کتاب مرغی که رویای پرواز داشت

کتاب مرغی که رویای پرواز داشت (The hen who dreamed she could fly)، نوشته‌ سون می هوانگ و ترجمه سارا زرگر، داستان مرغی به نام اسپروت است که از زندگی در قفس خسته شده و آرزویی ساده دارد: بیرون‌آمدن از مرغدانی، نشستن روی تخم و دیدن جوجه‌اش. این خواسته‌ی کوچکْ اسپروت را وارد مسیری می‌کند که در آن با آزادی، مادرشدن، طردشدن، ترس و ایستادگی روبه‌رو می‌شود. داستان با زبانی تمثیلی، جهانی می‌سازد که در آن مرز میان غریزه، دل‌بستگی و انتخاب چندان روشن نیست. نشر دیوار در سال ۱۴۰۴ این کتاب را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب مرغی که رویای پرواز داشت اثر سون می هوانگ

کتاب مرغی که رویای پرواز داشت، نوشته‌ی سون می هوانگ، داستانی تمثیلی است که زندگی یک مرغ تخم‌گذار را به نقطه‌ی شروعی برای پرداختن به آزادی، تعلق و معنای مراقبت تبدیل می‌کند. اسپروت در مرغدانی و در شرایطی زندگی می‌کند که تنها وظیفه‌اش تخم‌گذاری است، اما ذهنش فراتر از میله‌های قفس می‌رود. او به درخت اقاقیا، حیاط و پرندگان بیرون نگاه می‌کند و به زندگی دیگری فکر می‌کند؛ زندگی‌ای که در آن می‌تواند خودش برای آینده‌اش تصمیم بگیرد.

اسپروت پس از خروج از مرغدانی، با جهانی روبه‌رو می‌شود که آزادی را در کنار خطر و بی‌پناهی پیش رویش می‌گذارد. در این محیط، دوستی، رقابت، گرسنگی و ترس بخشی از زندگی روزمره‌اند. آشنایی با شخصیت‌هایی مانند اردک وحشی، خروس، سگ پیر و دیگر حیواناتْ داستان را از یک آرزوی شخصی فراتر می‌برد و به ماجرایی درباره‌ی رابطه، انتخاب و جایگاه هر موجود در یک نظم ازپیش‌تعیین‌شده تبدیل می‌کند.

داستان با لطافت و تلخی پیش می‌رود. درخت، آبگیر، بوته‌زار و تغییر فصل‌ها به داستان جلوه‌ای زنده می‌دهند و در همین فضای ظاهراً آرام، مسائلی مانند بی‌پناهی، طردشدن، مادری و ازخودگذشتگی شکل می‌گیرد. سون می هوانگ از ماجرای اسپروت برای روایتِ زندگی موجودی استفاده می‌کند که نمی‌خواهد به نقشی که برایش تعیین شده محدود بماند و برای تجربه‌ی شکل دیگری از زندگی تلاش می‌کند.

خلاصه داستان مرغی که رویای پرواز داشت

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

اسپروت مرغی تخم‌گذار است که از زندگی در مرغدانی و چرخه‌ی همیشگی تخم‌گذاری خسته شده است. او آرزو دارد از قفس بیرون برود، روی تخم‌هایش بنشیند و جوجه‌ای را که خودش پرورش داده است، ببیند. خروج او از مرغدانی آغاز زندگی جدیدی است که در آن با خطر، گرسنگی و بی‌پناهی روبه‌رو می‌شود. در ادامه، آشنایی با موجودات دیگر و مواجهه با تخمی که سرنوشتش را تغییر می‌دهد، او را با معنای تازه‌ای از مادری و مسئولیت روبه‌رو می‌کند. اسپروت برای حفظ چیزی که دوستش دارد، ناچار می‌شود با ترس‌ها و خطرهای دنیای بیرون مواجه شود.

چرا باید کتاب مرغی که رویای پرواز داشت را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب مرغی که رویای پرواز داشت را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب مفهوم آزادی را در زندگی یک مرغ تخم‌گذار دنبال می‌کند و نشان می‌دهد که رهایی از یک وضعیت تحمیلی چه پیامدهایی دارد.
• این اثر رابطه‌ی میان مادری، مراقبت و تعلق را فراتر از غریزه بررسی می‌کند.
• این کتاب با استفاده از شخصیت‌های حیوانی، مفاهیمی مانند طردشدن، پذیرش، ترس و وفاداری را به تصویر می‌کشد.
• این اثر جهانی تمثیلی می‌سازد که در آن قفس، مرغدانی و طبیعت هرکدام معنایی فراتر دارند.
• این کتاب موضوعاتی مانند امید، فداکاری و ایستادگی را در یک داستان ساده و عاطفی مطرح می‌کند.

خواندن کتاب مرغی که رویای پرواز داشت را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب مرغی که رویای پرواز داشت به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به داستان‌های تمثیلی درباره‌ی آزادی و رهایی از محدودیت‌های تحمیل‌شده.
• خوانندگانی که به داستان‌هایی درباره‌ی مادری، تعلق و مسئولیت علاقه دارند.
• کسانی که از داستان‌های شخصیت‌محور با فضای عاطفی و گاه تلخ لذت می‌برند.
• مخاطبانی که به داستان‌هایی با شخصیت‌های حیوانی و مفاهیم انسانی علاقه دارند.
• خوانندگانی که می‌خواهند درباره‌ی طردشدن، دوستی، انتخاب و ایستادگی تأمل کنند.

درباره سون می هوانگ

سون می هوانگ، نویسنده و استاد دانشگاه اهل کره‌ی جنوبی، متولد ۱۹۶۳ است. او بیش از همه با رمان تمثیلی مرغی که رویای پرواز داشت شناخته می‌شود؛ اثری که بعدها با اقتباس انیمیشنی موفقی با عنوان «لیفی، مرغی در جنگل» به سینما راه یافت.

سون می هوانگ در خانواده‌ای پنج‌فرزندی بزرگ شد و به‌خاطر فقر نتوانست در دوره‌ی راهنمایی تحصیل کند. یکی از معلمانش با دادن کلید کلاس، امکان دسترسی او به مدرسه و کتاب‌ها را فراهم کرد و همین اتفاق نقش مهمی در علاقه‌مندی او به ادبیات داشت. او پس از گذراندن آزمون ورودی دبیرستان، در رشته‌ی نویسندگی خلاق در مؤسسه‌ی هنرهای سئول و دانشگاه گوانگجو تحصیل کرد و مدرک کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه چونگ‌ آنگ گرفت.

سون می هوانگ نویسندگی را در سال ۱۹۹۵ آغاز کرد و تاکنون نزدیک به ۳۰ کتاب در گونه‌های مختلف منتشر کرده است. مرغی که رویای پرواز داشت، که نخستین‌ بار در سال ۲۰۰۰ منتشر شد، به یکی از آثار کلاسیک ادبیات کره تبدیل شد. این کتاب بیش از دو میلیون نسخه فروش داشته، ۱۰ سال در فهرست آثار پرفروش باقی مانده و به بیش از ۲۰ زبان ترجمه شده است. این داستان همچنین به کتاب کمیک، نمایش و موزیکال اقتباس شده و اقتباس سینمایی آن از پرفروش‌ترین انیمیشن‌های تاریخ سینمای کره بوده است. سون‌ می گفته است زندگی سخت و پرمشقت پدر کشاورزش الهام‌بخش او در نوشتن این اثر بوده است.

آثار سون می هوانگ موضوع‌هایی مانند تقابل سنت و مدرنیته، محیط‌زیست و جست‌وجوی آزادی را دنبال می‌کنند.

این کتاب یا نویسنده چه جوایز و افتخاراتی کسب کرده است؟

سون می هوانگ برای آثارش جوایزی از جمله جایزه‌ی ادبی نونگ‌مین، جایزه‌ی ادبی تاملا، جایزه‌ی ادبی رسانه‌ای SBS و جایزه‌ی ادبیات کودک سجونگ را دریافت کرده است. کتاب مرغی که رویای پرواز داشت نیز در سال ۲۰۱۲ عنوان بهترین کتاب سال لهستان را به دست آورد.

چه نسخه‌های دیگری از این کتاب در ایران منتشر شده است؟

نشر صاد با ترجمه‌ی آرمیتا فلاح فعال، نشر نگاه با ترجمه‌ی مژگان رنجبر و ویژه نشر با ترجمه‌ی محمد قصاع در سال‌های مختلف و با عناوین متفاوت این کتاب را منتشر کرده‌اند.

بخشی از کتاب مرغی که رویای پرواز داشت

«امروز اسپروت حتی نمی‌توانست بایستد. تعجبی هم نداشت؛ او توانسته بود بی‌آن‌که چیزی بخورد تخم بگذارد. اسپروت نمی‌دانست چند تخم دیگر در شکمش باقی ‌مانده است. امیدوار بود این آخرین تخم باشد. آهی کشید و به بیرون نگاه کرد. چون قفسش نزدیک در بود می‌توانست آن‌سوی دیوارهای سیمی را ببیند. درِ مرغدانی چفت قابش نبود. برای همین اسپروت می‌توانست از شکاف در درخت اقاقیا را ببیند. اسپروت عاشق این درخت بود و برای همین از باد سرد زمستانی که از شکاف در داخل می‌آمد و از تازیانه‌های باران تابستانی شکایتی نداشت.»