کتاب رقابت در عصر هوش مصنوعی

کتاب رقابت در عصر هوش مصنوعی نوشته مارکو یانسیتی است. این کتاب به استراتژی و راهبری در زمانه‌ای که الگوریتم‌ها و شبکه‌ها جهان را اداره می‌کنند می‌پردازد. 

درباره کتاب رقابت در عصر هوش مصنوعی

هوش مصنوعی به عنوان قابلیت شبیه‌سازی شده هوش انسان توسط ماشین قدمتی چند ده ساله دارد. آزمون مشهور تورینگ به عنوان گامی‌ برجسته در تاریخ ظهور این مفهوم و نمایش قابلیت ماشین در بروز رفتاری هوشمندانه شبیه انسان در سال1950 مطرح شد. به مرور زمان افزایش سرعت کامپیوتر در پردازش اطلاعات باعث شد برخی فعالیت‌های شبیه رفتار الگوریتمی‌ مبتنی بر قابلیت پردازش اطلاعات توسط انسان بهتر انجام شود؛ از جمله ظهور سوپر کامپیوتر توسط IBM و پیروزی ماشین بر قهرمان وقت شطرنج در سال ۱۹۹۶ که نقطه عطفی در این حوزه محسوب می‌شود. امروزه جهان به سمت استفاده بیشتر از هوش مصنوعی پیش می‌رود و این کتاب سعی دارد نگاهی جامع به این مساله در کسب و کار بیندازد.

خواندن کتاب رقابت در عصر هوش مصنوعی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام فعالان حوزه کسب و کار پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب رقابت در عصر هوش مصنوعی

هوش مصنوعی بر مبنای نام خود، و بر این اساس که مظهر هوشمندی در میان موجودات؛ انسان دانسته می‌شود، بعضا ً به عنوان زمینه ای از دانش شناخته شده که با الگوگیری از فرایندهای پیچیده‌ای که در مغز انسان می‌گذرد، سعی در «شبیه سازی» فعالیت‌های او دارد. بر این مبنا، تجلی هوش مصنوعی نیز در «ربات» دیده می‌شود: ماشین‌هایی که شبیه انسان می‌شنوند، می‌بینند، و صحبت می‌کنند (هرچند با صدایی که دستمایه مناسبی برای طنز بوده است). خلاقیت آمیخته با تخیل علاقه‌مندان و «دنبال کنندگان» هوش مصنوعی، آینده ای را ترسیم می‌کند که در آن ربات‌ها بخش عمده ای از فعالیت‌هایی که مختص انسان می‌دانسته ایم را بدون نیاز به «همتایان» انسانی خود به انجام می‌رسانند و حتی از نظر تعداد نیز با انسان‌ها قابل رقابت هستند. کار تا پیش بینی جنگ بین انسان‌ها و ربات‌ها نیز پیش رفته، که البته خوشبختانه بیشتر به عرصه سینما محدود مانده است! طبیعی است این آینده نگری‌ها، طیف گسترده ای از نگرانی‌ها را نیز ایجاد کرده باشد: از بحث‌های مجرد فلسفی پیرامون ماهیت وجودی «بشر» گرفته تا بحث‌های مستقیما ً معطوف به جیب و سفره شهروندانی که آینده کاری خود را در تهدید توسط محصولات هوش مصنوعی می‌بینند. بحث‌هایی از جنس آنچه در پاراگراف بالا عنوان شد، در جای خود جذاب و جالب توجه هستند، و بسیارند رساله‌های نوشتاری و دیداری که سره را از ناسره و واقعیت را از مجاز و تخیل، تفکیک می‌کنند. اما برای آنانی که فرمان بخشی از صنعت یک کشور را در دست دارند، آنچه فوریت بیشتری دارد این است که چگونه می‌توان با آنچه فناوری نوظهوری مانند هوش مصنوعی در حال حاضر محقق ساخته است، به نیازهای موجود پاسخ داد، درآمد ایجاد کرد، سودآور(تر) بود، ارزش بیشتری به مشتری تحویل داد، و چرخ‌های صنعت را کاراتر و سریع تر چرخاند. کتاب پیش رو این هدف را در نظر داشته است، و اگر مدیرعامل مایکروسافت را برای اظهارنظر موجه بدانیم، این هدف را به خوبی برآورده ساخته است.