کتاب آموزش اصول روان خوانی قرآن کریم

کتاب آموزش اصول روان خوانی قرآن کریم اثر مسعود سوهانی است که در انتشارات آرمان رشد به چاپ رسیده است.

قرائت صحیح قرآن از صدر اسلام تاکنون همواره مورد توجه مسلمانان بوده است تاجایی که اکنون اشخاص بسیاری در این زمینه فعالیت می کنند و خوش درخشیده‌اند. بر این اساس و با درنظر داشتن مسئله روان‌خوانی قرآن به عنوان نخستین توانمندی مورد نیاز برای قرائت حرفه‌ای، شرح اصول ان امری پراهمیت است. 

 در کتاب حاضر تلاش بر آن است تا اصول روان‌خوانی قرآن کریم در قالب سه قسمت اصلی شامل «کسب دانستنی هایی کلی درباره قرآن»، «فراگیری قوانین روخوانی قرآن» و «آشنایی با آداب قرائت قرآن» آموزش داده شود تا به کار بستن مستمر آن، رسیدن به مرحله روان‌خوانی امکان‌پذیر شود.

 خواندن کتاب آموزش اصول روان خوانی قرآن کریم را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

 همه مشتاقان فراگیری روان‌خوانی قرآن کریم مخاطبان این کتاب‌اند.

 بخشی از کتاب آموزش اصول روان خوانی قرآن کریم

از گذشته تا به امروز یکی از مهم‌ترین کار‌هایی که مورد توجه مسلمانان بوده و هست، خوش‌نویسی قرآن است. از این‌رو، بنابر آن‌ که قرآن‌کریم توسط کدام‌یک از خوش‌نویسان قرآنی نوشته شده باشد، شیوه نگارش آن نیز متفاوت خواهد بود. در این بین یکی از مهم‌ترین شیوه‌های نگارش قرآن، شیوه‌ای است که در آن آیات در پایان یک صفحه تمام می‌شوند؛ بنابراین نیمی از آیه در یک صفحه و نیم دیگر در صفحه دیگر نخواهد بود. مهم است بدانید که نام خوش‌نویس قرآن در ابتدا یا انتهای آن نوشته می‌شود.

 قرآن‌کریم تا پس از وفات رسول خدا [ دارای علائم نگارشی به شیوۀ امروزی نبود و با توجه به این که لهجه‌های عربی گوناگونی وجود داشت، بی‌علامت بودن قرآن، خواندن آن را مشکل کرده و تحت ‌تأثیر قرار می‌داد. برای نمونه یکی می‌خواند، «خَلَقتُک» درحالی‌که دیگری می‌خواند، «خَلَقنٰک» (زیرا این دو کلمه در صورت حذف نقطه و علائم نگارشی شبیه به هم خواهند شد.) اما به‌راستی همۀ لهجه‌ها مشابه با همان لهجه‌ای بود که حضرت جبراییل ; قرآن را به آن شیوه بر حضرت محمد [ فرود آورده بود؟ 

مشکلات بیان شده باعث شد که فردی به نام «ابُو الاَسود دُئِلی» علامت‌های نگارشی (مانند نقطه) را ایجاد نماید تا مسلمانان بتوانند قرآن را آن گونه که صحیح است بخوانند؛ اما مسأله این بود که ایشان درباره این که قرائت صحیح کدام است، نیز اختلاف داشتند. بدین جهت آنان صحیح‌ترین روش قرائت را از میان روش‌های متفاوت قرائت به عنوان روش مشترک برگزیدند و سایر روش‌ها را کنار نهادند. توجه داشته باشید که این روش، قرائت «عاصِم به روایت از حفص» است، بهتر است بدانید که عاصم خود به روش حضرت علی ; قرائت می‌نمود. و سپس به شاگردش حفص این روش را آموزش داد. در ضمن از گذشته تا حال حاضر معروف‌ترین و معتبرترین روش برای قرائت قرآن، همین روش است.

 در زبان‌های مختلف «کلمه‌ها از ترکیب شدن چند حرف الفبا» به همراه صداها ایجاد می‌شوند؛ اما این مطلب دربارۀ زبان عربی (یا به‌‌عبارتی زبان نزول قرآن) چگونه است؟ در زیر به این مسأله پرداخته می‌شود:حروف الفبای عربی، مشابه حروف الفبای فارسی است، با این تفاوت که چهار حرف فارسی «گ- چ- پ- ژ» در عربی وجود ندارد و همگی دارای نامی خاص می‌باشند. در زیر می‌توان این دو تفاوت را مقایسه نمود:

حروف الفبای فارسی

الف، ب، پ، ت، ث، جیم، چ، ح، خ، دال، ذال، ر، ز، ژ، سین، شین، صاد، ضاد، طا، ظا، عین، غین، ف، قاف، کاف، گاف، لام، میم، نون، واو، ه، ی

حروف الفبای عربی

 همزه(ء)، الف، باء، تاء، ثاء، جیم، حاء، خاء، دال، ذال، راء، زاء، سین، شین، صاد، ضاد، طاء، ظاء، عین، غین، فاء، قاف، کاف، لام، میم، نون، واو، هاء، یاء