کتاب چوب‌های صنعتی جنگل‌های ایران

جنگل به عنوان یکی از با ارزشترین منابع و مواهب طبیعی خدا دادی از قاعده فوق مستثنی نیست و می‌تواند منبعی برای سوخت و تأمین کننده بخشی از مایحتاج اولیه زندگی سنتی باشد و یا بعنوان ارزشمندترین مواد اولیه روی زمین با استفاده از دانش و طرح و برنامه ریزی و مدیریت مناسب، و با برخورداری از قدرت تولید ذاتی خود چرخهای صنعت را به حرکت درآورده و اقتصاد را رونق بخشد. حاکمیت چنین دیدگاهی در کشورهای کوچک اسکاندیناوی موجب گردیده است که درآمد حاصل از بهره‌برداری صنعتی از منابع و صنایع سلولزی به مراتب بیش از درآمد نفت و صنایع وابسته به آن در برخی کشورها باشد . متاسفانه مشاهدات در روند تخریب جنگل در کشور حاکی از آنست که کم و بیش دیدگاه سنتی حتی در قشر آموزش دیده و دانشگاهی، دیدگاهی غالب ا ست وگرنه نمی‌بایستی شاهد چنین ویرانگری وسیع جنگل می‌بودیم. در سال ۱۳۲۹ بر اساس ارزیابی شادروان مهندس ساعی مساحت کل جنگل های ایران بیش از ۱۸ میلیون هکتار بوده در حالیکه جمعیت ایران بسختی به ۱۵ میلیون نفر می رسیده، ولی امروزه با داشتن جمعیت بیش از ۷۰ میلیون نفر، کمتر از ۵ میلیون هکتار جنگل در کشور وجود دارد که بیش از ۸۰ % آنرا جنگل های مخروبه و حمایتی تشکیل می‌دهد. این امر یعنی تخریبی معادل ۲۶۰۰۰۰ هکتار جنگل در سال و بدست آوردن مقام اول در تخریب منابع طبیعی در سال ۱۹۹۳ در سطح جهان نشان دهندة اوج بی توجهی نسل حاضر به این نعمت پایان ناپذیر الهی است.