کتاب خاطرات یک گاو جنون زده

کتاب خاطرات یک گاو جنون زده، نوشته اسماعیل همتی، یک تک‌گویی داستانی و نمایشی از یک گاو است که زندگی پر ماجرای خودش را شرح می‌دهد.

نمایش خاطرات یک گاو جنون زده در پاییز و زمستان ۱۳۹۲ به کارگردانی نفیسه لاله به روی صحنه رفت.

درباره‌ی کتاب خاطرات یک گاو جنون زده

کتاب خاطرات یک گاو جنون زده، یک تک‌گویی داستانی و نمایشی از اسماعیل همتی است. او در این کتاب از زبان یک گاو که گویی به جنون مبتلا شده است، داستان‌هایی را تعریف می‌کند. داستان‌هایی از زندگی خود گاو. گاوی که خودش معتقد است یک گاو معمولی بیشتر نیست اما دیده‌ها و شنیده‌هایش و تمام اتفاقاتی که برایش رخ می‌دهد، چیز دیگری را روایت می‌کند. گاو کتاب خاطرات یک گاو جنون زده، دغدغه‌هایی دارد که خواندنشان شما را به فکر فرو می‌برد.

کتاب خاطرات یک گاو جنون زده را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

اگر به نوشته‌های طنز علاقه‌ دارید، کتاب خاطرات یک گاو جنون زده را بخوانید. داستان کتاب خاطرات یک گاو جنون زده برای دوست‌داران نمایشنامه و تئاتر نیز جذاب است.

درباره‎ی اسماعیل همتی

اسماعیل همتی ۲۴ تیر ۱۳۳۴ در سمنان، ایران به دنیا آمد. او نمایشنامه نویس و شاعر است که آثار بسیار زیادی را برای کودکان نوشته است. اسماعیل همتی مدرک کارشناسی خود را در رشته‌ی ادبیات دراماتیک از دانشگاه هنر و مدرک کارشناسی ارشدش را در رشته‌ی کارگردانی نمایش از دانشکده‌ی هنر و معماری دانشگاه آزاد دریافت کرد. بسیاری از آثار او به زبان عربی هم ترجمه شده‌اند.

بخشی از کتاب خاطرات یک گاو جنون زده

من یه گاوم، یه گاو معمولی؛ مثل همه گاوها. ولی مدّتیه یه حرفهایی درباره خودم می شنوم که ای کاش نمی‌شنیدم.

شاید هم حقیقت داشته باشه؟ شاید یه گاو معمولی نیستم وخودم نمی‌دونم؟ شاید هم مثل همه گاوها نیستم؟ اصلاً شاید هم یک گاو نیستم؟!...

ولی نه، هستم؛ و به خاطر گاو بودنمه که می خوام این حرفها رو اینجا بزنم!

درسته، من یه گاوم! چون مادرم یه گاو بود، یک گاو قوی و سرِحال. پدرم هم بدون شک یک گاو بوده؛ حالا ممکنه نژادش فرق می‌کرده، ولی به هرحال یک گاو بوده. بنابراین، چون ثمره پیوند دو تا گاو هستم، پس من هم یه گاوم!

البته همون طور که گفتم، مدّتیه حرفهای عجیب و غریب درباره ما می‌زنن. مثلاً می‌گن...

نه، اصلاً من چرا باید به خودم شک کنم که هنوز یه گاوم یا نه؟ برای اینکه صرف نظر از مسائل ژنتیکی، و این که اساسا پدر و مادرم یک گاو بوده‌ن یا نه؛ وضع ظاهری و ترکیب بدنم می‌گه من یه گاوم: پاهام، هیکلم، کلّه‌م، چشمهام، و از همه مهمتر صدام؛ و این هم «ماع» گفتن و «ماع» کشیدنم: ما ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ع...!

-نکنه صدامو شنیده باشن؟!... امیدوارم اینطور نباشه!...

شاید بگید خب یه مقدار از بدن کرگدن شبیه منه! یا مثلاً پاهام مثل چند تا حیوون دیگه‌ست! ولی چشمها چی؟! چون همه می‌دونن که چشمهای «گاوی» فقط مال گاوهاست! آیا چشمهای من چشمهای یک گاو نیستن؟... خوب نگاه کنید!... و آیا طرز نگاهم نگاه گاوی نیست؟...