کتاب پیشبرد منافع مشترک

کتاب پیشبرد منافع مشترک (استراتژی‌هایی برای کسب‌وکارها، دولت‌ها و سازمان‌های غیرانتفاعی) نوشته فیلیپ کاتلر و ترجمه زهره علی اسماعیلی و شهاب علی اسماعیلی است که نقد فرهنگ آ‌ن را منتشر کرده است. این اثر مسئولیت بهبود زندگی جمعی را فراتر از وظایف دولت بررسی می‌کند و از نسبت سودآوری، عدالت و رفاه عمومی می‌پرسد و نقش شرکت‌ها، نهادهای مدنی و شهروندان را در این میان توضیح می‌دهد. یکی از سؤال‌های اصلی این کتاب چنین است: آیا افزایش تولید و ثروت، بدون توجه به توزیع درآمد و کیفیت زندگی، نشانه‌ی پیشرفت است؟ نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب پیشبرد منافع مشترک

کتاب پیشبرد منافع مشترک به مفهوم رفاه عمومی و دشواری‌های تبدیل این مفهوم به معیار تصمیم‌گیری اختصاص دارد. فیلیپ کاتلر بحث را از موقعیت افرادی آغاز می‌کند که فقر، آموزش ناکافی یا تبعیض، فرصت رشدشان را محدود کرده است. مسئله‌ی اصلی، یافتن نسبتی میان آزادی انتخاب اشخاص و پیامدهای اجتماعی انتخاب‌هایشان است. نویسنده، منافع مشترک را چیزی معرفی می‌کند که برای همه یا بیشتر اعضای یک جامعه منفعت داشته باشد.

بااین‌حال، بحث به ارائه‌ی یک تعریف ختم نمی‌شود. اختلاف گروه‌ها بر سر ارزش‌ها، تعارض منافع و دشواری سنجش نتایج سیاست‌ها، این تعریف را به پرسشی باز تبدیل می‌کند. نمونه‌های مربوط به حقوق شهروندی، سیاست‌های مالیاتی و خدمات عمومی نشان می‌دهند که توافق بر سر عدالت و امنیت، لزوماً به توافق درباره‌ی شیوه‌ی تحقق این ارزش‌ها نمی‌انجامد. 

کتاب پیشبرد منافع مشترک از تعریف ارزش‌های جمعی به سنجش آثار تصمیم‌ها حرکت می‌کند. عنوان‌های تعریف منافع مشترک و ارزیابی تأثیر اقدام‌های پیشنهادی بر شادکامی و رفاه انسان مسیر این بحث را نشان می‌دهند. کاتلر از اندیشه‌های جرمی بنتام و جان استوارت میل کمک می‌گیرد تا نسبت لذت، کاهش رنج و خوشبختی را توضیح دهد. 

بحث اقتصاد رفاه نیز مسئله‌ی سود و زیان سیاست‌ها و جبران خسارت گروه‌های آسیب‌دیده را پیش می‌کشد. نویسنده، مثال‌های اجتماعی و اقتصادی را در کنار استدلال‌های اخلاقی قرار داده است؛ بنابراین، موضوع صرفاً مدیریت سازمان یا افزایش فروش نیست. بازاریابی در این بحث، ابزاری برای جلب مشارکت و حمایت از اهداف اجتماعی نیز به‌شمار می‌آید. 

تمایز میان تفکر سهام‌دار و تفکر ذی‌نفع، یکی از محورهای معرفی مسئولیت شرکت‌هاست. مشتریان، کارکنان، تأمین‌کنندگان و جامعه‌ی محلی در این چارچوب، بخشی از ارزیابی عملکرد کسب‌وکار هستند. خواننده با مجموعه‌ای از پرسش‌ها درباره‌ی حدود مسئولیت نهادها، معیارهای پیشرفت و امکان همکاری اجتماعی روبه‌رو می‌شود.

خلاصه کتاب پیشبرد منافع مشترک

کاتلر در کتاب پیشبرد منافع مشترک، بهبود زندگی جمعی را حاصل مشارکت سه بخش اصلی جامعه می‌داند: کسب‌وکارها، دولت‌ها و سازمان‌های غیرانتفاعی. استدلال او از این پرسش شروع می‌شود که یک تصمیم، زندگی چه کسانی را بهتر می‌کند و چه کسانی از پیامدهایش آسیب می‌بینند. پاسخ، نیازمند بررسی توزیع منافع، حقوق افراد و امکان جبران زیان‌هاست. نویسنده سپس محدودیت تولید ناخالص داخلی را توضیح می‌دهد: افزایش تولید، به‌تنهایی درباره‌ی کیفیت کالاها، آلودگی یا سهم گروه‌های مختلف از ثروت چیزی نمی‌گوید. خوشبختی و بهزیستی، معیارهای دیگری برای ارزیابی پیشرفت هستند. 

این اثر همچنین آموزش، گفت‌وگوی عمومی، بازاریابی اجتماعی، قانون و شیوه‌های اعتراض را از ابزارهای تغییر معرفی کرده است. حرف اصلی، واگذار‌نکردن تمام مسئولیت رفاه عمومی به یک نهاد و ارزیابی تصمیم‌ها براساس آثارشان بر زندگی مردم است. کاتلر اصلاح سرمایه‌داری را پیشنهاد می‌کند، نه کنارگذاشتن سرمایه‌داری را.

چرا باید کتاب پیشبرد منافع مشترک را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب پیشبرد منافع مشترک را می‌توان چنین خلاصه کرد:

• این کتاب تفاوت افزایش تولید اقتصادی و بهبود کیفیت زندگی را توضیح می‌دهد.
• بحث جبران خسارت، توجه خواننده را به گروه‌های زیان‌دیده از سیاست‌های عمومی جلب می‌کند.
• مقایسه‌ی تفکر سهام‌دار و ذی‌نفع، مسئولیت کسب‌وکار را روشن‌تر می‌سازد.
• نمونه‌های کنش مدنی، امکان مشارکت شهروندان در تغییرات محلی را نشان می‌دهند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

• مدیرانی که درباره‌ی نسبت سودآوری و مسئولیت اجتماعی تصمیم می‌گیرند.
• فعالان مدنی که به ابزارهای جلب مشارکت اجتماعی نیاز دارند.
• دانشجویان اقتصاد و مدیریت که به سنجش رفاه عمومی علاقه‌مندند.
• خوانندگانی که دغدغه‌ی عدالت، خدمات عمومی و پیامدهای اجتماعی سیاست‌ها را دارند.

بخشی از کتاب پیشبرد منافع مشترک

«اقتصاددانان از اقتصاد رفاهی استفاده می‌کنند تا بررسی کنند که دولت چگونه می‌تواند سیاست‌هایی را برای بهبود رفاه اجتماعی انتخاب کند. اقتصاددانان معتقدند که سیاستی مطلوب است که باعث شود تعداد زیادی از مردم بهتر از قبل زندگی کنند، خصوصاً، اگر افراد صاحب منافع برای آن‌هایی که در وضعیت بدتر از قبل هستند، به اندازهٔ کافی جبران کنند. اگر کسانی که در وضعیت بدتر از قبل هستند، غرامت پیشنهادی را بپذیرند، ما خواهیم گفت رفاه کل افزایش یافته است.
برای قضاوت درمورد اینکه آیا یک سیاست یا اقدام موجب افزایش منافع مشترک می‌شود، چندین معیار مختلف می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد. اگر پیشنهاد این است که به‌جای داروی قبلی از داروی جدید سرطان استفاده شود، معیار این است: آیا آن تعداد جان نجات‌یافتگان را افزایش می‌دهد؟ حتی اگر این تعداد زندگی نجات‌یافته را تحت تأثیر قرار ندهد، معیار ممکن است این باشد: آیا میزان کلی از درد احساس شده توسط افراد تحت معالجه را کاهش می‌دهد؟
مسئلهٔ معیارها در موارد خاص پیچیده‌تر است. آیا کنترل اسلحه بیشتر جان ما را نجات می‌دهد یا فقدان کنترل اسلحه؟ آیا طرف‌داری کردن از سازمان‌های کار قوی بیشتر منافع عمومی را بهبود می‌بخشند یا فرجه‌دهی به سازمان‌های کار قوی؟ آیا حقوق دگرباشان باعث بهبود بیشتر منافع مشترک خواهد شد یا آن را کاهش می‌دهد؟ آیا کم کردن مدت زندان باعث بهبود منافع مشترک خواهد شد یا منافع مشترک را کاهش می‌دهد؟
ایستادن بر سر راه افزایش منافع مشترک دارای چندین شرط است که اغلب منجر به ناکارآمدی می‌شوند. آن‌ها شامل موارد زیر هستند:
ساختارهای ناقص بازار، مانند انحصار یک فروشنده»