کتاب اندوه

حسین آتش‌پرور(۱۳۳۰-) نویسنده است. در بخشی از داستان «ساعتِ ناتمام» از این مجموعه داستان کوتاه می‌خوانیم: «... نه آن روز و نه هیچ‌وقت دیگر نتوانستم به داداش محمود بگم که نمی‌خواستم آن‌طور بشود و آخرِسر، داد بکشم: «خفه‌خون بگیر و گورتو گُم کن، سگ‌توله!» اگر هر کسِ دیگر هم بود، شاید همان کار را می‌کردم: از خواب بیدارم کرده بود. آن شب تا سحر دانه‌های تسبیح را نخ کشیده بودم که مادر صبح زود آنها را ببرد دمِ حرم بفروشد و بعد از کوچه‌ی چارباغ خاکه‌زغال بگیرد. چشم‌های محمود پُر اشک شد. مادر مات نگاهم کرد. از خانه بیرون زدم. کاهگِلِ دیوارها، نم برداشته بود. زیر ریزش باران، جلو ویترین «ساعت‌سازی دقیق» ایستادم و به مرغی که نوک به زمین می‌زد و عقربه‌های ساعت را به جلو می‌برد، خیره شدم. قطره‌های باران روی صورتم می‌لغزید...»