کتاب قورباغه ها همنوع‌ خود را می خورند

کتاب قورباغه‌ها همنوع خود را می‌خورند نوشته مایکل تایلر، دنیای این دوزیستان را از ساختمان بدن تا رفتارهای غیرمنتظره‌شان معرفی می‌کند. نویسنده از تجربه‌های مشاهده و مطالعه‌ی قورباغه‌ها کمک گرفته است تا توضیح دهد چرا پوست برای زندگی آن‌ها اهمیت دارد و چگونه بعضی گونه‌ها در خشکی دوام می‌آورند. عنوان کتاب هم به یکی از موضوعات محتوای آن مربوط است: خوردن قورباغه‌های دیگر، حتی در میان بچه‌قورباغه‌ها. این کتاب ویژه‌ی کودکان و نوجوانان، تصویرگری میک لوبی و ترجمه احسان همتی را همراه دارد. انتشارات دبیزش این کتاب را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب قورباغه ها همنوع‌ خود را می خورند

کتاب قورباغه‌ها همنوع خود را می‌خورند مجموعه‌ای از پرسش‌ها و توضیحات درباره‌ی زندگی قورباغه‌ها و وزغ‌هاست. مایکل تایلر شناخت این جانوران را به ظاهر، صدای آشنا یا حضورشان کنار برکه محدود نمی‌کند. نویسنده سراغ رابطه‌ی بدن با محیط می‌رود: پوستی که در جذب آب و تنفس نقش دارد، پاهایی که برای شنا یا نقب‌زدن مناسب‌اند و رنگ‌هایی که گاهی جانور را پنهان می‌کنند و گاهی به شکارچی هشدار می‌دهند. این کتاب ۱۰ بخش اصلی دارد؛ «پوست و اسکلت»، «قورباغه‌ها و قایق‌های ژله‌ای»، «خیلی متفاوت»، «حمام آفتاب گرفتن و پنهان شدن»، «حقایق عجیب قورباغه» و «رکوردداران و قهرمانان» از عنوان‌های این بخش‌ها هستند. موضوعات دیگر، باورهای مردم درباره‌ی قورباغه‌ها، نگهداری از آن‌ها و حضورشان در زندگی انسان را در بر می‌گیرند. توضیحات کوتاه، سؤال‌های پی‌درپی و تجربه‌های شخصی نویسنده به مطالب شکل داده‌اند. تصویرگری نیز بخشی از شیوه‌ی ارائه‌ی موضوعات به مخاطبان کم‌سن است.
کتاب قورباغه‌ها همنوع خود را می‌خورند میان شگفتی‌های جانوری و مسئولیت انسان در برابر طبیعت ارتباط برقرار می‌کند. مطالب تنها فهرستی از اندازه‌ها، توانایی‌ها یا عادت‌های عجیب نیستند؛ نویسنده نشان می‌دهد که ویژگی‌های بدن قورباغه‌ها چگونه با نیاز به رطوبت، پیداکردن غذا و مراقبت از تخم‌ها ارتباط دارند. تفاوت رنگ تخم‌ها و شکل پوشش ژله‌ای آن‌ها نمونه‌ای از این ارتباط است. کتاب همچنین مسئله‌ی دخالت انسان در محیط را مطرح کرده است. ماجرای انتقال وزغ نیشکر برای مقابله با آفات، نمونه‌ای از پیامدهای پیش‌بینی‌نشده‌ی چنین دخالتی است. آلودگی آب، تلفات جاده‌ای و خطر بعضی مواد شیمیایی نیز در کنار موضوعات زیستی قرار گرفته‌اند. بخش‌هایی از مطالب به سنجیدن باورهای رایج اختصاص دارد؛ از تصور زگیل‌زا بودن وزغ‌ها تا ادعای متوجه‌نشدن قورباغه از افزایش تدریجی دمای آب. نویسنده در بحث احساس درد نیز تفاوت حالت چهره‌ی انسان و قورباغه را یادآور می‌شود. این موضوعات فرصتی فراهم می‌کنند تا مخاطب، ظاهر ناآشنای جانور را با بی‌احساسی یا بی‌اهمیت‌بودن زندگی آن یکسان نداند.

خلاصه کتاب قورباغه ها همنوع‌ خود را می خورند

کتاب قورباغه‌ها همنوع خود را می‌خورند زندگی قورباغه‌ها را مجموعه‌ای از سازگاری‌های گوناگون با محیط معرفی می‌کند. مطالب از اسکلت، پوست، تنفس و تغذیه آغاز می‌شوند و به تخم‌گذاری، دگردیسی، تفاوت گونه‌ها و رفتارهای دفاعی می‌رسند. بعضی گونه‌ها دوره‌ی خشکی را زیر زمین می‌گذرانند؛ بعضی دیگر برای محافظت از نوزادان، آن‌ها را در بخش‌هایی از بدن خود نگه می‌دارند. نویسنده همنوع‌خواری را نیز در ارتباط با رفتار تغذیه‌ای و کمبود غذا توضیح داده است. موضوع اصلی، شناخت تنوع زندگی این جانوران است، نه محدودکردن آن‌ها به چند ویژگی عجیب. بخش‌های مربوط به آلودگی، بیماری و نگهداری در اسارت، این شناخت را به مسئله‌ی مراقبت پیوند می‌دهند. مخاطب در کنار آشنایی با بدن و رفتار قورباغه‌ها، با پیامدهای رفتار انسان برای بقای آن‌ها نیز روبه‌رو می‌شود.

چرا باید کتاب قورباغه ها همنوع‌ خود را می خورند را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب قورباغه‌ها همنوع خود را می‌خورند را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• توضیح نقش پوست در تنفس و جذب آب، ارتباط بدن جانور با زیستگاه را روشن می‌کند.
• نمونه‌های متنوع تخم‌گذاری و مراقبت از نوزادان، شناخت چرخه‌ی زندگی را گسترش می‌دهند.
• بررسی باورهای نادرست، اهمیت سنجیدن ادعاهای رایج را نشان می‌دهد.
• بحث آلودگی و جاده‌ها، خطرهای انسانی برای دوزیستان را معرفی می‌کند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب قورباغه‌ها همنوع خود را می‌خورند به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• کودکان و نوجوانان علاقه‌مند به جانوران و شگفتی‌های طبیعت.
• دانش‌آموزان کنجکاو درباره‌ی دوزیستان، دگردیسی و سازگاری با محیط.
• والدین و مربیانی که به‌دنبال موضوع‌هایی برای گفت‌وگو درباره‌ی مراقبت از جانوران هستند.