا (ص) می‌نشیند. پنجاه سال بعد! فقط پنجاه سال نه بیشتر! فرزند دختر رسول خدا (ص) و فرزندان و برادران و عشیره او را می‌کشد، زنانش را به اسارت می‌برد و آنان را پیش چشم مردم از شهری به شهر دیگر می‌چرخاند.

چه اتفاقی افتاد و چه بر سر امت اسلام آمد؟ آیا اسلام تغییر کرد؟ یا احکام و مفاهیم آن؟ یا مسلمانان تغییر کردند؟ چه اتفاقی افتاد؟

انحطاط جوامع و ملت‌ها و امت‌ها

هر جامعه‌ای ـ حتی اگر عالی‌ترین قوانین اساسی علمی و فکری و اخلاقی و عملی، و بزرگ‌ترین شخصیت‌ها را داشته باشد ـ وقتی از داشته خود آگاه نباشد و با حفظ صحیح نعمت، شکر آن را به‌جا نیاورد، نه تنها هیچ‌چیز سودی برایش ندارد، بلکه همه چیز او را در معرض عذاب کفران و نقمت الهی قرار می‌دهد: «لَئِنْ شَکرْتُمْ لَأَزِیدَنَّکمْ وَ لَئِنْ کفَرْتُمْ إِنَّ عَذابِی لَشَدِیدٌ»

امت اسلام از نعمت خاتم انبیا و ائمه هدایت برخوردار بود و به قله کمال رسید. هم‌چنین از نعمت اسلام جاودان و آموزه‌هایی که سعادت دو دنیا را در پی داشت؛ اما متوجه نعمت‌های عظیم خود نشدند و خداوند را سپاس نگفتند، بلکه کفران نعمت کردند، از آموزه‌های قرآن و اسلام روی گرداندند، خلاف آن را انجام دادند، و در خط ائمه (ع) ـ که از سوی خدا منصوب شدند ـ حرکت نکردند. در نتیجه هم خودشان گمراه شدند و هم باعث گمراهی دیگران شدند، و شد آنچه که شد.