کتاب واق واق

«واق واق» نام رمانی از نویسنده ایرانی، آزیتا رضایی همامی است که از زبان یک سگ روایت می شود: «باران شدید ترشد. نسیم آرامی که از رودخانه مصنوعی کوچک پارک میامد گوش‌هایم را نوازش و شامه‌ام را از دنبال کردن رد پای آدا ناتوان‌تر می‌کرد. دیگر کاملاً از پیدا کردن آدا ناامید شده بودم. مطمئن بودم آرزو دختر همسایه روبرویی‌مان حتماً دلواپسم شده و شاید دارد به دنبالم می‌گردد ولی این‌قدر دلم گرفته بود که تحمل دیدن آرزو را بدون آدا نداشتم. شاید باورش برای خیلی‌ها سخت باشد. من شنیده‌ام که میگویند آن‌کس که رفتنی است بهتراست برود ولی من هرگز حتی برای یک‌لحظه هم‌چنین افکاری نداشتم. همه آنچه وجود مرا تسخیر کرده بود فقط تنهایی آدا بود. نگرانی‌ام از اینکه او تحمل این‌همه تنهایی را دارد یا نه برایم آزاردهنده بود. شاید وجود مستمر من قادر به انجام کاری مفید برای او نبود. شاید وجودم را پاسخی به همه محبت‌هایی می‌دانستم که هرگز بابتشان از آدا تشکری نشده بوده و احساس می‌کردم با بودنم به او می‌فهماندم که اگر خیلی‌ها بی‌تفاوت رفتند و گذشتند من هستم می‌مانم و می‌فهمم.»