کتاب آینه و زمان

کتاب آینه و زمان، فیلم‌نامه‌ای از سیاوش نجف پور است که در آن بازگشت به خانه‌ی پدری، خاطره، سوگ و رابطه‌ی فرزند با پدر و مادر به هم گره می‌خورند. متن از دل یک سفر درونی پیش می‌رود و شخصیت اصلی را در مواجهه با ترس، اضطراب، احساس گناه و میل به آشتی با گذشته نشان می‌دهد. این متن که انتشارات خرد مانوشان آن را منتشر کرده، تلاشی است برای دیدن زخم‌هایی که سال‌ها در سکوت مانده‌اند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب آینه و زمان

کتاب آینه و زمان نوشته‌ی سیاوش نجف پور، فیلم‌نامه‌ای است که بر محور حافظه، خانواده و بازگشت به گذشته شکل گرفته است. شخصیت اصلی، مردی به نام شهریار، در میانه‌ی گفت‌وگویی فشرده و پرتنش، لایه‌های پنهان زندگی خود را مرور می‌کند؛ از کودکی و خانه‌ی پدری تا رابطه‌اش با همسر، فرزند و والدین. در این متن دریا، قطار، خانه‌ی نیمه‌ویران، پنجره، عکس و آینه، هر کدام به نشانه‌هایی برای عبور میان اکنون و گذشته تبدیل می‌شوند. فضای اثر مه‌آلود، اندوهگین و در عین‌ حال جست‌وجوگر است و مدام میان واقعیت بیرونی و تجربه‌ی ذهنی شخصیت حرکت می‌کند.

کتاب آینه و زمان بیش از آنکه بر رخدادهای بیرونی تکیه کند، بر کشف احساسات سرکوب‌شده استوار است. گفت‌وگوهای شهریار با مردی که نقش همراه و پرسشگر را دارد، مسیر متن را پیش می‌برد و از خلال آن، اضطراب، خشم، شرم، دلتنگی و ناتوانی در ابراز محبت کم‌کم آشکار می‌شوند. رابطه‌ی شهریار با مادر و پدر، هسته‌ی اصلی فیلم‌نامه را می‌سازد؛ رابطه‌ای که هم آمیخته به عشق است و هم زخمی از سوءتفاهم، فاصله و سکوت. 

در کنار این محور، اثر به ترس‌های ماندگار کودکی، سایه‌ی جنگ، تجربه‌ی مهاجرت و دشواری نزدیک‌شدن به دیگران هم می‌پردازد. سیاوش نجف پور صحنه‌ها را به‌ گونه‌ای در کنار هم چیده که هر تصویر، بخشی از وضعیت درونی شخصیت را روشن کند و از دل همین تصاویر، مسئله‌ی اصلی متن شکل بگیرد: آیا می‌توان به گذشته برگشت، آن را دوباره دید و بدون فرار از آن عبور کرد؟

خلاصه فیلمنامه آینه و زمان

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

شهریار، مردی میانسال، به خانه‌ی پدری بازمی‌گردد و همزمان در گفت‌وگویی عمیق، گذشته‌ی خود را از نو مرور می‌کند. او میان خاطره‌های کودکی، تصویر پدر و مادر، ترس‌های به‌جامانده از سال‌های پرآشوب و رابطه‌ی ناتمامش با نزدیک‌ترین آدم‌های زندگی‌اش رفت‌وآمد دارد. هر صحنه بخشی از گره درونی او را آشکار می‌کند؛ از ناتوانی در بغل‌کردن و ابراز محبت تا احساس گناه، خشم فروخورده و اضطرابی که سال‌ها شکل زندگی‌اش را تعیین کرده است. 

مسیر فیلم‌نامه، حرکت تدریجی شهریار به‌ سمت شناخت ریشه‌های این آشفتگی و روبه‌روشدن با عاطفه‌هایی است که مدت‌ها پنهان مانده‌اند.

چرا باید کتاب آینه و زمان را بخوانیم؟

دلایل خواندن آینه و زمان را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب رابطه‌ی حافظه، سوگ و خانواده را در قالب صحنه‌هایی تصویری و فشرده نشان می‌دهد.
• خواننده می‌تواند مسیر شکل‌گیری اضطراب و اثر آن بر رابطه با پدر، مادر و فرزند را دقیق‌تر دنبال کند.
• متن، بازگشت به خانه‌ی پدری را به بستری برای روبه‌روشدن با احساس گناه، خشم و دلتنگی تبدیل کرده است.
• فیلم‌نامه از نشانه‌هایی مثل دریا، پنجره، عکس و خانه برای ساختن فضای ذهنی شخصیت استفاده می‌کند.

خواندن کتاب آینه و زمان را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن آینه و زمان به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به فیلم‌نامه‌هایی که بر کشمکش درونی شخصیت تکیه دارند.
• خوانندگانی که به موضوع رابطه‌ی فرزند با پدر و مادر و زخم‌های عاطفی خانواده علاقه دارند.
• کسانی که می‌خواهند متنی درباره‌ی اضطراب، خاطره و دشواری ابراز احساسات بخوانند.
• مخاطبانی که از فضاهای اندوهگین، ذهنی و مبتنی بر رفت‌وآمد میان گذشته و حال استقبال می‌کنند.
• علاقه‌مندان به آثاری که خانه، سفر و یادآوری را به مسئله‌ای عاطفی و هویتی پیوند می‌دهند.