کتاب من آن پروانه‌ ام، آری!

کتاب من آن پروانه‌ ام، آری! (یادداشت‌های زنی که شاعر نیست) سروده نها خوش اندام مجموعه‌ای از شعرها و یادداشت‌های شاعرانه است که در دو بخش غزل‌واره‌ها و اشعار خاکستری شکل گرفته و فضایی عاطفی، شخصی و گاه تأمل‌برانگیز دارد. در این مجموعه، عشق، تنهایی، خاطره، زنانگی و زیستن میان زخم و امید، مضمون‌هایی تکرارشونده‌اند که هربار در قالبی تازه ظاهر می‌شوند و جهان شخصی و صدای متمایز شاعر را شکل می‌دهند. انتشارات تک‌واژ این کتاب را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب من آن پروانه‌ ام، آری!

کتاب من آن پروانه‌ ام، آری! سروده‌ی نها خوش اندام مجموعه‌ای است که از دو بخش اصلی تشکیل شده است: فصل نخست با عنوان غزل‌واره‌ها و فصل دوم با عنوان اشعار خاکستری. همین تقسیم‌بندی، دو حال‌وهوای متفاوت را کنار هم می‌نشاند، از یک‌ سو شعرهایی موزون‌تر و نزدیک به غزل، تصنیف و ترانه و ازسوی‌دیگر قطعه‌هایی آزادتر که بیشتر بر تصویر، حس و تکه‌های ذهنی تکیه دارند. در سراسر اثر، واژه‌هایی مانند عشق، آتش، باران، برف، چای، پنجره، باغچه، ماه و پرواز بارها تکرار می‌شوند و شبکه‌ای از تصویرهای پیوسته می‌سازند.

کتاب من آن پروانه‌ ام، آری! فقط مجموعه‌ای از شعرهای عاشقانه نیست و در لایه‌های مختلفش می‌توان رد تنهایی، فرسودگی، دل‌تنگی، خشم فروخورده و میل به دوباره‌ساختن خود را دید. بخشی از شعرها رنگ‌وبوی موسیقایی دارند و حتی در متن به پیوند بعضی سروده‌ها با آهنگ، تصنیف و اجرا اشاره شده است، همین موضوع نشان می‌دهد که کلمه در این مجموعه فقط برای خوانده‌شدن نیامده و گاهی به‌سمت شنیده‌شدن هم حرکت کرده است. در کنار این فضا، اشاره‌های مکرر به خراسان، کرمانج، نیشابور، قونیه، بلخ و عناصر بومی و فرهنگی، به شعرها هویتی جغرافیایی و حافظه‌مند می‌دهد.

کتاب من آن پروانه‌ ام، آری! اثر نها خوش اندام در بخش اشعار خاکستری چهره‌ای دیگر از شاعر نشان می‌دهد، جایی که زبان فشرده‌تر، تیره‌تر و گاه شکسته‌تر می‌شود. این بخش بیشتر به لحظه‌های درونی، اضطراب، وهم، فرسایش و نگاه به جهان روزمره از زاویه‌ای ناآرام نزدیک است؛ بنابراین کتاب میان لطافت عاشقانه و تیرگی ذهنی در رفت‌وآمد است و همین جابه‌جایی، حال‌وهوای آن را شکل می‌دهد. آنچه از این مجموعه به‌ جا می‌ماند، صدایی است که می‌خواهد از دل پیله، زخم، خاطره و تمنای زیستن عبور کند و برای خود شکلی از ماندن بسازد.

چرا باید کتاب من آن پروانه‌ ام، آری! را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب من آن پروانه‌ ام، آری! را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب دو فضای متفاوت را کنار هم می‌آورد، غزل‌واره‌های عاطفی و قطعه‌های تیره‌تر و درون‌نگر.
• خواننده با مجموعه‌ای از تصویرهای پیوسته روبه‌رو می‌شود که از طبیعت، موسیقی و خاطره ساخته شده‌اند.
• بخش‌هایی از اثر، پیوند شعر و تصنیف را نشان می‌دهد و رد موسیقی را در خود نگه داشته است.
• کتاب برای شناختن صدایی شخصی در بیان عشق، رنج، زنانگی و بازسازی خویش ماده‌ی مناسبی فراهم می‌کند.
• اشاره‌های بومی و جغرافیایی، به‌ویژه خراسان و فرهنگ کرمانجی، به شعرها رنگ و هویت مشخصی داده است.
• جابه‌جایی میان لطافت و تیرگی، تجربه‌ای یکدست و تکراری نمی‌سازد و حال‌وهوای متن را متنوع نگه می‌دارد.

خواندن کتاب آن پروانه‌ ام، آری! را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب من آن پروانه‌ ام، آری! به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به مجموعه‌های شعر که هم غزل و ترانه را می‌پسندند و هم قطعه‌های کوتاه و تأملی را دنبال می‌کنند.
• خوانندگانی که به مضمون‌های عشق، دل‌تنگی، تنهایی و بازسازی درونی علاقه دارند.
• مخاطبانی که دوست دارند رد موسیقی و تصنیف را در شعر دنبال کنند.
• کسانی که به شعرهای دارای نشانه‌های بومی، به‌ویژه ارجاع به خراسان و فرهنگ کرمانجی، توجه دارند.
• خوانندگانی که از متن‌های عاطفی با تصویرهای پررنگ و حس‌محور لذت می‌برند.