کتاب در کربلا چه گذشت

کتاب در کربلا چه گذشت نوشتهٔ شیخ عباس قمی و ترجمهٔ محمدباقر کمره ای است. انتشارات کتاب جمکران این کتاب را روانهٔ بازار کرده است. این اثر ترجمهٔ کتاب «نفس‌المهموم» مقتل کاملی از شیخ عباس قمی، مؤلف کتاب مشهور مفاتیح‌الجنان، است و آنچه را که در واقعهٔ کربلا گذشت، روایت کرده است.

درباره کتاب در کربلا چه گذشت

کتاب در کربلا چه گذشت در ۵ بخش نوشته شده است:

باب اول: در مناقب امام حسین (ع) و ثواب گریستن بر آن حضرت،

باب دوم: وقایع پس از بیعت مردم با یزید بن معاویه،

باب سوم: در وقایع پس از شهادت،

باب چهارم: پس از شهادت حضرت ابی‌عبدالله‌الحسین (ع)،

باب پنجم: در ذکر فرزندان امام حسین (ع) و زوجات آن حضرت،

خاتمه: در شرح حال توّابین و خروج مختار.

واقعهٔ کربلا جنگی بود که در تاریخ ۱۰ محرم سال ۶۱ هجری قمری (برابر با ۱۳ اکتبر ۶۸۰ میلادی) اتفاق افتاد. روز نبرد به روز عاشورا معروف شده است. این جنگ میان سپاه کم‌تعداد «حسین بن علی»، نوهٔ پیامبر اسلام و سپاه اعزامی از سوی «یزید»، خلیفهٔ اموی و در نزدیکی محلی به نام «کربلا» رخ داد. دلیل «یزید بن معاویه» برای جنگ، بیعت‌نکردن حسین بن علی با او بود. در مقابل حسین بن علی حکومت و زمام‌داری یزید بن معاویه را غیرشرعی و غیرقانونی می‌دانست؛ حکومتی که برخلاف پیمان صلح «امام حسن مجتبی» و «معاویه بن ابی‌سفیان» بود و به‌شکلی مورثی به یزید رسیده بود. امام حسین (ع) حکومت اموی را ظالم و گمراه می‌دانست و برای تغییر جهت جامعهٔ اسلامی به‌سوی مسیری دیگر قیام کرد.

این واقعه سرشار از حاشیه‌ها و خرده‌روایت‌هایی دردناک است که طی قرن‌ها به شیوه‌های گوناگون روایت و بازتعریف شده است. از این واقعه بارها و بارها برای تولید آثار ادبی (داستان، رمان و شعر)، نمایشی (فیلم سینمایی، سریال‌های تلویزیونی، نمایش و تئاتر)، موسیقی و هنرهای تجسمی در ایران و کشورهای دیگر برداشت و اقتباس شده است.

خواندن کتاب در کربلا چه گذشت را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران روش و منش امام حسین (ع) و وقایع و مفاهیم مربوط به روز عاشورا در کربلا پیشنهاد می‌کنیم.

درباره شیخ عباس قمی

شیخ عباس قمی معروف به «محدث قمی» در سال ۱۲۹۴ قمری (۱۲۵۴ خورشیدی)  در قم به دنیا آمد. او از محدثان شیعی پرکار قرن چهاردهم هجری و گردآور کتاب مفاتیح‌الجنان است. معروف‌ترین کتاب او نیز مفاتیح‌الجنان است که منتخبی از دعاها و اعمالی است که از کتاب‌های مختلف حدیث، از پیامبر اسلام و امامان شیعه نقل شده و شیخ عباس قمی آن‌ها را به‌صورت موضوعی دسته‌بندی کرده است.

شیخ عباس قمی پس از فراگیری بخشی از علوم دینی مقدمات و سطح نزد علمای عصر خویش در حوزهٔ علمیهٔ قم، سرانجام در سال ۱۳۱۶ ه‍.ق. برای تکمیل تحصیلات در سطوح عالی فقه و اصول به حوزهٔ علمیهٔ نجف رفت و چون در علوم نقلی به‌ویژه حدیث استعداد داشت، از فقیه و محدث آن عصر «حسین بن محمدتقی طبرسی» معروف به «محدث نوری» درس‌هایی آموخت.

گفته شده است که محدث قمی در زمان مشروطه جانب مشروعه‌طلبان را گرفت. او از مخالفان حکومت مشروطه بود. او اعطای حق رأی و آموزش و پرورش برای زنان را متضاد با شرایع مذهب تشیع و موجب ایجاد مفسده در بین زنان می‌دانست.

برخی شاگردان او عبارت‌اند از: سید عبدالاعلی سبزواری، آیت‌الله خمینی، سید محمدهادی میلانی و سید شهاب‌الدین مرعشی نجفی.

برخی آثار مکتوب او عبارت‌اند از: مفاتیح‌الجنان (مجموعه‌ای از ادعیهٔ منتخب ۱۴ معصوم)، منازل الآخرة (دربارهٔ روایات و حکایت‌های مرگ و جهان پس از مرگ)، منتهی الآمال (دربارهٔ تاریخ ۱۴ معصوم)، سفینة البحار و مدینة الحکم و الآثار (فهرستی ارزشمند و گرانبها از کتاب بحارالانوار و تدوین موضوعی و تلخیص آن) و نفس المهموم (دربارهٔ وقایع کربلا).

شیخ عباس قمی در سال ۱۳۱۹ درگذشت.

بخش‌هایی از کتاب در کربلا چه گذشت

«می‌گویم: صاحب مناقب از مدائنی نقل کرده است که، چون امام بیمار به مردم خود را معرّفی کرد و معلوم داشت که ذریّهٔ پیغمبر است، یزید به یکی از جلّادان خود گفت او را به باغچه برد و بکشد و زیرِ خاک کند.»