کتاب نظریه‎های یادگیری و تدریس

«نظریه‌های یادگیری و تدریس: آن‌ها چه معنایی برای مربیان دارند؟» نوشته سوزان ام. ویلسن(-۱۹۵۵)، استاد دانشگاه ایالتی میشیگان و پنلپه ال. پترسن(-۱۹۴۹)، استاد دانشگاه نورث‌وسترن است.

آموزش و پرورش همیشه با عقاید جدید درباره یادگیری و تدریس مماس بوده است. معلم‌ها و مدیران همیشه با پیشنهادهایی برای اصلاح بمباران می‌شوند. از آن‌ها خواسته می‌شود از دوره‌های تحصیلی جدید، راهبردهای آموزشی جدید، و ارزیابی‌های جدید استفاده کنند. به آن‌ها اصرار می‌شود از روش‌های مبتنی بر پژوهش برای آموزش خواندن و ریاضیات استفاده کنند. در میان مربیان، بدبینی خاصی وجود دارد که همراه با این امواج نصیحت‌های اصلاح‌گرایانه هستند. مربیان وقتی با این پیشنهادهای اصلاحی مواجه می‌شوند چطور باید خوب را از بد تشخیص دهند؟

انجام این کار مستلزم آگاهی درستی از نظریه‌های اساسی که آموزش را هدایت می‌کنند، مثل عقاید پیرامون نحوه یادگیری دانش‌آموزان، چیزی که باید یاد بگیرند، و چطور معلم‌ها می‌توانند دانش‌آموزان را قادر به یادگیری کنند است. هدف این کتاب طرح عقاید اصلی پیرامون یادگیری و تدریس است که در سراسر مباحث تربیتی معاصر وجود دارند. تعدادی عقاید مهم زیربنای اصلاحات ۲۰ سال گذشته است. چارچوب ما شامل سه عقیده معاصر درباره یادگیری است: که یادگیری یک فرآیند ساخت فعال است؛ که یادگیری یک پدیده اجتماعی و همچنین یک تجربه فردی است؛ و آنکه تفاوت‌های یادگیرنده منابع هستند نه موانع. به علاوه، یک عقیده بسیار مهم درباره چه چیزی دانش محسوب می‌شود و دانش‌آموزان چه چیزی را باید بیاموزند بحث می‌کنیم: دانش‌آموزان باید آگاهی انعطاف‌پذیری تشکیل دهند، شامل دانش واقعی و مفهومی، و باید بدانند چطور از آن دانش به طور مهم استفاده کنند. چارچوب ما یک چارچوب دو بخشی مبتنی بر اینکه دانش‌آموزان یا دانش محتوا را دارند یا فرآیند، که دانش‌آموزان در یادگیری خودشان عوامل منفعلی هستند یا فعال نیست. بلکه، معتقدیم که انتقال‌هایی در تأکید، از مفاهیم سنتی‌تر یادگیری و دانش تا مفاهیمی که گسترده‌تر و ظریف‌تر هستند، وجود دارد.