کتاب خون دل

کتاب خون دل نوشته جواد موگویی، کنکاش تاریخی نامه منشور روحانیت است. 

درباره‌ی کتاب خون دل

نامه‌ای که امام خطاب به روحانیت نوشت به «نامهٔ منشور روحانیت» معروف شد. در ابتدای این نامه او به تشریح نقش بی‌بدیل روحانیت راستین در حفظ کیان اسلام ناب محمدی پرداخت و تلاش‌ها و مجاهدت‌های آنان را در طول قرن‌ها مبارزه با انحرافات، کج‌روی‌ها و استعمار بیان کرد، 

جواد موگویی با بررسی این نامه به این نکته‌ی مهم دست پیدا کرد که آنچه ایشان را در ماه‌های آخر عمر خویش به نوشتن این نامه واداشت، هشدار و نهیب‌های ایشان نسبت به نفوذ جریان فکری جریاناتی در حوزه‌های علمیه است که امام یادآوری آن را به آیندگان لازم می‌داند. 

کتاب خون دل را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

علاقه‌مندان به مطالعات و مباحث مذهبی و سیاسی از خواندن کتاب خون دل لذت می‌برند. 

بخشی از کتاب خون دل

ما در جنگ حس برادری و وطن‌دوستی را در نهاد یکایک مردمان بارور کردیم. ما در جنگ به مردم جهان و خصوصاً مردم منطقه نشان دادیم که علیه تمامی قدرت‌ها و ابرقدرت‌ها سالیان سال می‌توان مبارزه کرد. جنگ ما کمک به افغانستان را به‌دنبال داشت. جنگ ما فتح فلسطین را به‌دنبال خواهد داشت. جنگ ما موجب شد که تمامی سردمداران نظام‌های فاسد در مقابل اسلام احساس ذلت کنند.‌ جنگ ما بیداری پاکستان و هندوستان را به‌دنبال داشت. تنها در جنگ بود که صنایع نظامی ما از رشد آن‌چنانی برخوردار شد؛ و از همهٔ اینها مهم‌تر، استمرار روح اسلام انقلابی در پرتو جنگ تحقق یافت.‌

همهٔ اینها از برکت خون‌های پاک شهدای عزیز هشت سال نبرد بود. همهٔ اینها از تلاش مادران و پدران و مردم عزیز ایران در ده سال مبارزه با آمریکا و غرب و شوروی و شرق نشأت گرفت. جنگ ما جنگ حق و باطل بود و تمام شدنی نیست. جنگ ما جنگ فقر و غنا بود. جنگ ما جنگ ایمان و رذالت بود و این جنگ از آدم تا ختم زندگی وجود دارد. چه کوته‌نظرند آنهایی که خیال می‌کنند چون ما در جبهه به آرمان نهایی نرسیده‌ایم، پس شهادت و رشادت و ایثار و از خودگذشتگی و صلابت بی‌فایده است!‌ در حالی‌که صدای اسلام‌خواهی آفریقا از جنگ هشت سالهٔ ماست، علاقه به اسلام‌شناسی مردم در آمریکا و اروپا و آسیا و آفریقا، یعنی در کل جهان، از جنگ هشت سالهٔ ماست.‌

من در اینجا از مادران و پدران و خواهران و برادران و همسران و فرزندان شهدا و جانبازان به‌خاطر تحلیل‌های غلط این روزها رسماً معذرت می‌خواهم و از خداوند می‌خواهم مرا در کنار شهدای جنگ تحمیلی بپذیرد. ما در جنگ برای یک لحظه هم نادم و پشیمان از عملکرد خود نیستیم. راستی مگر فراموش کرده‌ایم که ما برای ادای تکلیف جنگیده‌ایم و نتیجه فرع آن بوده است. ملت ما تا آن روز که احساس کرد که توان و تکلیف جنگ دارد، به وظیفهٔ خود عمل نمود. و خوشا به حال آنان که تا لحظهٔ آخر هم تردید ننمودند. آن ساعتی هم که مصلحت بقای انقلاب را در قبول قطعنامه دید و گردن نهاد، باز به وظیفهٔ خود عمل کرده است. آیا از اینکه به وظیفه خود عمل کرده است نگران باشد؟ نباید برای رضایت چند لیبرال خودفروخته در اظهارنظرها و ابراز عقیده‌ها به‌گونه‌ای غلط عمل کنیم که حزب‌الله عزیز احساس کند جمهوری اسلامی دارد از مواضع اصولی‌اش عدول می‌کند.