کتاب اخمالو

کتاب اخمالو نوشته‌ی پو ترن، داستان یک روز کاری در گروهی از ماشین‌های پل‌ساز است؛ روزی که همه سرحال‌اند، اما یکی از اعضای گروه دل‌ودماغ خوبی ندارد. شخصیت اصلی نمی‌خواهد علت ناراحتی‌اش را توضیح بدهد و اصرار دوستانش برای شادکردن او، حالش را بدتر می‌کند. داستان از همین موقعیت برای طرح موضوع پذیرش احساسات و معنای همراهی در دوستی استفاده می‌کند. سمیه حیدری این کتاب را ترجمه کرده و انتشارات مهرسا آن را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این کتاب را می‌توانید از طاقچه بخرید و دانلود کنید.

درباره کتاب اخمالو

کتاب اخمالو نوشته‌ی پو ترن، داستانی کودکانه درباره‌ی بدخلقی، نیاز به خلوت و رابطه‌ی دوستانه است. ماجرا در محل ساخت‌وساز یک پل می‌گذرد و شخصیت‌های داستان ماشین‌هایی هستند که مثل آدم‌ها احساس دارند، حرف می‌زنند و از رفتار یکدیگر تأثیر می‌پذیرند. راوی از همان آغاز می‌گوید که حال خوبی ندارد، اما نمی‌خواهد دلیلش را به دیگران بگوید. او از نظر جسمی مشکلی ندارد؛ پیچ‌ومهره‌هایش درست کار می‌کنند و خوب روغن‌کاری شده‌اند. این تفاوت میان سالم‌بودن ماشین و خوشحال‌نبودن، یکی از نکته‌های اصلی داستان است. نویسنده ناراحتی شخصیت را به خرابی ماشین تقلیل نمی‌دهد و احساس ناخوشایند او را بخشی از تجربه‌ی روزانه‌اش نشان می‌دهد. روایت اول‌شخص نیز فاصله‌ی میان آنچه دوستان می‌بینند و آنچه راوی احساس می‌کند، آشکار می‌سازد. کودک از حرف‌های راوی درمی‌یابد که دعوت به شادی همیشه به خوشحال‌شدن منتهی نمی‌شود.
کتاب اخمالو رابطه‌ی میان احساس شخصی و حضور در جمع را در محیطی نشان می‌دهد که همکاری در آن اهمیت دارد. اعضای گروه هدف مشترکی دارند، اما حال‌وهوایشان یکسان نیست. شخصیت اصلی با وجود عصبانیت، سهم خود را در کار انجام می‌دهد؛ بنابراین بدخلقی او به معنای کنارگذاشتن مسئولیت نیست. زیپی سیمان‌زن و ویزی لیفتراک می‌خواهند دوستشان خوشحال باشد، ولی اصرارشان برای تغییر حال او فاصله‌ی بیشتری میانشان ایجاد می‌کند. داستان از این برخوردها برای پرداختن به مرز میان اهمیت‌دادن و فشارآوردن استفاده می‌کند. واژه‌ها و جزئیات مربوط به ماشین‌ها، مانند موتور، خنک‌شدن و بی‌سیم، در بیان احساسات نیز نقش دارند و فضای کارگاه را به موضوع عاطفی داستان پیوند می‌زنند. متن همچنین زمینه‌ی گفت‌وگو درباره‌ی این پرسش را فراهم می‌کند که دوستی هنگام ناراحتی چه شکلی دارد: حرف‌زدن، فرصت‌دادن یا پذیرفتن اینکه همه همیشه آماده‌ی توضیح‌دادن نیستند.

خلاصه کتاب اخمالو

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
گروه ماشین‌های پل‌ساز می‌خواهد کار ساخت پل را تمام کند. زیپی و ویزی خوشحال‌اند و اعضای گروه مشغول کارند، اما راوی از صبح احساس بدی دارد. او علت ناراحتی‌اش را نمی‌گوید و از اینکه دوستانش مرتب به او می‌گویند شاد باشد، عصبانی‌تر می‌شود. اخمالو به یکی از همکارانش برای قراردادن میله کمک می‌کند، اما هنگام استراحت ترجیح می‌دهد تنها بنشیند و کنسرو لوبیا بخورد. کار گروه ادامه دارد و دوستانش همچنان به او توجه نشان می‌دهند. راوی میان نیاز به تنهایی و حضور در جمع گرفتار است؛ به‌ویژه وقتی احساس می‌کند دیگران انتظار دارند بدخلقی‌اش را کنار بگذارد.

چرا باید کتاب اخمالو را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب اخمالو:

• داستان تفاوت میان حمایت از دوست ناراحت و اصرار برای تغییر احساس او را نشان می‌دهد.
• شخصیت اصلی نمونه‌ای از همکاری در روزی است که حال خوبی ندارد.
• ماجرای ماشین‌های پل‌ساز فرصتی برای گفت‌وگو درباره‌ی خلوت، عصبانیت و شنیدن حرف دیگران فراهم می‌کند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب به گروه‌های زیر پیشنهاد می‌شود:

• کودکانی که به داستان‌های ماشین‌ها و کار گروهی علاقه دارند.
• والدین و مربیانی که می‌خواهند درباره‌ی پذیرش احساسات ناخوشایند با کودکان گفت‌وگو کنند.
• کودکانی که هنگام ناراحتی به تنهایی و فرصت بیشتری نیاز دارند.