کتاب انقلاب سلطنت طلبانه

کتاب انقلاب سلطنت طلبانه (پادشاهی و بنیان‌گذاری آمریکا)، نوشته اریک نلسون و ترجمه کاوه حسین زاده راد، اثری در حوزه‌ی سیاست و تاریخ اندیشه است و انتشارات طرح نو در سال ۱۴۰۴ آن را منتشر کرده است. این کتاب یک برداشت جاافتاده از انقلاب آمریکا را زیر سؤال می‌برد: اینکه مخالفت انقلابیون از آغاز متوجه پادشاهی بوده است. نلسون باتکیه‌بر اسناد و بحث‌های فکری سده‌ی ۱۸ نشان می‌دهد که بخش مهمی از منازعه در اصل نزاع با پارلمان بود و همین نکته مسیر فهم قانون اساسی آمریکا را تغییر می‌دهد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب انقلاب سلطنت طلبانه اثر اریک نلسون

کتاب انقلاب سلطنت طلبانه (The royalist revolution: monarchy and the American founding)، نوشته‌ی اریک نلسون، به یکی از بحث‌برانگیزترین پرسش‌های تاریخ سیاسی آمریکا می‌پردازد: آیا انقلاب آمریکا از همان ابتدا حرکتی ضدپادشاهی بود یا در آغاز، مخالفت اصلی متوجه پارلمان بریتانیا بود؟ نلسون در این اثر نشان می‌دهد که شماری از میهن‌پرستان آمریکایی پادشاه را نه سرچشمه‌ی استبداد، بلکه مانعی در برابر زیاده‌خواهی پارلمان می‌دیدند. از همین‌جا، کتاب وارد بازخوانی مفاهیمی مثل اختیارات ویژه، نمایندگی، حاکمیت و نسبت میان آزادی و قدرت اجرایی می‌شود. این اثر بیشتر بر جدال‌های فکری، رساله‌ها، بیانیه‌ها و استدلال‌های حقوقی و سیاسی استوار است و به‌جای روایت خطی رویدادها، مسیر دگرگونی یک زبان سیاسی را دنبال می‌کند.

کتاب انقلاب سلطنت طلبانه در پنج فصل و یک جمع‌بندی تنظیم شده است. عنوان‌هایی مانند پادشاهی استوارت و چرخش به اختیارات ویژه، میهن‌پرستان و نظریه‌ی سلطنت‌طلبانه‌ی نمایندگی، عقل سلیم و چرخش جمهوری‌خواهان، سلطنت‌طلبی در برهوت و سلطنت‌طلبی و قانون اساسی ۱۷۸۷ نشان می‌دهند که کتاب از بحران امپراتوری بریتانیا آغاز می‌شود و تا شکل‌گیری نهاد ریاست‌جمهوری در آمریکا ادامه می‌یابد. اریک نلسون در این مسیر، به چهره‌هایی مانند جان آدامز، الکساندر همیلتون و جیمز ویلسون توجه دارد و نشان می‌دهد که چگونه دفاع از یک قوه‌ی اجرایی نیرومند از همان منازعات اولیه بیرون آمد. اهمیت کتاب در این است که رابطه‌ی میان انقلاب، پادشاهی، جمهوری‌خواهی و قانون اساسی را به‌صورت یک فرایند پیچیده بررسی می‌کند و خواننده را وادار می‌سازد دوباره به معنای واقعی واژه‌هایی مثل آزادی، نمایندگی و اقتدار فکر کند.

خلاصه کتاب انقلاب سلطنت طلبانه

اریک نلسون در این کتاب استدلال می‌کند که بخشی از نیروهای اثرگذار در انقلاب آمریکا در آغاز نه به‌دنبال نفی کامل پادشاهی، بلکه در پی محدودکردن قدرت پارلمان و احیای نوعی اقتدار سلطنتی بودند که آن را پشتیبان آزادی‌های مستعمرات می‌دانستند. اریک نلسون نشان می‌دهد که چگونه این نگاه از خلال بحران‌های دهه‌های ۱۷۶۰ و ۱۷۷۰ شکل گرفت و بعدتر در بحث‌های مربوط به قانون اساسی آمریکا و دفاع از قوه‌ی اجرایی واحد ادامه یافت. محور اصلی اثر بازسازی همین جابه‌جایی فکری است: از دفاع از پادشاه در برابر پارلمان تا طراحی نهادی تازه که بخشی از همان منطق را در قالب ریاست‌جمهوری حفظ کرد.

چرا باید کتاب انقلاب سلطنت طلبانه را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب انقلاب سلطنت طلبانه را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب یک برداشت رایج از انقلاب آمریکا را بازبینی می‌کند و نشان می‌دهد که نزاع اصلی در مقطعی با پارلمان بوده است نه صرفاً با پادشاهی.
• خواننده با مطالعه‌ی این کتاب می‌تواند پیوند میان بحث‌های نظری سده‌ی ۱۸ و شکل‌گیری قانون اساسی آمریکا را دنبال کند.
• این کتاب مفاهیمی مانند نمایندگی، اختیارات ویژه، آزادی و قوه‌ی اجرایی را در متن منازعات تاریخی بررسی می‌کند.
• این اثر به کسانی که می‌خواهند ریشه‌های فکری نهاد ریاست‌جمهوری در آمریکا را بهتر بفهمند، اطلاعات روشن و دقیقی ارائه می‌دهد.
• این کتاب نشان می‌دهد که تغییرات سیاسی بزرگ همیشه از دوگانه‌های ساده بیرون نمی‌آیند و اغلب حاصل کشمکش میان چند تصور متفاوت از قدرت هستند.

خواندن کتاب انقلاب سلطنت طلبانه را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب انقلاب سلطنت طلبانه به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به تاریخ اندیشه‌ی سیاسی و منازعات نظری پیرامون قدرت و آزادی.
• خوانندگانی که می‌خواهند درباره‌ی ریشه‌های فکری انقلاب آمریکا و قانون اساسی آن بیشتر بدانند.
• دانشجویان و پژوهشگران علوم سیاسی، تاریخ و حقوق اساسی.
• کسانی که به بحث درباره‌ی نسبت پارلمان، پادشاهی و قوه‌ی اجرایی علاقه دارند.
• مخاطبانی که از کتاب‌های تحلیلی درباره‌ی مفاهیم سیاسی و دگرگونی آن‌ها در بستر تاریخی استقبال می‌کنند.

درباره اریک نلسون

اریک نلسون، متولد ۱۳ اوت ۱۹۷۷، تاریخ‌نگار آمریکایی و استاد دانشگاه هاروارد است. او در نیویورک بزرگ شد و از کودکی علاقه‌ی زیادی به هنر و تاریخ داشت و هر هفته از موزه‌ی متروپولیتن دیدن می‌کرد.

نلسون تحصیلات خود را در کالج هاروارد ادامه داد و با بالاترین درجه‌ی تحصیلی فارغ‌التحصیل شد. او پس از هاروارد با دریافت بورسیه‌ی مارشال، راهی بریتانیا شد و در سال ۲۰۰۰ از کالج ترینیتی دانشگاه کمبریج مدرک کارشناسی ارشد فلسفه گرفت. دو سال بعد نیز دکترای خود را از همین دانشگاه دریافت کرد.

نلسون پس از یک سال تدریس در کمبریج، در سال ۲۰۰۴ به‌عنوان عضو جوان انجمن پژوهشگران هاروارد به این دانشگاه بازگشت. در سال ۲۰۰۹ به مقام دانشیار رسید و یک سال بعد، در ۳۲سالگی، به مرتبه‌ی استادی رسمی دست یافت.

حوزه‌ی اصلی پژوهش نلسون تاریخ اندیشه‌ی سیاسی و ریشه‌های نظریه‌ی سیاسی مدرن است. او در هاروارد دوره‌هایی درباره‌ی توماس هابز، انقلاب‌های آمریکا و انگلستان، سنت سیاسی یهود، سلطنت، جمهوری‌خواهی و عصر روشنگری تدریس کرده است. آثار او در بازنگری در خاستگاه‌های اندیشه‌ی سیاسی مدرن نقش داشته‌اند.

نلسون مدیر مرکز مطالعات یهودی هاروارد نیز بوده و از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۵ این مسئولیت را بر عهده داشته است.