کتاب سایه جنگل ها

کتاب سایه جنگل ها (L'ombre des forets) نوشته ژان پیر مارتینه و ترجمه امیررضا یزدیان، رمانی تیره و ناآرام است که در آن چند شخصیت فرسوده و منزوی در شهری خفه و بی‌روح سرگردانند. رمان از صفحات آغازین با تصویرهایی از ملال، ترس، تنهایی و فروپاشی ذهنی پیش می‌رود و جهانی می‌سازد که در آن حتی کارهای روزمره هم رنگ تهدید می‌گیرند. این کتاب را انتشارات شرکت کتاب هرمس منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب سایه جنگل ها اثر ژان پیر مارتینه

کتاب سایه جنگل ها نوشته‌ی ژان پیر مارتینه و رمانی است که فضای آن بیش از هر چیز بر حس فرسودگی، انزوا و بی‌پناهی تکیه دارد. شهر رُوِنا در این رمان فقط یک پس‌زمینه نیست؛ بلکه به‌صورت محیطی سنگین و خفه‌کننده حضور دارد؛ جایی که خیابان‌ها، اتاق‌ها، هتل‌ها و خانه‌ها همگی در خدمت ساختن احساسی از بی‌قراری و تهی‌بودن قرار می‌گیرند. شخصیت‌ها در این اثر نه قهرمانند و نه حتی در جست‌وجوی نجاتی روشن؛ آن‌ها بیشتر درگیر دوام‌آوردن، تحمل‌کردن و کنارآمدن با ذهن و گذشته‌ی خود هستند. نویسنده با جمله‌هایی پر از تصویر و گاه هذیانیْ جهانی می‌سازد که در آن مرز میان واقعیت، خاطره، ترس و توهم مدام جابه‌جا می‌شود.

رمان سایه جنگل ها چند شخصیت اصلی دارد که هرکدام به‌شکلی با تنهایی و فروپاشی دست‌وپنجه نرم می‌کنند؛ سلست (خدمتکاری خسته و فرسوده)، موسیو (مردی منزوی و رازآلود) و رز پوسیِر (زنی گرفتار اضطراب، خاطره و هویت ازهم‌گسیخته). اثر حاضر با جابه‌جایی میان این شخصیت‌ها تصویری از زندگی‌هایی به‌ظاهر جدا اما در باطن هم‌جنس ارائه داده است؛ زندگی‌هایی که در آن‌ها شرم، ترس، ملال و میل به ناپدیدشدن حضوری مداوم دارد. این کتاب فقط قصه‌ی چند آدم تنها نیست؛ بلکه جهانی را نشان می‌دهد که در آن اشیا، نور، هوا، صدا و حتی سکوت هم بار روانی پیدا می‌کنند. این ویژگی باعث می‌شود تجربه‌ی خواندن این رمان بیش از دنبال‌کردن یک ماجرا، ورود به ذهن‌ها و فضاهایی آشفته و سنگین باشد.

خلاصه داستان سایه جنگل ها

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
سلست، خدمتکار سالخورده، در شهری غریب برای مردی منزوی کار می‌کند و در رفت‌وآمدهای روزانه‌اش زیر فشار گرما، خستگی و احساس بیهودگی فرو می‌رود. در سوی دیگر موسیو در خانه‌ای خاموش و ازهم‌گسیخته زندگی می‌کند و با وسواس‌ها، ترس‌ها و انزوای خود درگیر است. همزمان رز پوسیِر، زنی پریشان و هراس‌زده، در هتلی فرسوده میان خاطره، توهم و اضطراب سرگردان است. رمان سایه جنگل ها با کنار هم گذاشتن این زندگی‌ها جهانی می‌سازد که در آن آدم‌ها بیش از آنکه با دیگران روبه‌رو باشند، با زخم‌های درونی، شرم، ملال و میل به محوشدن روبه‌رو هستند.

چرا باید کتاب سایه جنگل ها را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب سایه جنگل ها را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این رمان تصویری فشرده و ماندگار از تنهایی، ملال و فرسودگی روان ارائه می‌دهد.
• خواننده با شخصیت‌هایی روبه‌رو می‌شود که هرکدام شکل متفاوتی از انزوا و ازهم‌گسیختگی را تجربه می‌کنند.
• فضاسازی اثر نشان می‌دهد چگونه یک شهر، یک خانه یا حتی یک اتاق می‌تواند به بخشی از بحران درونی آدم‌ها تبدیل شود.
• نثر کتاب پر از تصویرهای حسی و ناآرام است و تجربه‌ای متفاوت از خواندن یک رمان تیره را به دست می‌دهد.
• این کتاب برای کسانی مناسب است که می‌خواهند درباره‌ی رابطه‌ی میان خاطره، ترس، شرم و میل به ناپدیدشدن تأمل کنند.

خواندن کتاب سایه جنگل ها را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب سایه جنگل ها به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به رمان‌های تیره و شخصیت‌هایی که بر تنهایی و اضطراب تمرکز دارند.
• خوانندگانی که به فضاهای خفه، وهم‌آلود و سنگین در ادبیات علاقه دارند.
• کسانی که می‌خواهند با روایت‌هایی درباره‌ی فروپاشی ذهنی و ملال عمیق روبه‌رو شوند.
• مخاطبانی که از آثاری با تمرکز بر جزئیات روانی و حال‌وهوای ناآرام لذت می‌برند.
• علاقه‌مندان به ادبیات فرانسه که می‌خواهند با یکی از صداهای تیره و بدبین آن در ادبیات داستانی آشنا شوند.

درباره ژان پیر مارتینه

ژان پیر مارتینه (Jean–Pierre Martinet) نویسنده‌ی فرانسوی‌زبان رمان، داستان کوتاه، نمایشنامه و فیلم‌نامه بود. این نویسنده به‌واسطه‌ی سبک خاص خود که با سیاهی مطلق و بدبینی عمیق شناخته می‌شود، شهرت یافت و نثرش گاه به آثار لویی فردینان سلین نزدیک دانسته شد. مارتینه تحصیلات خود را در حوزه‌های گوناگون ادامه داد؛ از ادبیات انگلیسی و اسپانیایی در دانشگاه سوربن گرفته تا زبان‌شناسی در مدرسه‌ی عالی مطالعات علوم اجتماعی و اقتصاد در آموزشگاه مطالعات سیاسی.

این نویسنده فیلم‌نامه‌نویسی را در کنسرواتوار اروپایی نویسندگی دیداری‌ـ‌شنیداری آموخت. او پس از انتشار نخستین رمان خود با عنوان «ژروم» (Jérôme)، دکه‌ی کوچکی برای روزنامه‌فروشی خرید که با ورشکستگی روبه‌رو شد. هرچند مدتی کناره‌گیری خود از ادبیات را اعلام کرد، دو رمان دیگر با عنوان‌های «آنان که راه به جایی نمی‌برند» (۱۹۸۶) و «سایه جنگل ها» (۱۹۸۷) منتشر کرد. ژان پیر مارتینه در طول زندگی حرفه‌ای خود بیش از ۷۰ نمایشنامه و فیلم‌نامه نوشت که از میان آن‌ها «جمعه‌ی سیزدهم» و «این خانم، این آقا» از مشهورترین آثارش هستند و بارها در فرانسه و دیگر کشورهای جهان روی صحنه رفته‌اند.

ژان پیر مارتینه در سال‌های پایانی زندگی به الکل اعتیاد پیدا کرد و سرانجام در ژانویه‌ی سال ۱۹۹۳، در ۴۸سالگی، در فقر و انزوا درگذشت. از سال ۲۰۰۶ آثار او بار دیگر موردتوجه قرار گرفت و به موضوع پژوهش‌ها و پایان‌نامه‌های دانشگاهی در فرانسه و سوئیس تبدیل شد.

بخشی از کتاب سایه جنگل ها

«رز پوسیِر لام تا کام حرف نمی‌زند.

اسم کوفتیِ اِدوینا در گوش‌هایش زنگ می‌زند. نیش و کنایه‌های قبیح. راهی نیست که تو چشم نباشد و سرش را بیندازد پایین و به اتاقش برگردد. در می‌خانهٔ هتل جشن است. تولد یک گارسون. دعوتش می‌کنند. جرئت نمی‌کند نه بیاورد. بالای لب‌هایش به‌خاطر ماجراجویی‌ای که داشت خون خشکیده است. کلی خجالت کشیده که این‌جوری و نیمه‌شب برگشته. پاداش ناشناس بودنش رسیده: حالا سوگلی مهمانی شده. شامپانی؟ یک ته‌استکان کنیاک را ترجیح می‌دهد، بعد یکی دیگر، و باز یکی دیگر. احساس می‌کند از پا افتاده. طولی نمی‌کشد که از این هم بهتر می‌شود. از او می‌خواهند از شبش تعریف کند. دست‌کم کسی را تور کرده؟ بارانی‌اش را از تن درآورده؟ چترش چطور، یادش نرفته؟ اول سعی می‌کند همهٔ این‌ها را شوخی بگیرد، از خودش درمی‌آورد، رویش می‌گذارد، تعریف می‌کند اوقات شگفت‌انگیزی را پشت سر گذاشته، عشق بزرگ زندگی‌اش را ملاقات کرده، و طولی نمی‌کشد که ساراتوگا را ترک کند تا برود در حومهٔ غربی رُوِنا بنشیند، همان‌جا که معشوقش صاحب یک هتل خاص است. خودش اولین نفر به چرندیاتش می‌خندد. پرچانگی‌اش به حیرت می‌اندازدش، اما وقتی مسئول می‌خانه هنگام ریختن پنجمین کنیاک دستی به سینه‌هایش می‌کشد و اعتراف می‌کند که در آن سن‌وسال خوب مانده احساس ناراحتی وحشتناکی امانش را می‌بُرد.»