کتاب آموزش خانواده

کتاب آموزش خانواده، راهبردهای عملی با رویکرد پژوهشی نوشته ابوالفضل بختیاری و کبری مصدقی‌نیک است. کتاب آموزش خانواده به موضوع آموزش ارزش‌ها و فضائل درون اولین نهاد اجتماعی، یعنی خانواده می‌پردازد.

درباره‌ی کتاب آموزش خانواده

خانواده اولین بستر آموزشی است که افراد در آن قرار می‌گیرند و در عین حال اولین فضایی است که به عنوان یک نهاد مستقل در تمام جوامع شناخته می‌شود. خانواده باید فضایی امن باشد که اعضای آن بتوانند به راحتی با یکدیگر تعامل کنند و در راستای کمک به اهداف یکدیگر قدم بردارند. اما گاه به علت عدم آگاهی و دانش کافی، خانواده به فضایی خفقان‌آور تبدیل می‌شود که عملا کاربری که باید داشته باشد را از دست می‌دهد. از طرف دیگر، دنیای امروز ما، دنیایی است که در آن می‌توان به همه‌جا مرتبط شد، با فرهنگ‌ها و آداب و رسوم مختلف آشنا شد و آگاهی پیدا کرد و تحت تاثیر قرار گرفت. همین تاثیرپذیری از فرهنگ‌های دیگر بدون اینکه زیرساخت مناسبی برای آن وجود داشته باشد، می‌تواند به ایجاد مشکلات برای خانواده‌ها منجر شود. ابوالفضل بختیاری و کبری مصدقی‌نیک در کتاب آموزش خانواده به همین موضوع پرداخته‌اند و نقش خانواده را به عنوان یک نهاد آموزشی ترسیم کرده‌اند. اینکه چگونه می‌توان به آموزش خانواده پرداخت و راهبرهای عملی را با رویکردهای پژوهشی ترکیب کرد، موضوع اصلی کتاب آموزش خانواده است.

کتاب آموزش خانواده را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

مشاوران خانواده، مدیران آموزشی و به طور کلی تمام کسانی که به موضوع خانواده و آموزش خانواده اهمیت می‌دهند، می‌توانند از مطالب کتاب آموزش خانواده استفاده کنند.

بخشی از کتاب آموزش خانواده

ریشهٔ بسیاری از این مشکلات به بستر خانواده برمی‌گردد؛ رفتار کودک عکس‌العملی است نسبت به عوامل محیطی و به‌خصوص به عملکرد والدینش است. چنان چه رفتار والدین با کودک با صداقت، دوستی، احترام و پذیرش همراه باشد، کودک احساس امنیت و آرامش می‌کند و از ابتلا به بسیاری از نابسامانی‌ها محفوظ می‌ماند. از سوی دیگر، انتقادهای بی‌جا و بی‌مورد و روابط خانوادگی گسسته و نابسامان کودک را مضطرب و آزرده خاطر می‌سازد و موجبات ابتلاء به بسیاری از اختلالات رفتاری را فراهم می‌آورد. پس والدین باید روش‌های صحیح تربیت و مواجهه با رفتارهای متعدد کودکان و نوجوانان به خوبی آشنا شوند تا به موقع بتوانند از وقوع مشکلات پیشگیری کنند (شفیع آبادی، ۱۳۷۰).

واقعیت زندگی خانواده‌ها حاکی از آن است که بسیاری از آن‌ها آشنایی کافی در زمینه رشد و پرورش فرزندان‌شان را ندارند. فراوانند کودکانی که تحت سرپرستی ناقص یکی از والدین به سر می‌برند و یا نابسامانی‌های خانوادگی، نظیر مناقشات پدر، مادر و اعتیاد یک یا هر دو سرپرست خانواده و به‌ویژه فقر فرهنگی و تربیتی اولیاء دشواری‌های بزرگی را در راه رشدشان‌ایجاد می‌کند. گستره این گونه مشکلات به قدری وسیع است و چنان گروه بزرگی از کودکان در معرض خطرات روانی و فکری و اجتماعی قرار دارند که اتخاذ تدابیر همه جانبهٔ مشاوره‌ای و مددکاری اجتناب ناپذیر می‌سازد (لطف آبادی، ۱۳۶۶).