کتاب کتاب شادی

کتابچه شادی چکیده‌ای از مهم ترین مطالب کتاب شادی از دالایی لاما، رهبر دینی بودائیان تبت و دزموند توتو اسقف اعظم و برنده صلح نوبل ۱۹۸۴ است. نویسندگان در این کتاب از شادی پایدار در دنیای متغیر سخن می‌گوید. در نوشتن این کتاب دزموند توتو هم نقش داشته و فاطمه امینی آن را به فارسی ترجمه کرده است.

درباره کتاب شادی

در این کتاب نظرات دالایی ‌لاما و توتو و توصیه‌هایشان درباره شادی را می‌شنوید:

آیا واقعا می‌شود در مواجهه با مشکلات هر روزه شاد بود؟ و چطور می‌توانیم شاد باشیم وقتی انسان‌های زیادی در رنج هستند؟

این کتاب به شما یاد می‌دهد شادی، طبیعت ماست و ضروری است هر کس متوجه این نکته شود. منبع نهایی شادی در درون ماست. متاسفانه، خیلی چیزها شادی ما را تضعیف می‌کنند و تنها ما هستیم که شادی را برای خود می‌سازیم. ما تقریبا تمام رنج خود را، خودمان می‌سازیم. به همین شکل توانایی ساختن شادی بیشتر را هم داریم.

شادیِ پایدار، با جستجوی هیچ هدف یا دستاوردی پیدا نمی‌شود. در شهرت و ثروت وجود ندارد. شادی تنها در قلب و مغز آدمی سکونت دارد، شادی همینجاست و ما امیدواریم شما همینجا پیدایش کنید. هر روز شانسی دوباره برای شروعی تازه است. هر روز، روز تولد شماست.

راهِ شفا دادنِ ناراحتیِ خودمان، مشخصا توجه به احساسِ درد دیگران است. هر چه بیشتر به دیگران توجه می‌کنیم، شادیِ بیشتری تجربه می‌کنیم، و هر چه بیشتر شادی را تجربه می‌کنیم، بیشتر می‌توانیم دیگران را شاد کنیم. هدف این است که تنها برای خود شادی خلق نکنید. شادی، مسری است. همچون عشق، بخشندگی و مهربانی.

خواندن کتابچه شادی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

هرکسی که به دنبال شادی و معنای آن در زندگی است می‌تواند از توصیه‌های این کتاب بهره‌مند شود.

بخشی از کتاب شادی

به نظر می‌رسد شادی، تمام محدودهٔ احساسی را در بر بگیرد. پُل اِکمَن (Paul Ekman)، محقق معروف هیجانات و احساسات، اعتقاد دارد که شادی، به شکل گسترده‌ای با احساسات زیر رابطه دارد:

ـ لذت (تمام حواس پنج‌گانه)

ـ خوشی (از خندیدن با دهان بسته تا خندهٔ از ته دل)

ـ خرسندی (نوعی ملایم‌تر از رضایت)

ـ هیجان‌زدگی (در واکنش به چالش یا تازگی)

ـ آسودگی (احساسی که بعد از هیجاناتی همچون ترس، نگرانی و لذت پدیدار می‌شود)

ـ تعمق (بیش از چیزی قابل تحسین و حیرت‌انگیز)

ـ خوشبختی یا به وجد آمدن (تخلیهٔ هیجانی)

ـ اشتیاق (برای برآمدن از پس شرایط سخت، یا انجام کاری که نیاز به جرات دارد)

ـ فخر (وقتی به کودکان‌مان برای انجام کاری ناسالم افتخار می‌کنیم)

ـ شاد شدن از ناراحتی دیگران

ـ رضایت‌مندی (از دیدن رفتاری پرمهر، سخاوتمندانه یا همدلی)

ـ قدردانی (تحسین کاری سودمند که از روی خودگذشتگی است)

پژوهشگر و دانشمند بودایی، ریکارد (Ricard) در راهنمای خوشبختی‌اش، دو حالت پیشرفته‌تر از شادی را نیز به این لیست اضافه کرده‌است:

ـ به وجد آمدن (از لذت شخصی دیگر، که همان شوق یا مسحورشدگی است)

ـ درخشش معنوی (شادی‌ای مداوم از رفاه عمیق و سخاوتمندی)

این دسته‌بندی که نقشه راه شادی است، پیچیدگی و ظرافت شادی را نشان می‌دهد. شادی از دیدن خوش‌شانسی دیگران یا آنچه بوداییان به آن مُودیتا می‌گویند، تا خوشحال شدن از بدشانسی دیگران که آلمانی‌ها به آن شادِن‌فِرویده (schadenfreude) می‌گویند؛ گسترده است. شادی، تمام این تجربیات انسانی را در برمی‌گیرد، اما شادی‌ای که به وسیلهٔ بودن ماندگار می‌شود، به "رضایت درخشان" یا "درخشش معنوی" که از سلامتی، حالِ خوب و سخاوتمندیِ عمیق بدست می‌آید، نزدیک‌تر است.