کتاب جایگاه فلسطین در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران

کتاب جایگاه فلسطین در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران نوشته احمد فریدونی و نسبیه شهبازی به مواضع جمهوری اسلامی مقابل آمریکا در چهار دهه اخیر پرداخته است و دلیل اهمیت این کشور را از نظر سیاسی بررسی کرده است.

درباره کتاب جایگاه فلسطین در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران

مسئلهٔ فلسطین و اشغال بیت‌المقدس توسط رژیم صهیونیستی، یکی از مهم‌ترین مسائل جهان اسلام از قرن بیستم (از زمان تأسیس رژیم صهیونیستی اسرائیل در سال ۱۹۴۸ م) تا امروز بوده‌است. با پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی در ایران، معادلات منطقه‌ای دستخوش تحولات اساسی شد. جمهوری اسلامی ایران براساس رویکرد راهبردی امام راحل (ره) و با اتکا به اصل یکصدوپنجاه‌وچهارم قانون اساسی (مبنی بر حمایت از نهضت‌های آزادیبخش جهان) به پشتیبانی از آرمان فلسطین پرداخت و رژیم صهیونیستی که تا پیش از انقلاب اسلامی هم‌پیمان استراتژیک ایران بود، تبدیل به دشمن شماره یک گردید که نه تنها مورد شناسایی ایران قرار نگرفت، بلکه به نابودی و محو آن از نقشهٔ جهان تلاش شد. بنابراین با وجود جمهوری اسلامی، منافع صهیونیسم در معرض خطر قرار گرفت. بدین‌سبب توطئه‌های این رژیم و هم‌پیمانان غربی آن، به‌ویژه ایالات متحده آمریکا علیه ایران آغاز شد و روابط حسنه سابق به دشمنی تبدیل گشت. این کتاب به دلایل رویکرد ایران پرداخته است.

خواندن کتاب جایگاه فلسطین در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب برای تمام کسانی که علاقه‌مند به علوم سیاسی و روابط بین‌الملل هستند پیشنهاد می‌شود.

بخش‌هایی از کتاب ایران جایگاه فلسطین در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران

به طور کلی رویکرد واقع‌گرایی بر این موضوع تاکید دارد که محیط بین‌المللی رفتار دولت‌ها را تعیین می‌کند. آنها فرض می‌کنند که سیاست‌گذاری خارجی عمدتاً تطبیق دولت با فشارهای بین‌الملل آنارشیک است که در آن ویژگی‌های جوهری دولت‌ها تأثیر کمتری دارد. همچنین آنها فرض می‌کنند که تمام دولت‌ها برای برخورد سیاست‌های خارجی‌شان با مسئلهٔ بقای ملی به شیوه‌های یکسانی مسئولیت دارند. بنابراین تمام تصمیم‌گیران اساساً در مورد سیاست‌گذاری خارجی یکسان عمل می‌کنند. از نگاه واقع‌گرایان، رهبرانی که تصمیمات سیاست خارجی را اتخاذ می‌کنند، نوع حکومت‌هایی که آنها در رأس آن هستند، ویژگی‌های جوامع‌شان و شرایط اقتصادی و سیاسی داخلی دولت اهمیت ندارد.