کتاب شاخص های پدافند غیرعامل و مدیریت بحران در پروژه های راهسازی

کتاب شاخص های پدافند غیرعامل و مدیریت بحران در پروژه های راهسازی نوشته حامدرضا حیدری و احسان کاشی است. این کتاب به مفهوم زیرساخت‌ها در پروژه‌های عمرانی راهسازی برای جلوگیری از خسارت‌های شدید ناشی از بحران می‌پردازد.

درباره کتاب شاخص های پدافند غیرعامل و مدیریت بحران در پروژه های راهسازی

واژه زیرساخت در فرانسه قرن نوزدهم ریشه داشته است و تا پایان نیمه اول قرن بیستم اصولا جهت اشاره به تاسیسات نظامی استفاده شده است. اما به تدریج این واژه استفاده گسترده‌­تری یافته و معانی متفاوتی را القا نموده است. مدیریت بحران، علمی است که بوسیله مشاهده سیستماتیک بحران‌های پیشین و تجزیه و تحلیل آنها، در جستجوی یافتن ابزاری است که به‌وسیله آنها از یک­سو بتوان از وقوع فجایع پیشگیری کرد و یا برای مقابله با آنها آماده شد و از سوی دیگر در صورت وقوع آنها، نسبت به امدادرسانی و بهبود اوضاع اقدام کرد.

دیربازی است که لزوم توجه علمی و توام با برنامه­ریزی به ابعاد گسترده پدافند غیرعامل در کشور به طور جدی احساس می­شود. پدافند غیرعامل مجموعه اقدا‌م­های غیرمسلحانه­‌ای است که موجب افزایش بازدارندگی، کاهش آسیب­‌پذیری، تداوم فعالیت­های ضروری، ارتقاء پایداری ملی و تسهیل مدیریت بحران در مقابل تهدیدها و اقدامات نظامی دشمن می­‌شود. بر مبنای تئوری پنج حلقه­ ی واردن[3]، حمل و نقل و زیر ساخت­های مواصلاتی به عنوان یکی از پنج حلقه اساسی ساختار یک کشور محسوب می‌­شود که در صورت انهدام آن، کل ساختار یک کشور فلج می­‌گردد.

کتاب شاخص های پدافند غیرعامل و مدیریت بحران در پروژه های راهسازی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام فعالان حوزه ساخت و ساز پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب شاخص های پدافند غیرعامل و مدیریت بحران در پروژه های راهسازی

حساسیت شدید اقتصادی- اجتماعی زیرساخت­ها بر روی جامعه در مواجهه با بحران­های مختلف طبیعی و غیرطبیعی دولت­ها را بر آن داشته که با وضع قوانین حاکمیتی، بهره‌­برداران از زیرساخت‌ها را ملزم به انجام برنامه­‌های گسترده تحقیقاتی نمایند، با این امید که هر نهاد با نقاط ضعف و پیامد­های یک تهدید بر روی دارایی­های تحت بهره­برداری خود آشنا بوده و در هنگام بروز انواع بحران­‌ها برنامه مقابله داشته و منفعلانه عمل ننماید. زیرساخت حمل و نقل به عنوان یک زیرساخت حیاتی جامعه، در دوره­‌های مختلف زمانی (شرایط عادی بهره­برداری، زمان بحران و بعد از بحران) عملکردهای مختلف اقتصادی، اجتماعی و سیاسی را ایفا می­ کند.

در شرایط عادی بهره­برداری، عملکرد مورد انتظار از یک زیرساخت حمل و نقل فراهم کردن بستری برای نقل و انتقال کالا و خدمات با کمترین زمان و هزینه و بالاترین ایمنی است. چنین عملکردی مبنای اقتصادی داشته، لذا در این حالت معیارهای ارزش­گذاری تابعی از الگوی تجاری منطقه و پارامترهای اقتصادی و احجام ترافیکی است. اما در هنگام بروز یک سانحه و مدیریت بحران و نیز دوره بازسازی عملکرد  اجتماعی و سیاسی آن هم حائز اهمیت می­شود چرا که در این برهه از زمان مسئله در دسترس بودن یک سرویس (دسترسی به مراکز امداد و نجات، خدمات درمانی، پناهگاه و ... ) اهمیت می­‌یابد.

سیاست‌های کلی نظام در خصوص پدافند غیرعامل به بندهایی پرداخته است که نقش اقدامات مهندسی و اهمیت آن، به صورت پررنگ و چشم­گیر مورد توجه قرار گرفته است. فعالیت مهندسی در فرآیند طراحی منجر به خروجی­هایی می­گردد که هزینه­های بسیاری نیز صرف آن می­گردد. این خروجی­ها می­توانند کاربری­های مختلفی داشته باشند. در شرایط اضطرار و بحران، زیرساخت­‌ها و مراکز ثقل یک کشور بسیار حائز اهمیت می­ باشند و دشمن توجه ویژه­ای به این مراکز دارد. بنابراین یک طرح مهندسی مناسب از منظر پدافند غیرعامل در شرایط تهدید می­‌بایست بالاترین ایمنی و پایداری را داشته باشد و این جز با فعالیت مهندسی و مدیریت متناسب با اهداف کلان پدافند غیرعامل بدست نمی ­آید.